​"Beni öldürebilirsin, bıçağını bana da saplayabilirsin ama beni asla kendine aşık edemezsin!" ​Aras, sargılı olan sağ elini yavaşça kalbinin üzerine götürdü. Yüzünde, karanlığın içinden bile seçilebilen o takıntılı, pes etmeyen gülümseme vardı. Dudaklarını yavaşça oynattı. Sesi yoktu ama rüzgar onun o sessiz, tehlikeli kelimelerini odama kadar taşıdı: ​"Kendimi senin için parça pinçik ettim ufaklık... Şimdi söyle bana, bu kanlı aşkın karşısında daha ne kadar dayanabileceksin?" Ela, kendi küçük dünyasında KPSS'ye hazırlanıp hastanede kuracağı sakin geleceğin hayallerini kuran sıradan bir genç kızdı. Ta ki o gece yarısı, mahallenin karanlık ara sokağında işlenen o korkunç cinayete balkondan şahit olana kadar. Artık hayatı, elindeki gümüş sustalı bıçakla karşısında dikilen o tekinsiz adamın insafına kalmıştı: Aras. ​Aras; sarsılmaz, güçlü, tüm mahalleyi parmağında oynatan ama ruhu karanlığa teslim olmuş bir adamdı. Ela'nın bu sırra ortak olmasıyla birlikte, aralarındaki sessiz savaş başladı. Aras, genç kızın pencerelerini kapatmasını yasaklayarak onu her an izleyen bir ablukaya dönüştü. Ela, arkadaşının katili olarak gördüğü bu adamdan tüm ruhuyla nefret ederken; Aras, ona olan marazi aşkı yüzünden kendi ellerini duvarda parçalayacak kadar ona tapıyordu. ​Bir yanda kilitli çalışma odasının ardındaki sırlar, diğer yanda ise ilk kez kabuslarından ağlayarak uyanıp "Beni bu karanlıkta yalnız bırakma" diye yalvaran bir katilin çaresizliği... ​Nefretin sınırlarında dolaşan Ela, bu hastalıklı çekime ne kadar direnebilecekti? Kuralların mahallenin ara sokaklarında yazıldığı bu hikayede, duvarlar yıkılıp sargılar söküldüğünde geriye tek bir şey kalacaktı: Her şeyi yakıp kül eden, kaçınılmaz bir aşk.

🦋 BİR ARAP MASALI ... Türkiye ve Arabistan arasında gidip gelen sürükleyici bir hikaye... Kapak tasarımı @happygirls41 e aittir

Bazı dersler sınıflarda değil, hayatın en karanlık köşelerinde verilir. Efsun, tek varlığı olan kız kardeşi Rüya'ya bakabilmek için kendi hayallerinden vazgeçmiş, mutfak önlüğünü zırh edinmiş bir abladır. Lokantadaki yorucu mesaileri, kardeşinin huzurlu uykusu ve güvenli geleceği içindir. Ancak bir akşam, o huzur kanlı bir kabusa dönüşür. Rüya, kapı eşiğinde kanlar içinde, bilinci kapalı bir halde yığıldığında, Efsun'un dünyası da o eşikte parçalanır. Kardeşi hastane odasında sessiz bir komada yaşam savaşı verirken, Efsun bu felaketin bir kaza değil, okul duvarları ardına gizlenmiş bir zorbalık zinciri olduğunu öğrenir. Adaletin sustuğu yerde, Efsun kendi yasalarını yazmaya karar verir. Yıllar önce yarım bıraktığı okulun kapısından bu kez öğrenci olarak değil, bir intikamcı olarak girer. O artık sadece bir abla değil; suçluların, seyirci kalanların ve o okulun koridorlarını cehenneme çevirenlerin korkulu rüyasıdır. Zil çaldı, ders başladı. Ve bu müfredatta merhamete yer yok. ⚠️UYARI; KİTAPTA ÇOKÇA ŞİDDET, DÖVÜŞ, KAN VE ZÜLM İÇERİR. eğer 18 yaşın altındaysanız bunu bilerek okuyunuz,

İyirmi iki yaşındaki masum Alina, gece karanlık sokakta evine dönerken karanlık bir mafya infazının ortasına düşer. Şehrin acımasız İtalyan lideri otuz yaşındakı Dante Romano, kızın yeşil gözlerine bakıp duraksayınca elindeki haini kaçırır. Bu zayıflık yüzünden Alina'dan nefret eden Dante, onu cezalandırmak ve susturmak için rehin alır. Böylece, kalbi buz tutmuş bir adamla ruhu bahar kokan bir kızın esaret savaşı başlar. ♠︎♡

idealleri olan bir genç kız ve karanlık dünyası olan adamın cenneti olabilecek mi? yoksa o karanlığa kendini de mahkum edicek mi?

