Hayatta amaçsız yaşamak çok acıydı. Bir yere ait olmamak da. Ben ise bu acımasız şehirde bir başımaydım. Ellerimde travmalarım ve babamın omzuma yüklediği onlarca acı. Başarmak bu kadar zorlu bir yoldan geçmek miydi? Peki neden hala başarmış gibi hissetmiyordum? Ben de sevmek ve sevilmek istemiştim. Seni seviyorum cümlesi bu kadar zor muydu? Seni destekliyorum cümlesini bilmiyor muydu babam? Belki arkamda dursaydı daha çabuk iyileşirdim. Belki ellerimde kalmazdı bu travmalar. Belki akmazdı tuzlu gözyaşları. Umutlar kırılmaz, hayaller gerçek olurdu. Ama ben Doruktum. Kırılan umutları yapıştırmak da elimdeydi. Beni iyileştirmeye çalışan adamin elinden tutmak da. Yaşamak güzeldi bir yere ait olunca... Doruk

[TAMAMLANDI] Tuhaf tiplerle dolu hapishanede danışmanlığa başlayan William, aynı zamanda deli bir bilim insanı olan babasının inşa ettiği gizli laboratuvarda zorlu bir yolculuğa çıkar.

Yiğit: Arslancım Yiğit: Maaşım eksik yatmış? Arslan: Bana karşı kullandığın hitap şeklini düzletmen için seni kaç defa uyardım velet? - EŞCİNSEL BİR KURGUDUR. Texting, düz metin karışık. İlerleyen bölümlerde +18 unsurlar bulunur.

05**: öpüyorum hocam 05**: başından :) - Devam bölümleri gelmeyecek. EŞCİNSEL BİR KURGUDUR.

+18 "Komutan, geri döneceğinize söz verdin. Unutma." Cevap olarak asker selamı dışında bir şey alamamıştı. Meriç, çok sevdiği gözyüzüne benzetirdi onu; uzakta olsa da sevdiği ve koruduğu gökyüzüne.. Yağız, çok sevdiği vatanına benzetirdi onu; korumak için canını vereceği vatanına.. yüzbaşı uke, üsteğmen seme ✨️

Kollarıma bağladığın zincirler özgürlüğümü engeller mi? Düşünebildiğim sürece özgürlüğümü benden alabilmek mümkün olur mu? Bir suçlunun olmak istediği son yerde, ellerimdeki zincirlerle, dört duvar arasında sıkıştıkça istiyorum beni öpmeni. Her suçun bir affı falan yoktur. Her suç arafta kalmış bir özgürlük, bir adalet ve bir yakarıştır. İnsanlar farkına varıncaya kadar, adalet adaletsizliği, adaletsizlik adaleti kabul edinceye kadar, ellerimdeki kelepçeler beni ölüme sürükleyinceye kadar bir yalancı olacağım; sen beni öldürünceye kadar ölümün eşiğinde yaşayacağım. "Yaman Demirkol, düşeceğin günü zevkle bekliyorum fakat bugünlük göğsüne yaslanıp omuzlarımı dik tutmak zorunda olmadığım bir hâlde, kollarının arasında uyumama izin ver." +18, bl 23/06/2025

Üniversite okumak için taşındığım şehirde mahallenin yavşağına aşık olacağımı nereden bilebilirdim... Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

Sen... benim tatil evim gibisin. Dinlenmek istediğimde sığındığım bir ev L'appel du vide ~ "boşluğun çağırısı" Mafia Lee Minho ve Psikolog Han Jisung {mini fic} SemeMin UkeSung {Bu kitap tamamen kurgudur. Gerçek olay ve kişilerle hiçbir ilgisi yoktur. Olayda geçen idollerin sadece isminden esinlenmis olup, gerçek karakterleriyle, kişilikleriyle ve yaşantilariyla kesinlikle hiçbir ilgisi yoktur.} #1 minsung {14.05.2025}

O'na doğru koşmak mı daha zordu yoksa ondan kaçmak mı? Kollarını bana sarmasını mı istiyordum yoksa sonsuza dek peşimi bırakmasını mı? O'na aşıktım. Bana aşık mıydı? Acı içindeydim, acı içindeydi. Biz denen şey aslında neydi? O'na doğru koştum. Ondan kaçtım. Kollarını bana sardı. Peşimi bıraktı. Acı her yerdeydi. Biz mi? Konu biz olunca hiçbir şey kolay değildi.

Siber suçlar polisi Hwang Hyunjin ve onun biricik baş belası siber hırsız Lee Felix. (Ukelix, omegaverse, mpreg, hyunlix) #hyunjin 🥇 07.04.2025 #hyunlix 🥇 12.04.2025 #skz 🥇 26.04.2025