❝Işığa ulaşmak için önce karanlıktan korkmamayı öğrenmen gerek. Çünkü şafak karanlığın içinde. Karanlıktan uyan, gözlerini aç, geceyi terk et, şafaktan kaç.❞ ☼ Çeyrek Vurgun Serisi'nin birinci kitabıdır.

Helen Minel Deren bir avukattı. Adalete inanırdı. Ta ki adalet onun kapısını hiç çalmayana kadar. Kör Alan, bir sokak çetesinin nasıl örgüte dönüştüğünü değil, bir insanın intikam uğruna neye dönüşebileceğini anlatır. Gerçek bazen gözümüzün önündedir. Ama herkesin bir kör alanı vardır.

Bir gün arkadaşına şaka yapmak amacıyla onu bir gay arkadaşlık sitesine kaydetmek isteyen Burcu Bahtıkara'nın dikkatini, sitede gördüğü bir numara çeker. Merakına yenik düşüp bu numaraya mesaj atar. Ancak mesaj attığı kişi aslında düşündüğü gibi biri değildir. Zamanla aralarındaki sohbet ilerler ve ikili birbirine ısınmaya başlar. Peki, bu beklenmedik tanışmanın devamında neler yaşanacak? Öğrenmek için hikâyeye göz atmaya ne dersin?

Can ve Zehir Bir gece, babasının karanlık planlarından kaçmaya çalışan Cansu Karaca, yeraltı dünyasının en tehlikeli isimlerinden, "Zehir" diye anılan Miran Veleno Alakan'la çarpışır. O an bunun sıradan bir tesadüf olduğunu düşünür... ta ki onu gittiği her yerde görmeye başlayana kadar. Abisinin düzenlediği baloda Miran Veleno tarafından kaçırıldığında ise, tüm perde aralanır. Bu adam, yıllardır ona aşıktır... ve aynı zamanda abisinin en tehlikeli düşmanıdır. Artık Cansu'nun önünde iki yol vardır: Kaçmak... ya da Zehir'e teslim olmak. Can ile Zehir'in yollarının kesiştiği bu hikâyede, ölüm ile nefes intikam ile arzu birbirine karışıyor ve onlara unutulmaz bir son yaratıyor. Bazı aşklar, kaybettikçe daha da derinleşir; ve derinleştikçe bu aşkın içinde savrulan bu iki ruhlar ölümün sunduğu acımasız bir dansa tutuşur. İşte bu aşkın adı Canzehir. ❗️Bu isme sahip olan tek kitaptır ve kendi şahsıma aittir.❗️ ❌BU HİKEYEDE OKUDUĞUNUZ HER ŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.❌

Elis, üniversiteye başlamadan önce abisi ve onun sürekli evlerinde kalan arkadaşlarıyla aynı üniversiteye gideceğinden habersizdir. Abisinin arkadaşlarını az çok tanır samimi ve iyi insanlardır ancak adı Kutay olan arkadaşı uzun boylu,sessiz,soğuk ve gerekmedikçe konuşmayan biridir, diğerlerinden oldukça farklıdır. Bir gece elektrikler kesilince karanlıktan korkan Elis, abisini bulmaya çalışırken ayağını burkar. Yardımına gelen kişinin abisi olduğunu sanıp ona söylenirken, kendisini kucağında taşıyan kişinin aslında Kutay olduğunu sonradan fark eder. O gece yaşadığı utancı atlatamadan, Kutay'ın telefonuna gelen bir kız mesajını görür ve Kutay'ın hayatında biri olduğunu sanan Elis, bunun neden canını bu kadar acıttığını ise bir türlü anlayamaz. Çünkü bazen insan, kalbini ne zaman birine kaptırdığını en son kendisi fark eder.

Hayatından sıkılmış ve kendi kendine eğlenmenin tuhaf yollarını bulan genç bir kadın, bir gün can sıkıntısıyla rastgele bir numaraya mesaj atar. Masum bir şaka olarak başlayan bu küçük yanlış, karşısına sert, disiplinli bir askeri ve kısa süre sonra ciddi ve kararlı bir başka adamı çıkarır. Başlangıçta sadece yanlış bir mesaj olan şey, iki zıt karakterin ve iki güçlü erkeğin çatıştığı bir aşk üçgenine dönüşür. Kadının umursamaz tavırları, birinin katı disipliniyle çatışırken, diğerinin sessiz ve kararlı duruşu kalbini başka bir şekilde sarsar. Bazen kader en büyük oyunlarını en küçük tesadüflerle başlatır. Peki bir mesaj, iki zıt dünya ve bir aşk üçgeni için yeterli olabilir mi?

