Arif her şeye de tahammül eder,lüzumunu da korurdu.Ama galiba tek bir konuda hayat ona sırtını dönmüştü.Özü buydu,ve aklına bir şeyi 'zorla' bile olsa da kazıdıysa o şeyin geri dönüşünün bırakın gerçekleşmeyi: Tam anlamıyla imkanı bile yoktu. Çünkü biliyordu ki bu sürdüğü hayat kendini hep olumsuz yönde etkilemişti, çare ararken daha da dibe batmıştı. Hayatın ona yapacağı,kuracağı oyunu da vardı. Ama yıkılmamıştı.İşte hayatın tam olarak da insanlara istediğini verebilmek için en gerekli temel sebebi de bu değil miydi ki? Elbette öyleydi, ama şimdi tüm her şey tamamıyla kendi'leri'ne bağlıydı.

17 yaşındaki arif güloğlu, gittiği okuldaki zorbasına aşık olur. arcen ficidir. smut vardır!

sonunda hayallerine kavuşan arif,orada yaşayacağı şeylerden habersizdi... "normalde en sevdiğim kek kakaoluydu ama arif sevdiği için artık limonlu kek olmuştu." "sana aşığım arif güloğlu!" "çiçekler? sana. begonvil..." UYARI! smut vardır! sonu angsttır!

ArCen

Arif oda arkadasi olan Cenan'a asik olur...

Arif Cenan dan nefret ederken bu nefret Cenan tarafından aşka çevrilir...