"𝑡ℎ𝑒𝑟𝑒'𝑠 𝑠𝑜𝑚𝑒𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑡𝑟𝑎𝑔𝑖𝑐 𝑎𝑏𝑜𝑢𝑡 𝑦𝑜𝑢." "𝑠𝑜𝑚𝑒𝑡ℎ𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑜 𝑚𝑎𝑔𝑖𝑐 𝑎𝑏𝑜𝑢𝑡 𝑦𝑜𝑢." 𝑡𝑜𝑚𝑟𝑖𝑑𝑑𝑙𝑒 𝑥 𝑓𝑒𝑚!ℎ𝑎𝑟𝑟𝑦

Dua: Senden hoşlandığımı en başından beri biliyordun. Dua: En çok üzen de buydu zaten. . . . 4 Ocak Cuma 2025 01:01

Hasret köyden uzakta bir dere kenarındaki küçücük evinde hem hayatla hem de annesiyle mücadele eden başı dik, dili sivri bir kızdır. Yaşadığı yerin yazı kurak, kışı çorak, baharı biraz rahattır. Ama babası olmadığından evin direği sürekli gıcırdar. Annesinin zoruyla gittiği bir düğünde gözü bir Külhanbeyine çarpar, ama başı diktir, pek yüz vermek istemez. Düğün boyu bakışırlar, tek kelime etmezler. Adam da pek bir hoşuna gitse de Hasret bunca bakışı hayra yormaz, yine de içi kıpraşır. Beyaz gömleğine, yanık tenine, kara kaşına, üstünden ayrılmayan kara gözüne... Sonra nasıl olduysa düğünün gecesinde evine gitmiş, saçılmış dökünmüşken penceresinden bir ses işitir, akşamki adamı daha görmeden tanır. Penceresinin köşesine siner, perdesinin arkasına saklanır. Sesini duyar adamın, sonra sesini duyurur. Onca yıllık Hasret bir toz olur bir duman. Sonrası dere kenarı, dut ağaçları, üzüm bağları.. Geçmişten gelen bir Köygöçüren lafı, Hamza'nın Görgülü belası... ..... Tarihi bir hikayedir.

Saat 01:28'di. Ona ilk mesajı attığımda... İnsanların alkole ya da tütüne bağımlı olduklarını sanırdım hep. Anlamsız bir sayı dizesinin de tiryakisi olunabileceğini hiç düşünmemiştim. Ta ki yelkovan ve akrep arasındaki yirmi sekiz dakikalık bir zaman dilimine saplanıp kalana kadar. Macera#1 < Kitap Texting olarak başlayıp daha sonra normal hikaye formatına geçiş yapmıştır. Bu nedenle texting kısımları kısadır.>

her şey, telefonuna düşen bir mesajla başladı. ve o andan sonra, bunun hiç sonu gelmedi. *(bu bir texting hikayesidir.)*

(Yetişkin okurlar için uygundur.) ⚜️ Okan tuttuğu elimin üstünü okşadı. Oldukça nahif gelen bu hareketin aksine, hiddetliydi. Sessizliğim ona fazla geliyormuş gibi yakasını çekiştirdi. Hiç haberi yoktu, sessizliğimin içinde kendime ne sorular sorduğumdan. "Sana geliyorum, fazla geliyorum bu kez. Zaman vermek için çekileyim, her şeyi mahvedeceğim diyorum. Sende çekiliyorsun. Ben sana zaman veriyorum, yalnızlığı değil. Seni tutmaya çalışsam kaçmak istiyorsun, bıraksam bu kez bıraktım diye gideceksin. Söyle, bana ne yapmam gerektiğini söyle, onu yapayım. Ben artık ne yapacağımı da bilmiyorum. Söyle, benden ne istiyorsun?" Mesele isteklerim olsaydı, o da dileklerimi kesin olarak gerçekleştirecek bir melek olsaydı; her şey çok kolaydı. Ama gerçek değildi. "Şayet bir kalbin varsa onu. Bir köşesini, bir parçasını değil. Bütünüyle hepsini. Çünkü ben göğüs kafesimin içinde ne varsa, bütünüyle hepsini kaybedeceğim."

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

"Bırak beni!" diye hırladı Asya, nefesi hızlanırken. Adam, sıkıca kavradığı bedeni az da olsa gevşetip başını eğdi ve kokusunu içine çekti. Ormanın, toprak ve kan kokusunun arasından sıyrılıp gelen o baş döndürücü koku... Bir anlığına, çok kısa bir anlığına nefesi kesildi. Ama Asya, kalbindeki öfkenin kırık cam parçaları gibi ruhuna battığını hissettiğinde, büyü bozuldu. "Gidemezsin. Boşuna çırpınma." Adamın sesi, yorgun ama kesin bir kararlılıkla yankılandı. Kollarındaki kadının inadı, hayatında karşılaştığı en büyük savaşlardan daha zorluydu. O, demirden bir kılıç gibi eğilip bükülmeyi reddeden bir kadındı. Asya, gözlerinde şimşekler çakarak bağırdı. "Buradan gitmek zorundayım! Duydun mu? Ben buraya ait değilim!" Adam gözlerini kapattı. Birkaç saniye... Sanki öfkesini dizginlemeye çalışıyordu. Bu topraklarda bir kadının böyle bağırması? Bu, neredeyse imkansızdı. Ama işte buradaydı, karşısında... Ateşten yaratılmış gibi gözlerinin içine bakıyordu. Gözlerini açtığında, içinde fırtınalar koptuğunu anlamak mümkündü. Başını eğdi, Asya'nın ince boynuna dudaklarını değdirmeden önce, derin bir nefes aldı. "Hangi çağdan geldiğin umurumda değil, Asia." Sesindeki vahşi sahipleniş, Asya'nın kalbine ince bir korku gibi işledi. "Seni bulduğum an buraya ait oldun." Asya'nın vücudu anlık bir duraksamayla hareketsiz kaldı. Nefesi kesilmişti. "Anlamıyorsun..." diye fısıldadı, sesi ince bir ipliğe dönüşürken. "Gitmem gerek... Ailem... Tüm hayatım orada." Adam, gözlerinde karanlık bir zaferle başını kaldırdı. "Artık ailende benim, tüm hayatında." Parmakları, Asya'nın titreyen çenesini yakaladı. Yüzünü kendine çevirirken, sesi bir mühür gibi üzerine kapandı. "Sen artık bana aitsin."