Graqenshel evreninde asırlardır süren bir savaş vardır. Zümrüdüankalar ve Kuzgunlar olarak iki taraf vardır ve bu taraflar Graqenshel hükümdarlığı için mücadele etmektedirler. #1 haksızlık --> 05.04.2024 #1 haksızlıklar --> 19.05.2024 #1 ihanetler --> 05.04.2024 #1 taraflar --> 03.04.2024 #1 hedefler --> 20.03.2024 #1 asırlar --> 17.03.2024 #2 planlar --> 24.04.2024 #4 strateji --> 17.03.2024 #6 ejderhalar --> 15.05.2024

Yedi büyük günahtan sadece ikisi, hırs ve kıskançlık... Lakin bu iki günah bile, bir çocuğun hayatını yerle bir etmeye yetti. Aren daha bebekken atılmıştı "hayat" denilen oyuna. Yetimhanede büyümüş sonrasında ise hayatın ona gülmesi sonucunda "sevgi dolu" bir aile tarafından evlat edinilmişti. Yada sadece insanlar öyle sanıyordu.. 15 yaşına basan Aren'e hayat bir armağan daha sundu ve Aren'i gerçek ailesine kavuşturdu. Asıl sorun şuydu ki, bu armağan da önceki gibi olacak ve tarih tekerrür mü edecekti yoksa Aren hayatının sonuna kadar mutlu mu olacaktı? _____________________________ Gerçek ailem erkek versiyon kitabıdır Bxb öğeler bulunur

İkizler daha üç yaşındayken, amcaları tarafından kaçırılmışlardı. onları zengin aynı zamanda gaddar birine satmıştı amcaları. Peki erkek olanı serseri birine dönüşürse? Kız olanı da ağlak aynı zamanda egolu birine dönüşürse? Peki bu ikizlerde o eski merhametli halleri kalmış mıydı içlerinde? 14 yıl sonra bütün gerçekler ortaya çıkarsa? Ve ikizler mardinin en büyük aşiretinin çoçukları olduğunu öğrenirlerse? Kandemir Ailesinin hasreti bitecek miydi? Hadi beraber okuyup öğrenelim.

(Gerçek ailem, abiler klasiği lakin ana karakter erkek'tir.) Nefesim ağırlaşırken, gözlerim kapanıyordu. Rüyaydı ve fragmandı olanlar. Fragman o kadar yorucuydu idi ki bende artık kelebek olup özgürce uçmak istiyorum ama engelim vardı. Ama nasıl? Zaten hayatımı mahveden olaylsr döngüsü fazlalaşmıştı. "Volkan abicim iyi misin?" Bir kere diyeceğim galiba ama bu ses o kadar hoştu ki benim içimi sarmalayan birşey vardı bu sözlerde. "Dayanamadım abi, ben çıkmazlığa alıştım. Kavga, dövüş... Bunlar bana normal... Fakat siz değilsiniz, size alışamadım." Gözümü kapattım karanlığa, sesim sonda titremişti. "İçimi yiyen tuhaf kelebekleri alışamadım. K-korkuyorum." Gülmeye çalıştım. Nefes almak zoruma gitmeye başlamıştı. "Ben fark ettim ki... Sizden korkuyorum. Bilinmezlikten korkuyormuşum aslında..." Son nefesim gibiymiş gibi zorlukla nefes aldım. "Ama bu cazibe benim başımı döndürüyor. Şu içtiğim sikik sigara gibi." Gittikçe gidiyordum. "Ama istiyorum da..." Lafımı tamamlayamadım. -Hikaye'ye bir sürü yardımcılar vardır ve hepsine teşekkürlerimi sunarım. Okul arkadaşım Eleyna başta olmak üzere... Ve sizlerde bunu okuduğunuz için teşekkürler. Emeğim ve emeklerimizin tüm hakları benimdir izinsiz almayın, kullanmayınız.- -Şizoid kişilik bozukluğu, ağır kişilik bozukluğu, antisosyal kişilik bozukluğu, Depersonlizasyon, Disosiyatif konversiyon kişilik bozuklukları içerir.- !Olumsuz örnek ve davranışlar içerir, bazı kişileri etkileyecek içerikler, madde (sigara) kullanımı geçmekte olup kullanılması önerilmez, sokak ağzıda bazı bölümlerde olabilir.¡

