|abimin arkadaşı + yarı texting kurgusudur

Bilinmeyen: Senin kaybedeceğine eminim bu arada. Bilinmeyen: O yüzden bu hayatta çok sevdiğim bir şeyi isteyeceğim. Bilinmeyen: BANA KAKAOLU SÜT ALACAKSIN |Çerezlik bir kitaptır

❝Dayanamam ama,❞ dediğinde bir buse daha kondurdu. ❝Gelir öperim herkesin içinde.❞ Mezuniyetten bahsediyordu. ❝Öp,❞ dedim sadece. ❝Sözüm olsun Ezel,❞ dediğinde tekrardan kapanmıştı dudaklarıma. .•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•.•. ////Abimin arkadaşı kurgusu. ////Yarı Texting.

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

05**:Seni bırkamak benim için intiharla eş değer. Bu ihtimali kafandan sil. 05**:Sen benim yaşam kaynağımsın ve seni kazanmak için nelerden vazgeçebileceğimi neleri feda edebileceğimi tahmin dahi edemezsin. ••••• Ç(Alıntı) durumunda adli işlem başlayacaktır. 22.12.25 Takıntı #1 22.12.25 Cesur #1 25.12.25 Texting #1 28.12.25 Mafya #1 29.12.25 Kadın #1 03.01.26 İş Adamı #1 08.01.26 Adam #1 12.01.26 Rastgele #1 15.01.26 Güç #1 28.02.26 Mafyatik #1 10.03.26 İş #1 18.03.26 Aşık #1 21.03.26 Koruma #1

Arkadaşınız yerine okulun sahibine mesaj attığınızı bir düşünün...

"Ben..." diye kekeledim avcumun içinde tuttuğum künyeyi bırakıp geriye çekilmeye çalıştığımda. "Asya," diyerek tuttu elimin üzerini. Künyesini tutan ben, benim elimi tutan Yavuz'du şimdi. "Sen de hissediyor musun?" "Neyi?" dedim kısık çıkan sesimle. "Bunu," dedi bakışlarını ikimizin arasındaki zaten çok az olan boşlukta dolaştırarak. "Çekiliyorum sana, görmüyor musun? Elim uzak dursa gözlerim, gözlerim uzak dursa nefesim karışıyor sana." Cevap veremedim ancak bir cevap beklediği de söylenemezdi. İkimizde aramızdaki bu çekimi hissediyorduk. Yoksa ne ben durduk yere onun kafasını karıştırırdım ne o benim. Ortada söze dökülmemiş saf duyguların gücü hakimdi ve biz o an buna boyun eğdik, kabullendik. "Yavuz..." diye fısıldadım adını. Kara gözleri nasıl bu kadar aydınlık olurdu aklım almıyordu. "Doğru söylüyormuşsun." O neyi der gibi bakınca avcumun içinde tuttuğum künyeyi daha sıkı kavradım. Sanki tenimi yarsın, kanıma karışsın istercesine. "Karışanın yalnızca kafam olmadığını..." Künyeyi asıldığımda aramızda kalan o küçücük boşluğu da yok ettim ve hiç düşünmeden benim için aralanan dudaklarının arasına sızdım.

Yanlış anlaşılma ile başlayan bu hikaye nefretle devam eder. fakat ilerleyen zamanlarda aşk havası çoktan oluşur

Birgen, ezilmektense ölmeyi tercih eden ve canını dişine takarak savaşan bir kadındı. Küçüklüğünün üzerine ettiği yeminler ile birlikte koltuğunu ve saygınlığını korumaya çalışırken, Yaroslav'ın gelmesiyle birlikte koltuğu tehlikeye giren Birgen; Kimseye acımadan ve geçmişindeki izleri saklamaya çalışarak Yaroslav'a karşı büyük bir savaş başlatmıştı. Peki bu savaşa galip gelebilecek miydi? Kitaptaki kapak tasarımı da dahil bütün usnurlar bana aittir!

Karanlık bir görev... Sınırın ötesinde, kimsenin konuşmadığı bir yerde zaman artık aynı akmıyordur. Sessizlik uzadıkça sorular çoğalır, güven kırılganlaşır ve herkes kendi gerçeğini savunmaya başlar. Bir gece, hiçbir şeyin planlanmadığı bir anda gelen biri, dengeleri sessizce değiştirir. Artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Kimin doğru, kimin yanlış olduğu ise her geçen gün biraz daha bulanıklaşır. Ve bazı soruların cevabı, asla tek bir tarafın gerçeği değildir.