Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?

Final oldu, tamamlandı. Seri altı kitapla raflarda yerini almıştır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

Karsu; herşeyi unutan o kadın demekti. İnsanlar için yıllar geçecek,yağmur yağıp güneş açacaktı. AMA adam sadece tek bir yılda takılı kalacaktı. Bunu kadın içinde yapacaktı. Kayra; umut eden ,bekleyen demekti. Yıllar geçecek adam sadece tek bir gün için kadının hatırlamasını bekleyecekti. Peki ya kadın zaten hatırlıyorsa? Ya da kadın hatırlayıp kaçacaksa? Kadın bencildi, adam ise tiyatro sahnesinde rol alan bir kuklaydı. Adam gerçekten kukla mıydı? SEN MAHKUM DEĞİLSİN SADECE MAHKUMİYETİN NE OLDUĞUNU BİLİYORSUN Tek bir an kelebek etkisi gibi geleceği etkileyebilir miydi? Etkilerdi. Zaman göstermişti etkileyeceğini. ⋆｡°✩ ☾ ✩°｡⋆ "Elimde bir silgi olsa siler miydi bizi?" Diye sordu bana. "Silerdim. Çünkü biz zaten hiç var olmadık ki?" "Yanlış." " Hayır yanlış olan bir şey varsa o da bizdik. Sen kötülüğün beden bulmuş haliydin." Alayla güldü." Sen miydin iyi olan?" "Hayır. Ben iyi bir insan değilim hatta o kadar bencilim ki seni hatırlamıyorum değil seni hatırlamak istemiyorum ben." " Bu kadar nefret ediyorum diyorsun yani?Sadece soruyorum hiç mi sevmedin?" Soru soran adamdı, kadın ise yalan cevaplar veren. " Aydınlık Gece nedir bilir misin?" " Nedir ?" " Aydınlık Gece bir hikayedir bana göre. Umudun ve masumiyetin beden bulup kötülüğe karşımasıdır. Aydınlık Gece aslında biziz. Ben umut sen masum. Ama bak ikimizde Aydınlık geceyi o kadar Aydınlık tutamadık Karam." Bu ona ikinci kez Karam diyişimdi. Hayır karala. Karam ; Kayra'yı yok eden demekti. Hayır daha çok sil. Karam; Bir kadın yüzünden var olan demekti.