Mafyadan hamile kalan Eylül'ün hikayesi Çalınması durumunda yasal işlem başlatılacak!

Eren ailesinin biricik oğlu konaklarındaki öksüz hizmetçiyle karşılaşırsa...

(Bir bebek bakma kurgusudur!) --- Bir adam düşünün,kalbi acıdan zifiri karanlık ve duygusuz bir adam olmuş... Agir Hazar AKKURT! Onun aksine,hayattı dolu dolu yaşayan,her günü renga renk olan bir kız,sevgisizliğe,kimsesizliğe rağmen dik duran bir kadın... Efsa KAYA! --- Kendi isteğiyle 21 yaşında yetimhaneden ayrılır ve can dosttu olan Arkadaşının evinde bir müddet kalır.Küçükken bir yetimhane kapısının önüne bırakılan Efsa,Kendine söz verir. Küçük çocukların kendisi gibi Sevgisiz,şefkatsiz,babasız,annesiz ve 𝒌𝒊𝒎𝒔𝒆𝒔𝒊𝒛𝒍𝒆𝒓𝒅𝒆𝒏 olmamları için kendine söz veren Hırslı ve kararlı bir kızdır.Kimseye yük olmamak için kendine iş arar.En son da Bebek bakıcısı olmaya karar veren Efsa,Arin AKKURTTA bakıcılık yapmaya karar verir. --- "Kızıma iyi davranacağını nerden bileceğim Efsa hanım,kısaca sana nasıl güveneceğim?" dedi agir bey. "Zamanla Agir bey." dedim rahatça.Gözleri kısılsa da dudağının bir kenarı yana kıvrıldı. "Ben beklemeyi sevmem Efsa hanım,ya şimdi olur ya da şimdi başka seçenek yok." Ve işte o an anladım nasıl bir adamla uğraştığımı ama son PİŞMANLIK neye yarar?(!) (KİTAP BANA AİTTİR.YAYINLANMASI VE KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ YERLERE BAŞVURULUCAKTIR!) (Yazım tarihi:(02.11.23)

Her şey o gazete haberiyle başlamıştı: Milyon Dolarlık Bebek sahibi olmak ister misiniz?

BERDEL -Düşünsene Mizgin seni Şanlıurfa kadar sevdiğimi; Çıldırırsın!- Duyduklarından sonra genç kadının dudaklarından dökülenler sonları olmuş gibiydi. -Ez qurbanete bıvım Şanlıurfa- (Kurban olurum sana Şanlıurfa!)

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.

Narin karabay: Hayata bir sıfır geride başlamış, tüm zorluklara inat kendi kanatlarıyla uçmayı başarmış, narin ama güçlü bir genç kadın. Öksüz ve yetim büyüdü, çabalarıyla tıp okudu ve memleketi mardinde aile hekimi olarak göreve başladı . Onun hayatı, sadece hastalarına şifa dağıtmakla sınırlıydı. Ancak o, farkında bile olmadan, çoktan bir Ağa'nın kalbine düşmüştü... Boran Arslanoğlu: Karşısında dağların bile saygı duyduğu, sert, acımasız ve sözü kanun sayılan Düşman Aşiretin Ağa'sı. Boran için hayat, aşiretin onuru ve toprakların güvenliğinden ibaretti. Ancak kimsenin bilmediği bir sır vardı: Boran, Narin'i, yani düşman aşiretin yetim kızını, uzun zamandır uzaktan izliyor ve ona delicesine aşıktı. Aşkını kalbine gömdüğü sırada, kardeşlerinin beklenmedik kaçışı onu korkunç bir kararın eşiğine getirdi: Berdel. Boran, kaderin bir oyunuyla, kalbini çalan kadını bu sefer kendi evine, zorla da olsa, gelin olarak getirmek zorundaydı. Narin, masumiyetin ve bilgeliğin timsali, karşısında duran bu heybetli adamdan, Ağa Boran'dan çok korkuyordu. Ancak bilmediği şey, bu zoraki esaretin Boran için bir ceza değil, gizli bir aşka uzanan çaresiz bir köprü olduğuydu. Zoraki bir evliliğin gölgesinde, iki zıt kutup. Biri korku ve çaresizlikle doluyken, diğeri yanan bir aşkın ateşiyle kavruluyor. Boran, bu zoraki esareti, Narin'in kalbini kazanacağı bir aşka dönüştürebilecek mi? Yoksa Narin, Ağa'nın gizli aşkını fark ettiğinde, bu aşk onu daha çok mu korkutacak?

Bir anda kendimi bilmediğim bir çağda, bilmediğim bir toprakta buldum. Gökyüzü bambaşkaydı, rüzgâr kurdun sesini fısıldıyordu. Beni şaman sandılar... Oysa ben sadece yanlış zamanda, yanlış yerde kalmış biriydim. Ama onu gördüm. Bir şifacı, bozkırın soğuk rüzgârında gözlerimdeki korkuyu okuyacak kadar derin bakan bir adam. Kalbim bu topraklarda kalmak isterken, aklım kendi dünyama dönmek için çırpınıyor. Kurdun çağrısına kulak verecek miyim, yoksa kaderime meydan mı okuyacağım? © 2025 İlayda Aydar. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz.

Eğlence ve mizah dolu bir hayat. Birbirini tanımadan evlenen çiftin birbirine katlanma çabaları