" හිඟන්නො ඉන්න ඕන අපේ කකුල් යට මිසක් ඔලුව උඩ නෙමෙයි බං..." යීබෝගෙ ඒ වචන වලට මගේ පපුව පිහි තුඩකින් පහුරු ගානවා වගේ දැනෙන්න ගත්තෙ.. මේ මනුස්සයට ඇත්තටම හැඟීමක් දැනීමක් නැද්ද..කිසිම මනුස්සකමක් ගෑවිලවත් නැත්තෙ ඇයි දෙයියනේ...කවද වෙනකන් මම මේ දුක විදින්නද...මම ඇස් වල කඳුලු පුරවන් යීබෝ දිහා බලන් හිතන්න ගත්තා..💔🥀

ජීවිතේ ම එපා වෙන තරමට සමාජෙන් කොන් වෙච්ච මනුස්සයෙක්ට පුළුවන්ද මුලු සමාජෙන්ම ගරු බුහුමන් ලබන ලොකු මහත්තයෙක් වෙන්න ? තමන් ආදරේ කරන කොල්ලගෙ හීන තමන්ගෙ කරන්, ඒ වෙනුවෙන් පේ වෙලා, පිස්සුවෙන් වගේ ආදරේ කරන්න පුළුවන් කාට ද ? කුසල් කියන්නෙ ඒ වගේ කෙනෙක්... ඒ ආදරේ කතාව පුරාවටම ඔයාලා දකී... හැබැයි සහස් ගෙ ආදරේ දකින එක කරන්න නම්, කතාවෙ අවසානය වෙනකම්ම ඉන්න වෙයි.. මොකද කියන්නෙ ? එනවද මුතුබෙල්ලො අහුලන්න ?

ජීවිතේ ප්‍රේමණීය පරිච්ඡේද ලියවුනේම ආදරනීය හමුවීම් එක්ක.......❤️