Bu oyun daha fazla süremezdi. Ya onun oyunu istediği gibi bitirmesine izin verecektim yada bir kukla olmaktan çıkıp bu oyunu ben kendi ellerimle bitirecektim. Bir gerçek ailem hikayesi. Ve tabikide erkek versiyon. Dram seviyorsanız bence tam sizlik komedi seviyorsanız da kitabımda güleceğiniz yerler de var bence. Ters köşe olaylarda koymayı seviyorum. Neysem kısacası bence güzel bir hikaye umarım şans verirsiniz. Erkek #4 Erkekversiyon #4 Nefes #1 Temizlik #1 Kardeşlerim #3 Gerçekailem #99 Kalp #15

Berdele kurban giden 17 yaşındaki gökçe amerikanın en büyük mafya babasının karışmış kızı olduğunu nerden bilebilirdi. NOT : TÖRE KİTAPI DEĞİLDİR

Gerçek aile hikayesi. Klasik demek istemiyorum ama galiba klasik, bu kurguyu o kadar çok okudum ki. Bir an karşıma çıktı ve bir anda nerdeyse yazılanların tamamını okudum. Aşırı sarıyor ve yazmak istedim. Daha fazla uzatmadan geçelim o zaman hanımlar beyler. Umarım beğenirsiniz... ..... Küçük bir fanusun içine hapsedilmiş, on yedi yıllık hayatı sadece sessizliğe sıkıştırılmış Lâl. Nereden başladığını ve nasıl sonlanacağını bilmediği hayatının her saniyesi bir mücadele içinde geçiyordu. Öğrenmesi gereken şeyler vardı, savaşması gereken insanlar ve mücadele etmesi gereken bir hayatı vardı ama hangi hayat için mücadele edeceğini bile bilmiyor savaşmaya çoktan hazır olsa da savaşmaktan çoğunlukla kaçıyordu. Sebebi neydi peki? Düşmanı ondan güçlü olduğundan mıydı bu korkusu? Ya da ondan fazla oldukları için miydi? Hayır bunlar onu korkutacak şeyler değildi. Onun savaşmamasının tek nedeni düşmanının kendisi olmasıydı. Güçlü bir kız olduğunu düşünüyordu, bütün hayatı boyunca kendini buna inandırmış ve bunu dayatarak büyütmüştü kendini. Yanında kimse olmadan da yaşayabilir, her zorluğun içinden daha güçlü bir şekilde çıkabilirdi, en azından o öyle düşünüyordu. Her düşmenin ardından ayağa ısrarla kalksa da düştüğü için kendinden nefret eden ama düşmemek için çabalamayan biri nasıl olurda kalktığı için güçlü olabilirdi ki? Kendi zihninde yaşadığı iki kişilik hayat çoğu zaman onu yanlış kararlar vermeye zorlayan bir şeytandan farksızdı, kaçmalıydı. Bütün düşmanlarından kaçmalıydı evet ama kaçması gereken en büyük düşman ta kendisiydi. Mahkûm edildiği sessizlik zihninde bitmek bilmeyen bir savaşa neden olmuştu. O sessizliği güç sanmış sessizleştikçe kendi kendine düşman olmuştu. Ve o artık farkındaydı, güçlü bir kız değildi Lâl, sadece hâlâ hayatta kalmayı başarıyord

Hiçbir zaman anlamamıştı gemilerin denizde nasıl yüzdüğünü. Ahraz, dilsiz demek.