"Çok merak ediyorum Gazel?" Diye mırıldandım sert çıkarmaya çalıştığım bir sesle. Gazel'in yumrukları yavaşladı. Bir süre bekledi ama sonra bana döndü. Acı kahveleri yüzümü incelemeye başladığında benim gözüme ilk çarpan göğsünde, tam kalbinin üzerinde olan ize takıldı ve aklımda bir söz canlandı. Yüreğinde iz taşıyan. Kadının söylediği bu söz geldi aklıma, düşünceler taşmak için yer aradı ama şu anki acım daha baskın geldi. "Neyi?" Diye sordu Gazel. Aklımdaki düşünceleri bir kenara atıp birkaç adımda Gazel'e yaklaştım ve tam karşısında dimdik durdum. Boy farkımız yüzünden başımı kaldırmak zorunda kaldım. Acı kahveleri, elalarımla buluştuğunda benim gözlerim dolmaya başlamıştı. Onunkiler ise cansız bir nesneye bakarmış gibi hissizdi. "Senin gibi aşağılık bir adam, nasıl olurda o çocuklara yemek verip, gülümseyebilir." Gözlerimdeki göz yaşları akmak için çabaladı. Kalbimin külleri tekrar yakıldı ve küller daha da çoğaldı. "Tek vicdansızlığın benim kardeşime miydi?" Dedim sesimin titremesine engel olamayarak. Gerçekten tek vicdansızlığı benim kardeşime miydi? Ne yapmıştı benim Umut'um ona? Neden kıymıştı benim aileme? Gözlerimdeki yaşlara daha fazla tutamadım ve göz yaşları yanaklarımdan süzülerek akmaya başladı. Ben aylar sonra ilk göz yaşımı Umut'un yanında değil, onun katilinin önünde döktüm.

Hayatın ne kadar üstüne gidersen, o kadar altında kalırsın.

Yarı texting "Tanışmadan önce diye adlandırdığım şey, belki de yarım kalmış bir hikâyenin devamıydı." Argo ve şiddet içerir! · · ─ ·☽𖤓☾· ─ · ·

Demir_yaman: Kafamdaki sesler susmuyor. @Demirinpenasi Neyin var bilmiyorum ama kafandan geçen her bir sesi dinleyebilirim. Onlar tamamen susup kaybolana kadar. (Gönderi sahibi bu yorumu beğendi) -Eğlenmek ve eğlendirmek için yazıyorum abartı gelebilecek sahneler olabilir-

05****2987 : Bir gün kaderin beni yazacak, Alvina. 05****2987 : Bir gün değil, her gün benim olacaksın. 05****2987 : Bunu kabullen, çünkü bundan sonra yolun hep bana çıkacak. 05****2987 : Seni benden çalmaya çalışan herkes, bir gölge gibi silinip gidecek. 05****2987 : Senin tek gerçeğin ben olacağım. 05****2987 : Ben sana bağımlıyım Alvina Karaca.

(Fazla açık betimlemelerle yoğun cinsellik bulunmaktadır. Bu konuda eleştiri kabul etmiyorum, ona göre başlayınız.) Tıp 3. sınıf öğrencisi Ayla, ve hocası Yaman'a duyduğu kirli istekler. "𝘽𝙪𝙧𝙖𝙨ı 𝙨𝙚𝙣𝙞𝙣 𝙛𝙖𝙣𝙩𝙖𝙯𝙞 𝙙𝙪̈𝙣𝙮𝙖𝙣 𝙙𝙚𝙜̆𝙞𝙡. 𝙎ı𝙣ı𝙧ı 𝙖𝙨̧𝙢𝙖."

-Düzenlenecek- Bir gün hasta haliyle villalarında çıkan çatışmayla birlikte kaçmaya çalışırken yıllardır peşlerinde olan eski sevgilisi Karan Kızıltuğ ile göz göze gelen Ahu, sahte bir kimlikle saklanıyordur ve içtiği ilaçlardan ötürü hafızanı kaybetmiştir. Ölü gösterilen bu kızı ve ailesini öldürmek için arayan mafya lideri, hem kızın babasını bulmak için kızı kaçıracak hem de onu ikiziyle aldatan eski sevgilisinin acı dolu intikamını almak için kızın aklıyla oynayarak delirterek türlü oyunlarla onu kendisine aşık edecektir... *** "Nefretten aşk doğamaz demiştin." dedim tüm uzuvlarım acıyla sızlarken. "Haklıydın. Biz nerede başlarsak orada biteriz. Nefretin benim sonum olmasına izin vermeden ben kendi sonumu yazıyorum." "Yapma Savcı." dedi ben silahla ateş etmeden hemen önce. "İnsanlar yanılır ama ben yanılmaz demiştim ya sana, ilk defa haklı çıktın. Yanıldım. Nefret aşka dönüşürse şayet, o adamı kimse tutamaz. Aşk gerçekten her şeyi yenebilecek olan tek duyguymuş çünkü." "Duygulara yeri olmayan sen mi söylüyorsun bunu? Aşk nedir bilmiyorsun bile!" "Evet!" dedi bağırarak. "Aşk nedir bilmiyorum, tek bildiğim senin yanında kendimi kaybettiğim. Kalbimin hızlanmasını sağlayan, tek bir gülüşünle bana tüm dünyayı yaktırabilecek güce sahip olan tek kadın sensen ve buna aşk denmiyorsa ben hastayım Savcı. Ben yenildim." Bu cümlenin devamını duymaya hazır değildim. "Ben senin yenilmeni beklerken, ben sana yenildi-" Başımı ağır ağır sallarken cümlenin devam etmesine izin vermeyerek, acımadan iki el silah sesinin duyulmasını sağladım. Bedenim yere kapaklandı.

Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)

Darian Zorin, Rusya'nın soğuk mahallelerinde büyümüş, küçük kardeşine bakabilmek için erken yaşta hayata tutunmak zorunda kalmıştı. Annesi şehirin zengin ailelerinden biri olan Vetrov ailesinin evinde temizlik yaparken bir suça tanıklık eder ve suçu üstlenmeye zorlanarak hapise girer. Bu kayıp Darian'ın içinde yıllar boyunca büyüyen bir öfke ve derin bir yalnızlık bırakır. Yıllar sonra yolu Vetrov ailesinin kızı Moriana ile yeniden kesişir. Darian yıllarca intikam planları kurmaya çalışsa da, karşısında gördüğü kişi hâlâ hafızasındaki o küçük kızdı. Nefret ve sevgi artık çoktan birbirine karışmıştı. || "Bir bakış bile bin kelimenin yerini kolayca alabilirdi." (2026)

Sarışın kadınları avlayan bir katil cesetleri hep benim gittiğim yerlere bırakıyordu. Polis katilin ben olduğunu düşünürken ben can derdine düşmüştüm. Çünkü katil benim peşimdeydi ve bunu fark eden yine sadece bendim.