Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Mısır'ın en güçlü adamlarından birinin herkesten sakladığı kızı Lalin Zinar, çocuk kalmaya tutunan kırılgan ama sıra dışı bir genç kadındır. Dış dünyadan uzak büyüyen Lalin'in hayatı, önemli bir toplantı için ülkeye gelen Karan Yaman Arskan'la beklenmedik bir kazada kesişir. Gerçeklerle hayallerin çarpıştığı bu karşılaşma, ikisini de geri dönüşü olmayan bir yolun içine sürükler. Güç savaşları, aile sırları ve özgürlük arzusu arasında Lalin ilk kez kendi kanatlarını aramaya başlarken, Karan da hiç hesaplamadığı duygularla yüzleşecektir. Bazı kafeslerin kapısı açıktır... ama içinden çıkmak cesaret ister.

@LidyaErguvan: Bir penaltının gol olma olasılığı %80 @LidyaErguvan: Diğer etkenleri de katınca %90 gibi bir şeymiş. @LidyaErguvan: Geriye kalan %10 ihtimal kaçırma ihtimalinmiş. @LidyaErguvan: Şimdi diyorsun ki bunları bana neden yazdın? @LidyaErguvan: Sinirliyim çünkü! @LidyaErguvan: Kaçırdığın o penaltı yüzünden abilerim evi öyle bir dağıttı ki toplamak 3 saatimi aldı. @LidyaErguvan: Reva mı bu bana? @LidyaErguvan: Bana bak Cesur Efendi. @LidyaErguvan: Topçuysan düzgün oyna.

Bu hikaye, Bartın Eran Karer ve Elzem Aksel adındaki iki ana karakterin, yıllar süren bir yolculuğuna odaklanmaktadır. Hikayemiz, Bartın ve Elzem'in, Bartın'ın annesinin ölümünün ardından tanışmasıyla başlar. Bartın, Elzem'i katil olarak görüp suçunu üstlenir. Bu suçlama sonucu cezaevine gönderilir. Ancak, altı ay sonra, Bartın'ın ölü olarak çıkarılması ve ardında bıraktığı sır, hikayenin dönüm noktalarından birini oluşturur. Bartın'ın ölümünün ardından altı yıl boyunca, Elzem, Noyan adında bir terörist için çalışmaya devam eder ve zamanla onun avukatı olur. Ancak, Noyan'ın Elzem'in ajan olduğunu fark etmesiyle işler çığırından çıkar ve Bartın ve ekibi Elzem'i kurtarır. Elzem, yıllardır güvenerek çalıştığı "istihbarat" biriminin aslında gerçekte ne olduğunu öğrendiğinde, hem kendi hem de Bartın için yeni bir yol açılır. Yeni bir gerçeği öğrenen Elzem, Bartın'la birlikte vatanına hizmet etmeyi ve doğru olanı yapmayı seçer. Geçmişin kanla yazılmış defterleri açıldığında, çiçeği yaşatmak mı daha zordur yoksa onu sevebilmek mi? Onların hikayesine hoşgeldiniz.. Kapı size sonsuz açık ♾️ 🥀🩸💣 (+18 ) Uyarı: Bu hikaye şiddet, hassas içerik, ve olumsuz örnek olabilecek davranışlar içerir. (Kurgumu ve hikayemi kopyalayanlar hakkında yasal süreç başlatacağımı söylemek isterim.)

"Geçecek mi peki?" Diyebildim yalnızca hafif çıkan sesimle. Yüzüne bakmak istemiyordum çünkü eğer bakarsam, gözlerinde duymaktan korktuğum cevabı görmekten çekiniyordum. "Geçmeyecek," dedi dudaklarından dökülenlerin yüreğimi bin bir parçaya ayırdığından habersizce. "Ama alışıyor insan." "Sen alıştın mı?" Dedim. "Alıştım." Dedi. "Nasıl peki acıya alışmak?" Bir süre öylece gözlerime baktı. O an anlamıştım. Gözleriyle konuşup anlatmaya çalışmasını gerektirecek kadar zordu belki de onun için sorduğum sorunun cevabı. Gözlerinin çırpınışına daha fazla dayanamayıp önüme döndüğüm sırada aramıza bıçak gibi saplanan gerçek dudaklarından dökülüverdi. "Ölüm gibi." Acı biz gibiydi demek ki...

