Mglista wyspa i miasteczko, nad którym góruje ponury zamek, siedziba Uniwersytetu w Kirmouth. Dwóch chłopaków: Adam, nękany koszmarami z jaskinią w roli głównej, i Theo, ogarnięty obsesją na punkcie odnalezienia legendarnego grobowca.

Czy może być coś bardziej nudnego niż podróż przez kosmiczną pustkę? Czy może być coś bardziej frustującego niż arogancki pasażer z kijem w...? Czy może być coś bardziej wkurzajacego od nadgorliwej baby wtrącającej się w nie swoje spawy? Albo od upartego ziryanina, który nie rozumie słowa "nie"? Na te i inne pytania znajdziecie odpwiedzi w "Wilczej gwieździe". Zapraszam...

Powtarzający się sen, w tym jedno wciąż to samo pytanie. Impuls, schemat stary jak świat i już myślała, że to miłość. Jednak coś, co zrodziło się w wirtualnym świecie, może być równie ulotne, jak Wi-Fi, które znika, gdy wychodzimy z domu albo zupełnie przypadkowe i do bólu prawdziwe, jeśli wpadniemy w obcą sieć. Opowieść jest fikcją literacką. Nazwiska, postaci i zdarzenia są wytworem wyobraźni autora. Jakiekolwiek podobieństwo do zdarzeń czy osób żyjących lub zmarłych jest zupełnym przypadkiem. Uwaga: tekst może zawierać treści przeznaczone dla osób pełnoletnich!

Jeszcze się nie poznali, zamienili ze sobą jedynie kilka słów, a już krzywo na siebie patrzą. On - były żołnierz z dziwnymi nawykami, od jakiegoś czasu nie potrafi zaangażować się w stały związek. Ona - staroświecka rozwódka, opiekująca się chorą ciotką. Obojgu czegoś brakuje, choć udają, że jest zupełnie inaczej. Oboje czekają... na jeża :] Dla dorosłych! Opowiadanie zawiera treści nieodpowiednie dla nieletniego czytelnika.

Gdy tracisz wszystko i nieustannie musisz się temu przyglądać... co robisz? Gdy nagle pojawia się szansa zagrania na nosie wrogom i pokazania, na co cię stać, lecz wszystko to może okazać się tragiczne w skutkach... na co się zdecydujesz? Opowieść oczami Lei Clearwater, najbardziej zaniedbanej postaci sagi "Zmierzch", pisana przez kogoś, kto nawet nie lubi "Zmierzchu". Jeśli myślisz, że nie da się napisać fanfiction sagi "Zmierzch" do rytmu starego dobrego hard rocka... to się mocno zdziwisz.

Kto by chciał tkwić w klatce? Szczególnie, gdy obiecywano złotą, a tak naprawdę pomalowono jedynie pręty kiepską farbą w żółtym kolorze. Kiedy tandetna pozłotka zaczęła odłazić płatami a pręty klatki zeżarła rdza nadszedł właściwy czas. Nasz czas...