Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.

Σε ένα νησι όπως η Φολέγανδρος , είναι η αρχή της ιστορίας αυτού του καλοκαιριού . Αυτό το καλοκαίρι, η εικοσιπεντάχρονη Θεανώ Γεωργιου γυρνάει πίσω στο νησί της για τη καλοκαιρινή σεζόν . Η καλοκαιρινή σεζόν θα την βρει σε μια μικρή ταβερνούλα του νησιού , όπου ανήκει στον πατέρα του πρώην της ο οποίος είναι ο Μιλτος Θεοδοσιου . Ο τριανταπεντάχρονος επιχειρηματίας Μίλτος θα επιστρέψει από την πρωτεύουσα στο μικρό νησάκι για ένα ήσυχο καλοκαίρι . Μόνο ήσυχο δεν θα ήταν , όταν θα αντιληφθεί ότι η πρώην σχέση του που είχε πριν επτά χρόνια θα δουλεύει στη ταβέρνα του πατέρα του . Γιατί η Θεανώ , στα εικοσι της χρόνια έφυγε από το νησι για το Λονδίνο για τις σπουδές της . Για εκείνον , η Θεανώ ειναι η θάλασσα του. Για εκείνη , ο Μιλτος είναι η απέραντη αγάπη της . Για αυτό και μαζί είναι μια απέραντη θάλασσα στη Φολεγανδρο .

Αθήνα , 1972 . Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της στρατιωτικής δικτατορίας , η καταπίεση του λαού μετατρέπεται σε οργή , υπογείως αναδύεται η Αντίσταση . Στα σοκάκια της Αθήνας , στις οικίες των κατατρεγμένων κομουνιστών , ο Πέτρος Φερέττης μαζί με τους συντρόφους του νεαρούς φοιτητές , ήδη προετοιμάζουν την επίδοξη αντίδρασή τους εναντίον του καθεστώτος . Στην αντίπερα όχθη , η Κλειώ , κόρη του ευκατάστατου , άμεσα συνδεδεμένου με τους πρωτεργάτες του πραξικοπήματος , Αγαμέμνωνα Ασημακίδη , προειδοποιείται για την αντιστασιακή δράση , για τα παράσιτα που απειλούν τις περιουσίες των συνεργατών της κυβερνήσεως και ορκίζεται πως δεν θα συνεργαστεί ποτέ με τους νέους που αμαυρώνουν την αγαπημένη της Ελλάδα . Απρόοπτα θα ενωθούν οι ματιές τους , βίαια θα απωθήσουν ο ένας τον άλλον και αυτή τη φορά θα ορκιστούν και οι δυο : " Εγώ μαζί σου δεν θα μπλέξω " .

Τι συμβαινει αληθεια μετα τον γαμο; Οταν τα φωτα σβηνουν, τα γελια των καλεσμενων χανονται και τα λουλουδια αρχιζουν σιγα σιγα να μαραινονται. Οταν η τελετη τελειωνει και μενουν δυο ανθρωποι μονοι μεσα στην πραγματικη ζωη. Τι απομενει τοτε; Ειναι ο γαμος μια αρχη η απλως μια υποσχεση που αρχιζει να δοκιμαζεται απο την πρωτη κι ολας μερα; Και μετα το τελος; Οταν κατι που καποτε εμοιαζε αιωνιο παυει να υπαρχει οπως το γνωριζαμε. Οταν οι λεξεις που λεχθηκαν με βεβαιοτητα αρχιζουν να ακουγονται ξενα στα ιδια αυτια που τις ειπαν. Τι απομενει μετα το για παντα; Ειναι το για παντα μια αιωνιοτητα η απλως ενα διαστημα που δεν ειχαμε ακομα μετρησει σωστα; Και οταν φτανει εκεινη η στιγμη που η καρδια αρχιζει να ψιθυριζει μια διαφορετικη λεξη; Αξ;ζει Τι σημαινει πραγματικα αυτη η λεξη; Αξιζει να μεινεις; Αξιζει να φυγεις; Αξιζει να παλεψεις για κατι που πονα; Η μηπως αξιζει να το αφησεις να τελειωσει; Και αν ολες αυτες οι ερωτησεις ειναι εκεινες που γεννιουν τις πιο σημαντικες στιγμες μιας ζωης... Μηπως ηρθε τελικα η ωρα να μαθουμε τις απαντησεις;