Yalanlarla örülmüş bir ağda nereye kadar debelenebilirsin? "Benden kurtulmak için tek bir şansın var." Kelimeleri ağzından sanki aklıma işliyormuş gibi dökülmüştü. Alnını alnıma yasladığında nefesimi tuttum. "Yoksa seni gerçekten mahvedeceğim." Son şansımdı bu. Titreyen parmaklarımı yüzüne çıkardım. Dokunuşumu hissettiğinde ağır ağır gözleri kapandı. Son bir güçle parmak ucuma yükseldim. Dudaklarım hareket ettiğinde dudaklarına sürtündü. Parmaklarım gibi titreyen bir nefesle fısıldadım. "Sensiz yapamayacağımı biliyorsun." "Aptalsın." Kurduğum hayalleri bile aklımı bulandırdığı için kendimden sakladığım o anı yaşıyordum. Pes etmişti, gerçekten pes etmişti. 🕸 Gazetecilik öğrencisi olan Ülkü, yaşadığı şehirdeki gizemli kayıpları çözebilmek uğruna akıl alınmayanı yapar, bir katil gibi düşünebilmek için bir katilden yardım ister. Ancak kendini o katilin ve akıl hocasının ağlarına kıskıvrak dolanmış halde bulur. Kitap ilerleyip ağlarını iyice ördüğünde geçmişi hatırlamak zorlaşacak. Notlar almanız tavsiye edilir. Geri dönüp baştan okumanız bile gerekebilir.

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24

Kimileri denizlerin aslanı, Kimileri evladım, Kimileri Mehmetçik, Kimileri ise vatan sağolsun der. Hırçın dalgalı deniz kırmızıyı kucakladı, deniz karmen denizine dönüştü. "Yemin ederim ki Helen, değil seni yunan askerleri tüm dünya benden almaya kalksın, dalgalarımda boğarım hepsini" Dedi. Yüzbaşı boz. "Karmen denizi." dedi Yunan kırması çingene Helen. "Benim karmen denizim, yaseminlerimi sussuz bırakmayan, beni kimsesiz vatansız koymayan karmen denizim." ["𝒟𝒾𝓇𝑒𝓃𝒾𝓈̧ 𝓈𝑒𝓇𝒾𝓈𝒾 - 𝒪𝓃𝑒" ] . [Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup kurgudan ibarettir.]

Sarper ile birbirimize ölümcül bakışlar atıyorduk. İkimizde bu davadan sıkılmıştık belki ama daha yeni başlıyordu. Bunu o kızın gözlerinde gördüm. Bunu dün gece o dağda kendimde gördüm. Babam bu bakışmaya son verip beni arkasına çekti. Elimden silahını alıp Sarper'e doğrultuğunda "Benim sana verecek kızım yok!"dedi sert bir dille. Silahıyla Sami amcamı gösterip "Senin hesabın bununla." dediğinde kardeşini çoktan sildiğini anladım. "Yeter lan sizinle mi uğraşacağım!" Sarper silahını amcamın kafasına çevirdi. Amcamın bakışları bana döndü. Yalvaran bakışlarla baktı. Bakışlarım babaanneme kayınca kalbini tuttuğunu gördüm. Babamın kulağına yaklaştım. "Özür dilerim baba." diye fısıldadım. "Ailemden bir kişinin kaybını toplayamam." Babamın arkasından çıkıp silahla amcam arasına girdim. "Geri bas Alvarka."diye uyardım. "Başta neyse sonda da o olsun. Senin davan benimle kapandı. O intikamı benimle al. Aileme dokunma!" Sarper silahı kafama dayadı. Gözlerinin içine baktım korkmadan. "Üç kurşun olsun." Silahın ucunu tutup kalbimin üzerine koyduğumda "İlk kurşun buradan olsun." dedim gülümseyerek. "Hayır! Barva hayır!" Berra'nın çığlığını duyunca gözlerimi kapattım. Ölümüne çoktan teslim olmuştum. Sahne Azrail'indi. ... Yayın tarihi: 20.09.2025