Bazı dosyalar bağırmaz. Onlar kanamaz, ağlamaz, manşet olmaz. Sadece susar.

Her gece aynı saatte uyanıyor. 03:13. Saatler o anda duruyor. Aynalar gecikmeli yansıtıyor. Ve fısıltılar, onun adını biliyor. Uykusuzluğun yan etkisi mi, yoksa geçmişin ödemesi mi bilinmez... Ama Karanlık Saat başladığında gördükleri, hatırlamak istemediği bir gerçeği tekrar tekrar önüne seriyor. Bu saatte kimse ölmez. Ama herkes bir parçasını kaybeder. Apartmandaki saatler sustuğunda, yalnızca onun odasındaki tik tak sesi duyuluyor. Ve her gece, biraz daha eksiliyor: anılar, yüzler, zaman... Gerçek ile hayal arasındaki çizgi silinirken tek bir soru kalıyor: Eğer karanlık senin içindeyse, kaçabilir misin? Karanlık Saat... Uyuyamayanların değil, hatırlamaktan kaçamayanların zamanı.

Kitaplarınızı tanıtıyorummm... Buyrunuzzzz✨✨✨

Herşey tek bir ölümle başladı. arkasından ses getiren bir araba kazası geldi. katilin bizzat düzenlediği araba kazası. Dedektif Henry Wilson, kazadan sağ çıkmış olabilir, hala hayatta olabilir. Ama, bunun iyi bir şey olmadığını, aksine arkasından daha vahşi, daha canice ölümleride sürükleyeceğini kim bilebilirdi ki? kimse. kimse bilemedi.

Ve sizler, sadece birer piyonsunuz. Etten piyonlar.