Прво исчезна телефонот. Потоа дојдоа пораките. Потоа... почнаа да шепотат ѕидовите. Мери замина во викенд куќа со своите најблиски пријатели - но нешто таму не е како што изгледа. Погледите се празни. Насмевките се лажни. А кога ќе падне ноќта, куќата дише... и ја набљудува. Таа слуша чекори кога сите спијат. Го гледа своето име напишано со замаглени букви на огледалото. И секоја ноќ - истиот кошмар. А вистината е полоша од сонот. Некој тука ја лаже. Некој ја следи. И некој сака да ја избрише. Но кој? Во оваа приказна, вистинскиот ужас не се крие во шумата. Тој седи покрај тебе. Јаде на иста маса. Те гледа во очи. „Не верувај никому" е кошмарен трилер што се провлекува под кожата и останува таму. Затоа што понекогаш... не ти требаат чудовишта. Ти требаат пријатели.