jungkook, taehyung'un önüne zor bir türev sorusu koyup yaparsa götünü vereceği iddiasında bulunmuştu. ilk final: 24 mart 2025

taehyung, ruh eşi çıktığı çocukluk arkadaşı omega jungkook'un memelerine takıntılı salak bir alfaydı ama vakti zamanında tatlı ilerleyen ilişkileri, ergenlik dönemlerinde yaptıkları bir tartışma sebebiyle mahvolmuş ve sonrasında da düzgün iletişim kuramayıp, sürekli birbirlerini yanlış anladıklarından dolayı taehyung'un omegasının memelerine kavuşması biraz zor olmuştu.

Jeongguk, okulun popüler alfasından ağız işi ister.

Jungkook okulda arkadaşından kaçarken çarptığı adamın mafya lideri Kim Taehyung olduğundan habersizdi. Taehyung o günden sonra hayatını değiştirmişti. 07122021-07122022

Annesinin hastalığı üzerine köye geri dönen Jungkook, çarpıştığı sarışın oğlanın işitme engelli olduğunu bilmiyordu. . . . . . . by gunes

Jeon Jungkook esir bir prens olarak Veliaht Prens Taehyung'a hediye edilir. ***** "Ben kimsenin malı değilim! Hiç kimsenin değilim!" "Bu ülkede gözünün gördüğü her şey bana ait."dedi prens, tıpkı diğer gencin adımını taklit ederek, "Baktığın gökyüzünden bastığın toprağa kadar, yediğin yemekten içtiğin suya kadar. Aldığın nefes bile benim. Bana ait." Aralarında sadece bir adım kalmışken durdu. Girdap gibi korkutucu koyu renkli gözleri üstten bakarken, "Ve aynadaki yansıman da buna dahil." diye küçük vurgulayıcı bir ekleme yaptı.

Kim Taehyung, duştan sonra arkadaşını görüntülü aradığında karşısına abisinin çıkacağından habersizdi.

Kore'de oldukça iyi bir ünvana sahip olan Jeon Jungkook, eve gitmek için sokakta yürürken hastaneden çıktığı andan itibaren izlendiğini anlamıştı. Ancak yaralı bir mafya liderini zor şartlar altında ameliyat etmesi gerekeceğini tahmin edememişti. |Düzyazı| |SemeTae|

Omegaların devlet tarafından denek olarak öldürüldüğü bir dünyada omega olduğunu gizleyen Jeon Jungkook, omega avcısı alfa Kim Taehyung ile karşılaşırsa ne olur? -Tamamlandı -Semetae/Ukekook -Düzyazı -Angst değildir -Omegaverse -29 Kasım 2022

Bana nefesini ver, kalbimden kalbine sonsuz adımlar atayım. Bitmeyecek gecelerimize bir kadeh kaldıralım ve gülerek, severek, birbirimizi parçalarcasına sevişelim. Diz kapaklarını ellerimle tutup bacaklarını açayım; cennetine ürkek bir giriş, dudaklarımdan süzülen en güzel sessizlikler. Çığlıklarında gizlediğin bizi, nasıl oldu da bu ellerle beni baştan çıkardığını anlat bana. Yatağımda bir bahçe yarat; ayaklarından yeryüzüne hayat gelsin; bize, ban- sadece bana.