05**: ödevi birlikte yapmak için hocaya benim adımı vermişsin? Siz: hoca bir araya getirdi 05**: hoca senin benim adımı verdiğini söyledi hatta sınıftakiler karşı çıkmış o kimseyle ödev yapmaz demiş sen de hepsine öldürücü bakış atıp hocanın duyacağı şekilde hele yarram bir yapmasın demişsin doğru mu? ... Siz: yapacak mısın şimdi benimle 05**: hayır Siz: ama neden 05**: adımı bile bilmediğin için olabilir mi hocaya şu arkada oturan gözlüklü çocuk diye anlatmışsın Siz: yanlış tek kelimem yok farkında mısın? 05**: hoca anlamayınca da hocam ülkücü bıyığı vardı demişsin kestim bıyığımı şimdi ne diye anlatacaksın

Platonik aşkına yazmak için doğru anı bekleyen Ece, Yağız'ın bir kavgaya karıştığını duyunca fırsatı kaçırmaz. Ancak mesaj attığı kişinin sandığı kişi değil de Yağız'ın kavga ettiği Yağız Esat olduğunu fark ettiğinde, artık her şey için çok geçtir. Tamamlandı, Yarı Texting Tüm hakları saklıdır. 240723, CHERRYBERRYMANGO.

Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - "Şimdi..." Dedi Başkan. "Teklifimizi reddetme hakkına sahipsiniz. Reddettiğiniz takdirde buradan sanki bunlar hiç yaşanmamış gibi ayrılabilir, hayatınıza kaldığınız yerden devam edebilirsiniz." Durdu ve bakışları sırayla dördümüzün üzerinde gezindi. "Fakat kabul ederseniz, devletin size vermiş olduğu görevi başarı ile yerine getirebilmek için ölümle burun buruna bile gelmeniz gerekebilir. Bu görevi hayatınızın bile önüne koymanız bekleniyor. Tercih sizin. Kabul ediyor musunuz?" Bakışlarım elimdeki dosyaya döndü. Siyah büyük harflerle yazılı olan Güneş Çocuk Esirgeme Yurdu yazısı direkt olarak göze çarpıyordu. Sırasıyla Aras'a Defne'ye ve Mert'e baktıktan sonra düşünmeden "Ben Kabul ediyorum." Dedim. Benim üzerime Aras'da hiç düşünmeden "Bende kabul ediyorum." Dedi. Defne ise bana bakarak başını iki yana salladı. bakışları ile yapmamamız gerektiğini söylüyordu. Yinede beni yarı yolda bırakmamak için "Bende... Bende kabul ediyorum." Dedi. Geriye kalan tek kişi olan Mert'de Defne'nin kabul etmesinin üzerine kabul etti. "Öyleyse..." Dedi başkan ve ayağa kalktı. Onun ayağa kalkması ile karşımızda oturan beş kişide saygıyla ayağa kalkmıştı. "Birliğe hoşgeldiniz." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünü

Kafesi açık, özgür ama kanatları kırık bir kuş, gökyüzünde ne kadar uzağa uçabilirdi? Kendini bildi bileli baskıcı ve ataerkil bir ailede büyüyen Manolya, bir gün aniden cesaretini toplar. On sekiz yaşını geçmiş olmanın verdiği yasal özgürlük ve yıllardır her ihtimale karşı biriktirdiği parayla ailesini geride bırakıp kendine yepyeni bir hayat kurar. Yeni bir mahalle, yeni bir ev, temiz bir başlangıç... Dışarıdan bakıldığında her şey olması gerektiği gibidir, ancak Manolya'nın ruhu hala aradığı o özgürlüğü bulamamıştır. Peşini bırakmayan o ağır suçluluk duygusu, çocukluğundan beri zihnine kazınan asılsız ahlak kuralları ve sokaktaki herkesin ona kınayıcı gözlerle baktığı hissi... Tüm bunlar, Manolya'nın bir kabustan başka bir kabusa uyanmasına neden olur. Fakat adım attığı bu yeni mahalle, ona yalnız olmadığını fısıldayan insanlarla doludur. Herkesin onu yargılayacağını sanıp korkarken, hayatına giren sıcacık dostluklar Manolya'nın buz tutmuş dünyasını eritmeye başlar. Yaralarını sarmayı, beraber delirmeyi ve en önemlisi "aile" kavramının sadece kan bağından değil, can bağından da ibaret olduğunu ona bu insanlar öğretecektir. İlk kez sırtını korkusuzca yaslayabileceği dostlar, onun bu yeni hayatındaki en büyük kalkanı olur. Yine de kadının hep boyun eğdiği o tanıdık ilişkiler yüzünden kalbini aşka tamamen kapatmıştır Manolya. Tüm erkeklerin aynı kalıptan çıktığını düşünürken, mahallenin boks salonunu işleten adamla yolları kesişir. Başta sert, soğuk ve mesafeli görünen bu boksörü, tanıdığı diğer o bencil adamlardan farksız sanır. Kürdan gibi cüsselerine bakmadan kendilerini yüceltmeye doyamayan erkeklerin aksine, o adamın devasa gövdesiyle önünde şefkatle diz çökebileceğini henüz bildiği zaman ise şüphesiz kalbini ona düşünmeden verecektir.