"Yaşa yaşa yaşa... hep bu sözcükleri söylüyorsun,sıkılmadın mı?" Başını iki yana salladı. "Yaşa ki yaşayayım." ☆★☆ Not;Bu hikayede +18 unsurlar vardır.

Her şey eflin'in internette gördüğü bir akımı abisinin arkadaşına denemesi ile başladı. Ben : seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim. Batu abi : Eeee? Ben : sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun. Batu abi : Ne diyosun abim? Ben: bende sevdiğin çok şey var adı aşk değil. Batu abi :neymiş? Ben : çağırdım mı? Batu abi : yooo. Ben: ayarttım mı? Batu abi: Eflin içtin mi güzelim sen? Ben : kendin geldin ya. Batu abi: nereye geldim? Ben: şimdi dinle . Batu abi: dinliyorum. Ben : Biiiiirrrr çok sıkıldım. Batu abi : Noldu niye sıkıldın biri birşey mi dedi? Ben : ikiiiiii yerim çok dar. Batu abi: Nerdesin sen? Ben: ooooo senden çok var. Batu abi : bok var. Ben: Beni mi buldun şimdi? Batu abi : Eflin ne diyon gece gece ? Ben : çok işim var. Batu abi: kızım ne işin var gece gece ? _____________________________________ Uyarı: Bu kitap, şiddet, travmatik deneyimler +18 unsurlar küfürlü konuşmalar veya diğer duygusal olarak zorlayıcı ögeler içerebilir. okurların her biri için farklı bir etki yaratabilir. İçeriğin, gençlerin ve yetişkinlerin duygusal dünyasında çeşitli izler bırakması olasıdır. Lütfen kişisel sınırlarınızı göz önünde bulundurarak okumayı tercih edin.

Maça Kızı 8 serisinin devam bölümlerini içermektedir.

"Kan kanla değil , su ile yıkanır. Öç almanın bir sonu yoktur." Zekice planlanmış bir oyundu bu. Biz balıktık onlar balıkçı. Tüm balıklar balıkçıların ağına takılı kalıp ölmüştü. Ben ise bir kayanın altına saklanıp olan biten herşeyi gözlemliyordum. Bu oyunun son aşamasında balıkçıların ağına takılmama asla izin veremezdim . Fakat ben oyunun en başında bir balıkçının ağına takılmışım bile...

HAFIZANI KAYBEDERSEN DÜŞMANINA AŞIK OLABİLİR MİSİN? Kazadan sonra teyzemin yanına taşınırken planım; üniversiteye devam etmek, ressam olmak ve ailemin anısını onurlandırmaktı. Yani en azından her şey mahvolana kadarki plan buydu. Ta ki 'o' gelene kadar. Geçmişimden gelen gizemli bir yabancı işleri karıştırana dek. Şimdi, her şey değişti. Müthiş güzel bir hayattan koparılıp zift kokan diyarlara sürüldüm sanki. Sırlarla dolu Aram Alevhan, gerçekleri fısıldarken kendi karanlığına çekti beni. Benim anılarım o karanlığın dibinde zincirlere vurulmuş, kilitli. Artık ne arkadaşlarıma ne de teyzeme güvenebilirim. Aynadaki aksime bile güvenemiyorum çünkü gördüğüm kişiyi tanımıyorum. Bu gözler bir yabancının gözleri sanki. Ben gerçekten sandığım kişi miyim? Sahi en eski anım ne benim? Peki Aram, o benim neyim? Düşmanım mı? Peki neden düşman olduğunu hatırlamıyorsam ona aşık olabilir miyim?