Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.

Kimi hikâyeler bir tesadüfle başlar, kimi kaderin ince ince ördüğü bir ağla... İşte bu kitap, geçmişin acı izleriyle yaşayan genç bir kadının, karanlık ve tehlikeli bir dünyanın tam ortasında nasıl yeniden doğduğunun hikâyesi. Ailesini kaybettikten sonra hayata tutunmaya çalışan kahramanımız, bir mezarlık ziyaretinde hayatının en büyük tehlikesiyle karşı karşıya kalır ve bir mafya tarafından kaçırılır fakat tam o esnada başka bir adam tarafından kurtarılır. Ancak onu kurtaran kişi, aslında sıradan bir kahraman değildir ona 4 yıla aşkındır aşık olan başka bir mafyadır. Onun varlığı, sadece bir kurtuluş değil, aynı zamanda büyük bir sır ve tutkulu bir aşkın da başlangıcıdır. Bu hikâyede güç ve zaaf, karanlık ve aydınlık, nefret ve aşk iç içe geçiyor. Okurken heyecanlanacak, şaşıracak ve belki de kalbinizin en derinlerinde hissettiklerinizi sorgulayacaksınız. Şimdi, sırlar ve duygularla dolu bu yolculuğa hazır olun...

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Ellerimi ve gözlerimi bağlamışlardı. Nerede olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu. Hiçbir ses yoktu. Ülkeme gelir gelmez tam arabama binecektim ki bir el arkamdan boynuma sarılmıştı. Kendime geldiğimde gözlerim kapalı bir hâlde öylece oturduğumu anlamıştım. Neredeyse bir gündür aç ve susuzdum. Bana kim neden bunu yapmıştı bilmiyordum. Kim benden böylesine nefret ediyordu? Ben kimseyle düşman değildim. Kim neden beni kaçırıp aç bırakmak isterdi ki? Midemin yanmasına içimden bir küfür ettim. Belki de beni öldüreceklerdi... Korku bir gündür bedenimde geziniyordu. Hiç iyi değildim. Bir ses bile duyamamak beni delirtmek üzereydi. Ta ki duyduğum adım seslerine kadar... Güçsüz hissetsem de elimden geldiği kadar çırpınmaya çalıştım. "Kimsiniz?" Diye bağırdım. "Hey, cevap ver!" Ayak sesleri çok yakınımda durdu. Aniden gözlerime bağladıkları kumaşı sertçe çekti ve yere attı. Siyah ayakkabıları görüş alanıma girdi. Hızla başımı kaldırıp yüzüne baktım. Gözlerimi kıstım, ben bu adamı tanımıyordum ki... "Neden buradayım? Siz kimsiniz?" Korkuyla titriyordum... Esmer adam yüzüme doğru eğildi. "Ben Zorbey Akıncı!" Nefretle kulağıma fısıldamasıyla tüylerim ürperdi. "Cehennemine hoş geldin Bige Maral!" -- *Tüm hakları saklıdır! *Kitabımın, karakterlerimin ve kurgumun çalınması durumunda avukatımla yasal işlemleri başlatacağız.

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

"Sesini Kaybedenler", susturulmuş kadınların, bastırılmış kimliklerin ve dayatılmış hayatların hikâyesi. Psikoloji öğrencisi Sâyra karaca, yıllar sonra gittiği ailesinin yanında, istemediği bir evliliğe sürüklenir. Ailesi, onu aşiretin genç lideri Arsem'le evlendirmeye kararlıdır. Ancak Sâyra, kaderini sessizce kabullenecek biri değildir. Bu, sesi elinden alınmaya çalışılan bir kadının, kendi sesini geri alma mücadelesidir. Ve bazen bir çığlık, bin yıllık suskunluğu bozmaya yeter.

Abim kişisi sizi Halısaha grubuna ekledi. Abim: Halil senin işin var mı çarşamba perşembe 0532: yok Abim: tamam o zaman o günler sende Halil Siz: tak tak riki tak riki riki tak Halil Celil diye kardeşin var mı 0532: Hayır yok niye Siz:Tüh neyse haliliskosun yinede 0532:haliliskom okula basladi👏 Siz: oha sonunda benimle tiktokça konusan biri 0532: ekran süremiz 12 saat 😉 Abim: tamam susun artık Altay sen de cuma cumartesi çalıştırırsan çok iyi olur 0545: tamamdır pek ümitli degilim ama olsun Siz: herhalde siz kendinizi Messi zannediyorsunuz Siz: bir oynarım aklınız şaşar ona göre 😉 ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Erkan süresine güvenen bu hikayeyi mutlaka okusun☝🏻😇🙏😉👏

Bir fotoğraf gönderdin. Bir fotoğraf gönderdin. Ahu: Merhaba Mert Bey bu fotoğrafları atmışsınız menajerime ama bacaklarımın herhangi bir shopa ihtiyaç duyduğunu düşünmüyorum. 0537... : Bence de yok. 0537...: Mükemmel görünüyor. Ahu: Neden yaptığınız o zaman? 0537...: Ben bir şey yapmadım. 0537...: Bana nude' a yakın fotoğraflar atan sensin. Ben fikrimi beyan ettim sadece. Ahu: Mert değil misin sen ya? 0537...: Hayır. Ahu: Ne diye cevap atıp uğraştırıyorsun o zaman? 0537...: Bikinili fotoğraf atmasaydın cevaplamazdım. Ahu: Siktir git. Bu kişiyi engellediniz. Kartal: Bana neler yaptığının farkında bile değilsin. Kartal: Ergenler gibiyim. Kartal: Canım seni çekiyor Ahu Kartal: Odam da olanları unutamıyorum. Kartal: Daha fazlasını istiyorum Kartal: Seni istiyorum. Kartal: Nereden attın o mesajı da aklıma girdin hemen. Mükemmel kokuyorsun. Yumuşacık saçların tenime değsin istiyorum. Ellerim saçlarından ayrılmasın istiyorum. İstiyorum Ahu. Ahu: Sana yalvartırım demiştim Kartal Kartal: Yalvarırım gel -Küfür içerir - +17 1 /model (30.08.22)(30.05.23)(12.09.23)(25.10.22)( 12.03.23) 1/ 17 (03.09.22)(20.02.23) 1/Texting (12.09.22) 1/romantizm (04.09.22) 3/Genç kurgu (14.09.22) 2/Genel kurgu (14.09.22) 1/ Yarı Texting (03.03.23) (26.06.23) 1/Romantik komedi (08.09.22)(19.02.23) (03.08.23) (27.04.24) 2/ (05.07.2024) (21.07.24) 2 M (20.02.23)~ 3.25 (10.23)~

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.