Derya hayatını yeni keşfetmeye başladığı genç yaşında, ailesinin baskısı altında kendisini beklenmedik bir evliliğin içinde bulur. Aile onuru ve iş anlaşmalarının teminatı için yapılan bu anlaşmada müstakbel eşi, çocukluğundan beri "abi" diye hitap ettiği 29 yaşındaki karizmatik ama soğuk tavırlı Aslan Kıraç'tır. Bu evlilik, iki ailenin karanlık sırlarını, ihanetlerini ve güç savaşlarını ortaya dökerken Derya ve Aslan'ın da kendi iç dünyalarıyla yüzleşmelerine neden olur. İkisi de soğuk ve mesafeli bir başlangıç yapsa da aralarındaki çekim inkar edilemezdir.

Duru: Arkadaşın bana yazıyor. Erdem: Arkadaşım sana yazıyor? Duru: Evet Erdem, arkadaşın karına yazıyor!

"Ulan bari Polat de." dedi. Sesi yalvarır gibi çıkmış gözleri beklentiyle doluydu. "Mirza demiyorsan deme ama en azından Polat de." "Sen yengeye Elif diyor musun?" dedim alayla bir dizinin repliğine gönderme yaparak. "Sen Polat de. Gerekirse dünyadaki tüm kadınlara Elif diye seslenirim." dedi. Yayınlama tarihi: 01.05.2023

Dilhun kitabında geçen Karan ve Mavi'nin hikayesidir. Bu kitabı anlamak için diğerini okumanıza gerek yoktur. Kırdığın kalbin vebaliyle yaşar, Seni bir daha kalbine almayacağı gerçeğiyle ölürsün. Unutma; Gitmek, ihanet etmektir. Gitmek, seni aslında sevmedim demektir. Gitmek, sana adanmış bir kalbin içine acımasızca tükürmektir. Ve gitmek, En çok sen demektir. Yayınlama tarihi: 14.02.2024

Bir sancı, derin bir sancı ile yaşamaya gayret gösteren 𝑨𝒉𝒖 𝑺𝑨𝑹𝑬𝑳. Yaşamak uğruna, ona ait kumar masasına yatan herkesin eceli 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐧 𝐊𝐀𝐑𝐀𝐇𝐀𝐍. İntiharına karar verdiği gün, namlunun soğuk ucunu şakağına dayadığında, kader Ahu'ya bir şans daha verdi. Şansa inanmayan Karan, kader çarkını kanlı elleriyle tekrardan çevirdi. ___________ +18'in yoğun olduğu bir içeriktir. Şiddet ve argo kelimeler içerir. Psikolojik ve duygusal olarak zorlayacak bir kurgudur. Kurgusal karakterlerin görünüşü, hayal gücünüze bırakılmıştır. Sevgili okurlarıma saygılarım ve sevgilerimle. Karan KARAHAN & Ahu SAREL

"Peri, Şeytan'ın en büyük zaafıydı... Şeytan ise Peri'nin en güzel felaketi." K. "Peri, Şeytan'ın felaketi oldu... Şeytan ise o felaketin en isteyerek yanan parçası." K. 🪶 Kanlıdere Mahallesi... Kendi kuralları olan, içine girenin kolay kolay çıkamadığı bir yer. Peri, o mahallenin içinden çıkan ama oraya ait olmamayı seçen kızdı. Altı yıl önce hiçbir şey söylemeden çekip gitti. Kimine göre kaçtı, kimine göre kurtuldu. Ama Peri'nin gidişi bir son değildi. Altı yıl sonra geri döndüğünde, bıraktığı mahalleyi bulamadı. Çünkü Kanlıdere artık eski Kanlıdere değildi. Mahallenin başına geçen adam, her şeyi değiştirmişti. Yakut Ulu Dinçer. Yıllarca ortada görünmeyen,Rusya'da yaşayan ama adı her kapının ardında dolaşan adam;Yakut Ulu Dinçer Gücü sadece korkuya dayanmıyordu; aklı, sabrı ve acımasızlığıyla kurduğu bir imparatorluk vardı. Onun gelişiyle mahallede düzen kuruldu... ama bu düzen korkuyla sağlandı. Yakut, gücünü sadece sözle değil, acıyla kabul ettiren bir adamdı. Acımasızdı, kontrol takıntılıydı ve en tehlikelisi, insanların sınırlarını zorlamaktan zevk alıyordu. Onun için insanlar ya işe yarardı... ya da ortadan kaldırılırdı. Peri ise dışarıdan bakıldığında hâlâ sakin, masum ve kendi halinde biri gibi görünüyordu. Ama bu sadece bir görüntüydü. Ve en tehlikelisi şuydu Yakut Ulu Dinçer kimseye bağlanmazdı. Bağlanırsa da o bağ kopmazdı.

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır.

Bu sadece ölen bir ailenin intikam hikayesi değil, hayat dolu dünyasından kopartılan küçük bir kız çocuğu için olan bir intikam. "Bir savaşa girdin. Umarım pişman olmazsın.'' "Pişman olacak kadar yolum kalmadı," dedim. "Ya kazanırım ya da kül olurum." Çünkü ben zaten yanıyorum. ''Çocukların gülümsemelerine dünyalar sığardı, yetişkinlerin gülümsemelerine ise o dünyaların hüzünleri...''

"Naz" Ses tanıdıktı ama dönüp bakmadım. Duymamış gibi yap, devam et. "Nazar" Evet gerçek ismim buydu Nazar Dila ama beyfendinin Naz diye bitmeyen bir ısrarı vardı. Omzumun üzerinden dönüp baktım. Üniformaları üzerinde attığı her adımda yeri inleten Asaf Baran hafif sinirli bir halde bana doğru geliyordu. Tam karşıma geçip baştan aşağı süzdü beni. Üzerimde hemşire üniformam ama altımda şort. Bakışının bir saniye orda fazla kaldığına emindim. "Sesleniyorum ama niye duymazlıktan geliyorsun sen?" Kolumu göğsüme bağlayıp burnumu havaya diktim. "Adımı doğru seslenseydin duyardım belki." "Ben böyle seviyorum yıllar geçti alışamadın." "Asaf Baran benim adımla zorun ne senin." "Abi" "Ne?" "Abi diyeceksin kızım.Kaç defa uyaracağım seni." Bir nefes aldım sabrımın sınırında zorlanıyordum."Bak tüm gece elimde serum koşturup durdum.Beynim durmuş bir de senin abi egonla uğraşamam. Abim olsaydın abi derdim."

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️