එයා රාක්ෂයෙක්.. ඔව් මම දන්නවා.. ඒත් මට එයා රාක්ෂයෙක් නෙවෙයි.. එයා මගේ කූ බබා විතරයි හැමදාටම....💗

කිරි කෝඩූ Author note...

අවිත්‍රන් ❤ ගගුල් දළදාවට පේ උනු නාමලකට පෙම් බදින අරලියාවක්................ ඇත් ගොව්වෙක්ගෙ මුලු හිතම හොරකම් කරපු දගකාර උඩරට නැට්ටුවෙක්...

යුග දෙකක් කාල දෙකක් නොනවත්වා දළුලන ආදරයක්.. නීලාක්ශ රගුනන්දන් ❤ සියොන් අක්ෂිත් 2025.10.02

අපේ හිත නතර වෙන්නේ අපිට දැනෙන තැන කියලා කිව්වට, හිත ගිය තැන මාළිගාව කියලා කිව්වට, ඒක පාර්ශ්වික ආදරයක් කියන්නේ කඩන් වැටෙනවා කියලා දැන දැනම අහස් මාළිගා හදනවා වගේ වැඩක්. දවසක තමන්ගේ වේවි කියලා පුංචි බලාපොරොත්තුවක් එක්ක අහස උසට හීන ගොඩගැහුවට මොකද, ඒ ආදරේ තමන්ගේ නොවුන දාට දැනෙන වේදනාව සුළුවෙන් තකන්න බෑ. හැබැයි ඒක වෙනම රහක්.. ඒක පාර්ශ්වික ආදරේ කියන්නේ, ඒක විඳපු මිනිස්සු විතරක්ම දන්න වෙනස්ම රහක්. හැබැයි.. තමන්ට ආදරේ කරන හිතකට ආදරේ කරනවා කියන එක, තමන් වෙනුවෙන් තව හදවතක් ගැහෙනවා කියන හැඟීම, වචන වලට හරවන්න බැරි තරම් රහක්.. දුක හිතුන වෙලාවට තුරුල් කරගෙන අඬන්න, හිත අතරමන් වෙච්ච වෙලාවක ආපිට එන්න පාර හොයලා දෙන්න, තමන්ටම කියලා ආදරයක් තියනවා නම්, ඒක තමයි රහම.. A side story of my 'ලස්සනම ඍතුව' novel..

⁣ඔබේ අදුරු ලොවට එළිය වී පැමිණියෙමි...

කිරි කෝඩු හිතට ආල නුඹේ දෑස යාවුනා

සුදුපාටට පිච්චමල් ගොඩක් අහසින් වැටුණා. දළදාව වහගෙන පිච්චමල් වහිනවා... සාධු සාධු සාධු මන් අත් දෙක දොහොත් මුදුන් දීල දළදා වැන්දා... කාලෙකට පස්සෙ දළදා තේවාව මගෙ කන් වලට ඇහෙනවා... " අයාශ් ඔතන හිටන් ඉන්නෙ ඇයි.. එන්න ඇතුලට යමු" මන් හැරිල බලද්දි සුදු පිච්චමල් වට්ටියක් අතේ තියන් ආරෝන් මගෙ දිහා බලාගෙන හිටගෙන හිටියා. මන් ඌ එක්ක හිනාවෙලා උගෙ ලගට ගියා.. වට්ටියෙන් පිච්චමල් දෝතක් අරන් ඌ මගෙ අත් දෙක උඩින් තිබ්බා. මුලු මාලිගාවටම අපි දෙන්න විතරයි . මහා පින්වන්ත දවසක්. පිච්චමල් වැස්ස අස්සෙන් මට ආරෝන්වත් පෙවුනෙ පිච්චමලක් වගේමයි. ඒකට හරියන්ඩම ඌ සුදෝ සුදු කලිසමකුයි සුදු කමිසෙකුයි ඇදන් හිටියා. මන් ඇදන් හිටියෙ අවුරුදු පහලොවක් තිස්සෙ මන් ඇදන් හිටිය ඇදුමමයි. ආරෝන් දුන්න මල් දෝතත් අරගෙන මන් දළදා මාලිගාව ඇතුලට ගියා. කවුරුත් නැති උනත් මාලිගාව ඇතුලෙ මහ හයියෙන් තේවාව ඇහුනා. " සාධු සාධ

යකෝ ඒ මගෙ නන්ගි උන් මැරුවෙ මගෙ නන්ගිව... මන් කොහොමද කට පු*ක වහන් බලන් ඉන්නෙ ... ඔව් මන් උන්ව මැරුවා.... මන් උන්ට කැත්තෙන්ම කෙටුවා. අහවල් එකටම කෙරුවා.උන් දැන් කටුගස් නහිනවා ඇති.. කාළකන්නි බල්ලො...

සිතින් මා නොසැළී හිඳිද්දී , කඳුළ නුඹ ඇවිදින්......