"Bazı yaralar kurşun gibi sessizdir." "Bazı geçmişlerde içine girdiğin anda yolunu kaybedecek kadar ıssız." Yirmi sekiz yıl boyunca kendi hayatını yaşadığını sanan Anastasia Vera Morozova, bir gün eline geçen gizemli bir fotoğrafla aslında her şeyin yalan olduğunu öğrenir. Gerçek ailesi. Gerçek geçmişi. Ve çocukluğunu çalan insanlar... Bir yanda Karahan ailesi, diğer yanda yıllardır gölgelerin arasından ipleri çeken gizemli kişi. Geçmişin kanlı sırları birer birer ortaya çıkarken Anastasia yalnızca kim olduğunu değil, kim olmak zorunda olduğunu da öğrenecektir. Çünkü bazı insanlar isimlerini doğduklarında değil, gerçekleri öğrendiklerinde kazanır. Ve bazı hikâyeler bir fotoğrafla başlar. ✦ "Hayatların değişmesi işte bu kadar kolaydı. Bir bakmışsın seksen dört karoluk bir koridorda elli beş ila atmış yaşında biri ile karşılaşıyorsun. Bir bakmışsın bir yabancının son nefesinde söylediği şehir, bütün hayatını değiştirmiş. Ve bir bakmışsın, yüz seksen koltuklu bir uçağın yirmi sekizinci sırasında Trabzon'a gidiyorsun." Bu hikayede geçen mekanlar, kurumlar, kuruluşlar ve kişiler tamamen kurgudur. Herhangi bir gerçek kurum, kuruluş veya kişiyle bağlantısı yoktur. Bu kitapta bazı bölümlerde şiddet ve ölüm gibi tetikleyici unsurların tasvirleri yer almaktadır. Hassas okuyucuların bunu göz önünde bulundurması önerilir. 🐦‍⬛

"İnsanlar..." En çok konuştukları şeyleri en az yaşayan canlılardır. Sadakat derler, ama ilk fırtınada yön değiştirirler. Gözlerinin içine bakarsın, orada sıcaklık ararsın. Bulduğun tek şey iyi saklanmış bir mesafedir. Ellerini uzatırlar, tutuyor sanırsın. Meğer sadece düşüşünü izlemek için yaklaşmışlardır. Ve en garibi... Hepsi masum görünür. Kimse kirini yüzünde taşımaz

"Aile... Bu kelimeyi hep uzaktan duydum. Başkalarının sofrasında, başkalarının sarılışında, başkalarının 'kızım' diye seslenişinde. Ama ben hiç o masaya oturmadım. Hiçbir omuzda başımı dinlendirmedim.

Yıllar sonra gerçek ailesini bulan bir kız... Bulduğu aile ile tüm acıların, gerçeklerin ve gözyaşların birer hiçten ibaret olduğunu öğrenirse ne olur? Huzurlu bir yaşamı hayal ettikçe karanlığın dibine daha da çekilen Asya, karanlığı ya aydınlıkla yok edecekti ya da karanlığa boyun eğecekti... Ona sunulan teklifleri reddeden Asya, karanlığın hükmü altına girmek yerine onun hakimi olmayı seçip herkese savaş açmıştı. Peki, istediği bu yeni karanlıkta huzuru bulabilecek miydi? Yoksa aydınlığa veda ettiği yerde, karanlığın ihanetiyle yüz yüze gelmesi an meselesi miydi? ✨ "Dudaklarının, tenimde nasıl duracağını merak ediyorum." Boğuk çıkan sesi ile bir an gözlerim dudaklarına kaydı ve o an dudaklarımın, tenindeki duruşu zihnimde canlandı. Derince yutkundum ve bakışlarımı tekrardan ona çevirdim. "Merakını gidermemiz gerek o zaman." Ve dudaklarım teninde en çok olmak istediği yere değdi. Dudaklarım dudaklarını buldu. ✨ Gerçek Ailem Nefretten Aşka İhanet Sırlar Gizem Örgüt ⚠️ Şiddet, argo, suç ve hassas psikolojik temalar içerir. Yayımlanma Tarihi: 22 Aralık 2025

Kuzey ve Güney Kore ufak bir sınır ihlali suçundan ötürü savaş hazırlıklarına başlarlar. 2026 yılında iki ülke arasında yaşanan gerilimi savaş olmadan çözmek isteyen diğer ülke başkanları özel bir karargahta toplanır. Fakat bilmedikleri tek şey Sovyet Rusya'nın geri döndüğüdür. Bir roket. Üstünde tek bir cümle. "Sovyetler iyi günler diler." Tüm ülkelerde duyulan bu anons ve katliam. Ülkeler arası anlaşmazlığı gidermeye çalışan insanlarım ölümü... Gerisi ise sadece kaos... Yıkım... Üçüncü Dünya Savaşı.... 2035 yılına kadar eden savaş iki dünya devinin ateşkes emriyle sonlandı. Fakat verilen zararın haddi hesabı yoktu. Tam bu anda ise tüm dünyada siyasal bir çöküklük yaşandı ,tam on yıllık yeni bir savaş... Yeni devletler ve yeni monarşiler. Tüm sınırlar değişmiş, adına muhafız denilen insanlar kafalarına göre sokakta insan deşer olmuşlardı. Artık monarşi vardı, payitaht vardı, korku vardı... Ya biri gelirse ve on yıllık savaşı tekrar başlatırsa? Herşey daha mı kötü olur yoksa direniş dünyayı canlandırır mı? Distopik ama bir o kadar romantik Gölge Dansı'na hoşgeldiniz.

Klasik bir abi kitabı bence bana da bir şans vermelisiniz teşekkür ederim:))

Akıl hastanesinden çıktıktan sonra nasıl olduğunu bilmeden Devlet istihbarat görevlisi Ali Alkan beni buldu. Bana öyle birşey söyledi ki başka birşey söyleseydi büyük ihtimalle reddederdim. "Amcandan intikam almak ister misin Adelya." Duyduğum şey karşısında ağzımı hafif araladım. Bunu nasıl bilebilirdi ki. Kim amcasından nefret ederdi ki? Ben. "Bunu nerden bildiğimi sorucaksın sen sormadan söyliyim. Senin ailenin evini yakmanı, amcanın seni deliler hastanesine tıkıp anneni öldürdüğünü biliyoruz." Son söylediği kalbime yumru şeklinde oturmuştu. Tamam annem öldü hemde o aşağılık amcam yüzünden, ama birinin ağzından duymak çok kötü hissettirdi. Ağzımı zar zor araladım. "Neden amcamdan intikam almam sizi ilgilendiriyor?" Karşımdaki adamın kim olduğunu bile bilmiyordum ve neden beni bulmuştu ki? "Çünkü seni ajanım olarak göreve almak istiyorum." Ne? Bu adam delirmiş mi? Ailesinin evini yakıp onları öldürüp, sonrada deliler hastanesine düşen birini ajan olarak mı istiyordu!

"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu, ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA DÖNENE KADAR'dı

Bir siteyi hackleyicem en fazla ne olabilirki?