Lidya, 17 yaşında normal bir hayat süren sıradan bir kızdı; ta ki bir okul çıkışı abisinden gelen aramaya kadar.

İntikam için karıştırılan iki bebek...

O Seden idi. Laçin Seden Kırmız. 16 yaşında baskıcı ailesinin kurallarından bunalmış bir kızdı o. Biraz agresif ama çokça iyi yürekliydi. Ailesinin tabiri caizse hayırsız evladıydı. Yani en azından ailesi onu öyle görüyordu. Bilinenin aksine salak değildi, sadece tembeldi. Kitap yüzü açmayan, tek derdi müzik ve kediler olan bir kızdı. E bir de çok sevdiği dans vardı tabii, hayatının tam merkezinde. Laçin giyimine kadar karışan, bunaltan, onu boğan bir ailede yetişmişti. Üzerindeki baskı yüzünden hayatı boyunca asla rahat bir nefes alamamıştı. Yaptığı makyaja kadar laf yiyen Laçin için tek kaçış yolu o müzik seçmelerini kazanabilmekti. Ama ya işler istediği gibi gitmezse? Ama ya ortaya bir aile çıkarsa? Ama ya gerçek sandığı ailesinin aslında gerçek olmadığını, daha önce hiç görmediği biyolojik ailesinden öğrenirse ne olur? Bu aile Seden için ya bir felaket ya da bir kurtuluş yolu olacaktı. Kader önüne hangisini koyacaktı? O Laçin'di. O Seden'di. O aslında 'Kırmız' değil bir 'Yalazan' idi. Peki Seden, yıllar sonra değişen bu soyadı kabul edebilecek miydi? *karıştırılan bebekler klasiğinden bir tık farklısı* DİPNOT: Kurgu şahsıma aittir. Herhangi bir çalıntı veya kopyalanması durumunda hukuki işlem başlatılacaktır! Başlangıç: 31/12/2025 Bitiş: 31/03/2026 İlk başlama tarihi: haziran 2025

17 yaşına kadar Fransada yaşayan Elodi Nazay Şervan 17 yaşında babasının ölümünden sonra annesi Ayşe Şervan ile Türkiyeye döner. 17 yaşında annesinin ölümüyle yetimhaneye verilecekken annesinin köyüne dedesi ve anneannesinin yanına gitmek,onları tanımak istediğini söyler. Köyde beklemediği şey dedesinin onu eski arkadaşı Toranlı aşiretinin ağası Mahmut Toranlıyla anlaşma yapıp, kızı Mahmut Toranlının oğlu Demir Toranlıyla evlendirmesidir. 17 yaşında sırf dedesi öldürmesin ( o öyle sanıyor) diye evliliği mecburen kabul eden kızın bir baba tarafı olduğundan ve kendisinin Şervan aşiretinin tek kız torunu olduğundan habersizdir. Peki gelin olarak gittiği memleketde Şervan aşiretinin hanımağası Binnur Şervan ile karşılacağı zaman neler yaşanacak? Şervan aşireti yıllar sonra karısını ve çocuklarını terk ederek ikinci evlilik yapan Cemil Şervan'ın kızını kabul edecek mi? Karısını cahil, fakir ve eğitimsiz bir köy kızı olarak bilen Demir Toranlı karısının 17 yaşında üniversite okuduğunu, 5 dil bildiğini öğrendiğinde ne yapacak? Ya da zavallı diye acıyıp oğluna gelin aldığı fakir köylü kızının gerçellerini öğrendiğinde bu evliliği bitirecek mi?

Berdelle evlendiği için üzgündü Melin.Odaya girdiğinde çekingence başını eğmişti.Onu izleyen iki siyah gözden habersizdi.Başını kaldırdı o an Ömerle gözgöze geldi.Melin şaşkınla konuştu. "Ulan benim kocam bu adam mı?" Ömerin duyduğu sözlerle kalbi acıdı.Sevmemişti işte.Karısı o engelli olduğu için ondan nefret etmişti.Birden Melin kahkaha atarak zıplamaya başladı. "Oha oha oha bu taş gibi adam benim kocam mı şimdi?Kocanında zeytin gözlüsü nasip olsun be insana" dedi sevinçle.Ömer ise şaşkınlık içindeydi.Kızın neşeli halini gördüğünde içi rahatlamıştı.Kız çok güzeldi.Ömer gözlerini alamıyordu mutluluktan zıplayan kızdan. "Bak yakışıklı kocam eğer benden başka kızlara böyle siyah-siyah bakarsan senin götünü keserim." Ömer duyduğu şeyle kahkaha atmak istedi.Karısı tam bir çatlaktı. "Dur ben gidip kaynanamın alnından öpeceğim.Böyle olmaz.Her ana doğuramıyor böyle taş." "FERİDE ANAAA" diye çıkarken bağırdı.Ömer bu kız deli diye geçirdi içinden. Feride anasının tüm konuştuklarını duyması dışında bir sorun yoktu aslında...

