Korel Demirel, karanlık bir adamdı. Ölümcül zekâsı onu son derece tehlikeli birisi yaparken, bencilliği ve acımasızlığı bunu körüklüyordu. Hayatında zaaflara yer vermezdi. Klasik bir mafya babası tanımına kesinlikle uyuyordu. Ta ki, bir gece yarısı onu özel numaradan işleten deli dolu, tatlı bir çocuğa kadar. •eşcinsel bir kurgudur.

kırmızı gözler başımın dönmesine sebep olurken beni tutan soğuk ve sıkı kolları arasına yığılmıştım "benim güzel ruh eşim " dedi belimi yavaş yavaş severken "senden nefret ediyorum " dedim fısıldayarak "bende , ama birbirimize muhtacız ne sen benden gidebilirsin ne de ben senden " kulağıma yaklaşıp fısıldadı "bu yol çok hoşuna gidecek "