Savaş o gece yakın adamı hem de arkadaşı olan Egeyle onun takıldığı kızın evine gider. Gittiği zaman kızın oda arkadaşını merak eder ve onun yanına gitmek ister. Tabi o zaman Denizden tokat yiyer. Bu yüzden hırslanan Savaş Denizi elde edene kadar durmaz. Peki bu tokat Denizin hayatını mahv ederse... Hikaye kurgu arkadaşlar. Gerçek hayatla alakası hiç yoktur. Duyar KASACAKSANIZ baştan OKUMAYIN. KİTAPTA KÜFÜR CİNSELLİK ŞİDDET olacaktır... ‼️‼️‼️

"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha

⚠️Kitap yeniden yazılmaya başlandı bazı sahneler değişmiştir⚠️ Yetişkin okurlar içindir!!! Kitapa başlama tarihi : 07.12.25 Yeniden başlama tarihi:22.08.26 💫 Ben de hızlıca başımı salladım. Uraz'ın yüzünde aynı gülümseme peyda olunca"Peki.hadi sana bir ödül. Nerenden vurmama sen karar vereceksin." Ne demek istiyordu benim canımla oyun mu oynamak istiyordu bir insan ne yaşayıpta bu kadar acımasız ve psikopat olurdu ki. Cevap vermeyince Urazın yüzü öfkeyle kasılıp yüzüme tiksinircesine bakıp"Tam 10 saniyen var! Ya cevap verirsin ya da ben senin beynini dağıtırım!" dedi. Tepki vermedim ama Uraz bunu evet olarak algılamıştı. Şimdi ne yapacaktım ki canımın daha az acıması için bir yerimi feda mi edecektim. Neyin içine düşmüştüm ben böyle "10,9, 8" diyerek saymaya başladığın da Sanki çok normal bir şeymiş gibi bunu benden istiyordu. Zaman sanki burada durmuş gibi öylece bekledim ölmek mi iyiydi yoksa acı çekerek bu adama katlanmak mı Ve uraz sona gelere En son "3, 2, 1" dediğinde, kafamın içinde onlarca ses ve onlarca seçenek aynı anda yandı ama ben en sonun da yaşamayı seçtim. "Kolumdan... kolumdan vur!" Sesimi duymayacağından korkarak yüksek sesle söylemiştim bunu. Uraz hiç bişeyi aldırmadan alaycılık maskesini suratına geçirerek "Kolundan biraz sıkıcı ama madem kolundan istiyorsun, tamam. Madem " dedi. Silahı koluma dayadığında gözlerimi sıkıca kapatıp Kolumu sıkarak acının gelmesini bekledim ama silah patladığında acı kolumda değildi. Bacağımdaydı! O keskin acıyla birlikte kendimi yerde buldum. Soğuk kar artık tüm tenimdeydi ve beni gerçek anlamda üşütüyordu. Bacağımdan çıkan sıcak kırmızı kan, beyaz karın üzerinde bir leke gibi duruyordu. Ve bana üstten bakan Azrail'im.Beni böyle görmek intikam ateşini harlıyordu bana daha kötü acılar çektirmek istiyordu. Uraz, tek dizi üzerinde dururken ku

Kitap şiddet, küfür ve cinsel sözler içermektedir. İlerleyen bölümlerde yaşanacak olan +18 sahnelerden dolayı dikkat edin lütfen. Bırak beni... İstemiyorum diyorum anlasana!" diye hıçkırdı Şehrazat. Sesi titriyor ama içindeki nefret parlıyordu. ​Rojhat durmadı. Aksine, aradaki mesafeyi tek bir hamlede kapatıp Şehrazat'ın ince bileklerini kavradı ve onu sertçe kendine doğru çekti. Aralarındaki temas yakıcıydı. Eğilip, dudaklarını Şehrazat'ın boynuna, tam şah damarının üzerine bastırdı. Kirli bir fısıltıyla konuştu: ​"Bu gece içine ekeceğim tohumumdan sonra da böyle konuşabilecek misin Zühre yıldızı? Yarın sabah bu odadan benim mührümü taşıyarak çıktığında, o dilin hala bu kadar keskin olacak mı?" Şehrazat kurtulmaya çalışarak debelendi, ellerini adamın taş gibi sert göğsüne dayayıp itmeye çalıştı. "Ölürüm... Ölürüm de senin olmam Rojhat Ağa! Tenime dokunduğun her yeri yakarım yine de sana teslim olmam!" ​Rojhat, kadının direnişinden zevk alıyormuş gibi hafifçe sırıttı. Boştaki eliyle Şehrazat'ın belini kavrayıp onu yatağa doğru bastırırken, vücudunun tüm ağırlığını hissettirdi. Bakışları Şehrazat'ın titreyen dudaklarına indi. ​"Ölmek kolay Zühre yıldızı... Zor olan benim kadınımsın gerçeğiyle yaşamak," dedi sesi iyice pesleşirken. Elini Şehrazat'ın elbisesinin yakasına attı, kumaşın gerilme sesi odada yankılandı. "Sana bir seçenek sunmuyorum, yalvarman için de beklemiyorum. Olacak diyorum, o kadar. Bu gece o yataktan ağanın kadını olarak kalkacaksın." Kül soğur... Ama kelepçe iz bırakır.