~Arya serisi 2~ Dünyanın renklerini hiç görmedi. Gözleri doğuştan kapalı, kalbi ise hayat boyu sevgiye kilitli. Hayatı, yalnızca soğuk duvarlar, yabancı sesler ve bitmek bilmeyen bir yalnızlıktan ibaret. Hiçbir zaman bir el saçlarını okşamadı, hiçbir ses ona şefkatle "kızım" demedi. Küçücük bir dokunuşa, ufacık bir ilgi kırıntısına muhtaç, dışlanmış ve suskun bir genç kız... Öte yanda, bir zamanlar neşesiyle dolup taşan bir aile, geçmişin acı ve hataları yüzünden darmadağın olmuş durumda. Aynı çatı altında yaşayan, birbirine yabancı, duygusuz ve soğuk insanlar topluluğu. Aralarındaki bağlar yıllar içinde yıpranmış, yerini derin bir sessizlik ve karşılıklı suçlamalar almış. Her köşe, her odada bir kırgınlık, her bakışta bir hesaplaşma saklı. Bu buz gibi evin çatısı, uzun yıllar ailesini bir arada tutan baba figürünün ani vefatıyla çöker. Ama asıl sarsıntı, babanın geride bıraktığı mektupla başlar: Yıllar önce başka bir kadından doğmuş, gözlerden saklanmış bir kız çocuğu...

Kardelen, yetimhanenin soğuk duvarları arasında dünyaya gözlerini açmıştı. Annesi orada çalışan bir hizmetliydi, fakat minicik bebeğini kucağında bir kez koklayıp sessizce bırakıp gitmişti. Ne kimse soru sordu ne de yadırgadı bu durumu; sadece titreyen o küçücük bedeni kucaklayıp büyütmeye çalıştılar. Yıllar geçti... Kardelen artık on iki yaşına basmış, masum bakışlarıyla içine kapanık ama bir o kadar da sevgi dolu, tatlı bir kız olmuştu. Çocuk ruhu, büyüyen bedeninin içinde hâlâ saklıydı. Ve işte o gün geldi... Yetimhanenin kapısından içeri giren bir aile, kalabalığın içinde onun mahcup gülüşünü fark etti. O an her şey değişti; Kardelen'in kaderi, o bakışlarla birlikte yeni bir yola doğru akmaya başladı.

(TAMAMLANDI) Hayat.. Bazı şeyleri kafana vura vura,bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir. Ben kalbi kırıla kırıla öğrenenlerdendim.Adam sanıp yüreğimi verdiğim,bununla yetinmeyip hayallerimi,ümitlerimi ve en önemlisi sevdamı emanet ettiğim kocamdan yemiştim en büyük darbeyi.Hiç bırakmayacakmış gibi tuttuğu ellerimi bir anda bırakmıştı.Başka bir kadının ellerinden tutarken acımamıştı bana. Ne yaptıysam olmadı.. Kirletti sevgimi,ihanet etti güzel bakan gözlerime. Bana elveda demekten başka bir şey bırakmadı.. Bende gittim..Ardıma bir daha bakmadım.Aldırmadım acı veren sözlere.Tek başıma devam ettim yoluma.Bir Allah bir ben..Ta ki gözlerim güzel bakan bir adamın gözlerine takılıncaya kadar..

Bölüm sayısı gözlerinizi korkutmasın bölümler kısa . (...) " Ne oldu senin yüzüne öyle?" Dedim çenesini tutarken. Gözlerini gözlerimden ayırmazken" bir kaç abi yumruğu yedim" dedi sırıtarak. Kaşı ve dudağının kenarı patlamıştı. Ayrıca yanağında da morluk vardı. " Hangi abim yaptı?" Dedim çenesini tutmaya devam ederken. " Fıstığım, çenemi tutman iyi hoşta. Hesap soruyorsun bana. Yanlış anlama hesap soran hanımsa boynum kıldan incedir de. İçerdekilerden bir posta daha yumruk yemek istemiyorum açıkçası içeri geçsek?" Dedi muzır gözlerle. Dedikleriyle utanırken direk çenesini bıraktım. Önünden çekilerek geçmesi için alan sundum. Yanımdan geçmeden önce " Çok yakışmış" dedi ve elindeki çiçek ve çikolatayı uzattı. Gülümseyerek elinden aldım. O önden yürürken onun girmesiyle gülümsemem soldu. Abilerim gerçekten bunu yapmıştı! Somurtarak içeri geçtim. İçeri girdiğimde abilerimin hiç biri bana bakmıyorfu. Oğuz abim keyifle Bora ya bakıyordu. Somurtarak Sevda nın yanına geçtim. Gülcan abla bana bakarken kaşları çatılmıştı. Neden somurttuğumu anlamaya çalışıyor gibi bir hali vardı. Yavuz abiye baktığımda sırıtarak Bora ya birde bana bakıyordu. Ona baktığımı gördüğünde hain bir sırıtmayla karşılık verdi. ...

"Hayatını bildiğini sanırken, bir anda her şeyin yalan olduğunu öğrenseydin ne yapardın?" "Çiftlik evine bomba gibi düşen bir gerçekle sarsılır Yakut ailesi 9 yıldır öldü bildikleri kızlarının hem kendi öz kızları olmadığını hemde yaşadığını öğrenirlerse... Yıllarca öz kızı / kardeşi olarak bildikleri küçük bebeğin mezarına giderken bir anda değişen hayatlar... "Safir adı gibi safir mavisi gözlere sahiptir, süt gibi beyaz teni, kumral dalgalı saçları, dolgun pembe dudakları, kızarık yanakları ile çok güzeldi. Bir gün okuldan elinde karnesi ile sevinçle evine döndüğünde öğrenir tüm gerçekleri... Peki şimdi ne olacaktı Safir ne tepki verecek? Öz ailesine alışabilecek mi? Hadi gelin bu küçük kızımızın hayatına bir göz atalım