Peki lidya o acı olaylardan sonra yaralarını sarabilecek mi ama yanlız olmayacak barış onun her zaman yanında olacak ama ikiside yanlışsa. İkiside tehlikeli ve siyahlarsa zor olacak bunca şeyin üstesinden gelebilecekler mi onlar siyah her şeye göğüs gerip üstesinden gelmeye çalışacaklar bakalım başarabilecekler mi?

Bir insan nasıl kendi acısından zevk alabilir? Soruyu düzeltiyorum; Genç bir kız gölgede sürdüğü hayatına kendisinden daha karanlık bir insanı nasıl sokabilir? - "Şu akan kanı görüyormusun? İşte bu benim tek eğlencem." "Biliyorum, benimkide sen olacaksın.." - DİPNOT: Bu hikaye kötü çocuk/masum kız tarzı bir hikaye değildir. - KORKU #1 PARANORMAL#1

Ve şimdi ben, renklerle kaplandım.

Hayatın gerçekleri

Ben geceysem sen günüme doğan güneşsin... Simsiyah gökyüzümde parlayan yıldız, dondurucu kışımda içimi ısıtan yaz, karanlığımı aydınlatan saf ışıksın... Sen beni iyi yapan her şeyin ta kendisisin!

Benimle Yan Wattys 2014 adlı bitmiş olan hikayenin özel bölümlerinin toplanacağı kitaptır. Kapak yapımı; @RUROGRIME

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

SKAO serisi... Serinin 2. Kitabıdır.... Aşk nasıl bir şey? Aslında merak etmiyorum çünkü onu hissediyorum. Tabi bunun adı aşk ise? Ben onu her gördüğüm de elim ayağıma dolanıyor ve o an nefes aldığımı unutuyorum. Onu düşününce her şey daha farklı geliyor gözüme mesela okuduğum bir kitapta buluyorum onu,dinlediğim bir şarkı da ya da bazen öyle oluyor ki baktığım kişilerde görüyorum onu... herkes ona benziyor ama toplasan hiç biri o etmiyor. Söylediği her kelime derin bir iz bırakıyor sanki kalbimde. Her gülümseyişi zehirli bir hançer gibi batıyor kalbime... bir de onu başkalarına gülümserken düşünmek var tabi... bir düşünün sevdiğiniz bir insan var ama o insan size ait değil ama sanki siz ona aitmişsiniz gibi... onun yanında yaptığınız her yanlış,doğru oluyormuş gibi... aklınızı başından alacak bir insan düşünün. Bir de onun başkasına gidişini düşünün sanki her an bir başkasına gidecekmiş gibi... sanki o var ama bazen hiç yokmuş gibi. Arkadaş gibi kimi zaman, kimi zaman ise bir hiç gibi... o bana ait mi bilmiyorum ama ben ona aidim gibi. Her şey gibi,gibi de hiçbir şey o gibi değil...

Ruhumun yarasından anılar akarken sendeledim, geçmişim geleceğimin dizginlerini eline almıştı. Beni biraz daha hissizleştirebilmek için üzerime sürüyordu elindeki bütün anıları. Ve biliyordum o anılar zihnime çarptığı anda hissizliğim daha da uzayacaktı. Kaçmalıydım, zihnime hapsettiğim geçmişimden kaçmalıydım ama hissizliğim zihnimi avuçları arasına almıştı nasıl kaçacağımı düşünemiyordum... Bir selâ sesi zihnimin kuytularından yükselirken, bir ölümün habercisi olan bu selânın tanıdıklığı bedenimi sarstı, dengemi kaybedip tökezlerken bir el belime dolandı ve geçmişine tekrardan yakalanan benim yere düşmeme engel oldu. Hissizliğim bütün bedenime yayıldı ve beni şimdiki zamandan soyutladı... Gömülü bir ölünün hediye ettiği hissizlikti bu... Şüpheli bir intiharın kan kokulu mektubuydu benim hayat hikayem...