ဒါလေးက Facebook Paid Groupပါ၊ ဝယ်ဖတ်ရတာပါ Pdf Fileလဲ ရပါသည် "ဒီမှာ အမိ... အညာသား..အညာသားနဲ့လာမခနဲ့နဲ့ အဲ့အညာသားက ခင်ဗျားလင်ဖြစ်သွားမယ် ကြပ်ကြပ်သတိထားနေ" ဥက္ကာထူးမြတ် "အောင်မာ...အညာသားကများ လူပါးဝလို့ အညာသား မလိုအညာသားပြောတာလေ တောသားက စကားပြောတာကြီးကြီးကျယ်ကျယ်နဲ့ တောသားမလို့တောသား​ပြောတာလေ တောတောင်ရိုးရိုးတောမဟုတ်ဘူး ရွာဂျိုရွာကြားက တောသားကများ စကားပြောတာလူပါးဝလို့" မဏီဝင့် Start Date -1 Mar 2025 End Date -15 Sep 2025

"ဒီအတိုင်းပဲနေပေးပါ ရပါတယ် မင်းဘက်က ဘာမှမတုံ့ပြန်ရင်တောင် ကိုယ့်မှာချစ်ရလွန်းလို့ ရူးတော့မယ် ရှေ့လျှောက် ကိုယ်ကပဲ အများကြီးချစ်ပေးမယ်" Start Date - 31 Jul 2022 End Date - 18 Nov 2022

ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာကိုနောက်ခံထားပြီးရေးထားတဲ့ fiction တစ်ပုဒ်ဖြစ်ပါတယ် [Uni + Zawggyi] Status: Completed Start date: 3.4.25 End Date: 4.1.2026 Total Chapters: 48 Platform: Wattpad, Facebook, Telegram Author's note: [ဤဇာတ်လမ်းပါအကြောင်းအရာ၊ နေရာဒေသ၊ လူပုဂ္ဂိုလ်အမည်တို့သည် စာရေးသူ၏စိတ်ကူးသက်သက်ဖြင့်ဖန်တီးထားသောအရာများဖြစ်ပါတယ်။ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာတိုက်ဆိုင်ခဲ့သည်ရှိသော် ဇာတ်လမ်းကိုဇာတ်လမ်းအဖြစ်သာ ဖတ်ပေးကြစေလိုပါတယ်ရှင့်]

ဘဝမှာ အချစ်ဆုံးတွေ ချစ်သူနံပါတ်စဉ်တွေ ဘယ်လောက်များများ အချစ်ဦးဆိုတဲ့ နာမ်စားနဲ့ဖြစ်တည်မှုကတော့ ရင်ထဲ ထူးခြားခိုင်မာတဲ့ အမြစ်တွယ်မှုတစ်ခုပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် သူ့ဘဝမှာတော့ အချစ်ဦးပဲရှိခဲ့တာ ရှိနေမှာ ရှိဦးမှာ။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ အဝေးမခံချင်ဘူး။

သူ့မျက်တောင်ကော့ကော့လေးတွေ... သူ့နှုတ်ခမ်းသေးသေးလေး... ဖြူသွယ်ရှည်လျတဲ့ လက်ဖောင်းဖောင်းလေးတွေ... သူ့ဆံနွယ်ပျော့ပျော့လေးတွေ... အမြဲတမ်းခုန်ပေါက်နေပြီး သွက်လက်လွန်းတဲ့ ခြေထောက်သေးသေးလေးတွေ... ယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ပုံစံလေးနဲ့လည်း ချာတိတ်လေးလှခဲ့သလို စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးနဲ့ သူ့ရှေ့မှာ လာသောင်းကျန်းခဲ့တုန်းကလည်း လှနေတုန်းပါပဲ သူတစ်ယောက်တည်းပဲလှနေသလို ခံစားရတဲ့စိတ်ဆိုတာ ကျွန်တော်မဖြစ်ခဲ့တာကြာခဲ့ပြီ... နောင်ရိုးကျော်စွာ Starting Date - 19 Mar 2022 Ending Date - 7 May 2022

ကျုပ် ဘယ်ပြိုင်ပွဲမှာမှ မရှုံးချင်ဘူး။ နိုင်ရမှဖြစ်မယ် နိုင်တာပဲလိုချင်တယ် နိုင်အောင်လဲ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျုပ် ရှုံးခဲ့တာကျ အလိုချင်ဆုံး ခင်ဗျားကိုမှ....။

"ချစ်ရဲလား....." သူဟာ မေးသည် "မင်းကိုယ့်ကို ပြန်ချစ်ရဲလား...." သူဟာ သူမအား ထပ်မံမေးလာပြန်သည် သူမ သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်မျက်ဝန်းများထဲ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည် သူဟာ ကျားသစ်နက်တစ်ကောင်လို သားကောင်အား ညို့ယူနေခဲ့သည် "ဖန်နှင်းဆီ မင်းတစ်ခါဘဲ ဖြေဖို့ လိုတယ် မင်းကိုယ့်ကို ပြန်ချစ်ရဲလား....ဘာကိုမှ ဂရုစိုက်မနေတော့ဘဲနဲ့........."

"ရှင် ပါးကောင်းလို့ လက်ဝါးတောင်းနေတာလား ဦးနှိုင်းတုဘုရင်" "ကျစ် မင်းကလည်းကွာ စိတ်ကြီးပဲ" ကျားသစ်မလေးသဖွယ် မီးဝင်းဝင်းတောက်သော မျက်ဝန်းတွေဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ရင်း စကားဆိုလာသော မြသား။ မပြောင်းလဲပါဘူး ဟိုအရင်ကအတိုင်း။ ဒီကောင်မလေး လှနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ "ရှင့် ကျွန်မရုံးခန်းထဲအထိ လာပြီး ကျွန်မကို စိတ်အနှောက်အယှက်လာပေးတာလား" "မဟုတ်ဘူး မြသားရယ်၊ ကိုယ် မင်းကို လာတွေ့တာ ကိုယ်ပြန်ရောက်နေပြီ ဆိုတာ မင်းကို အသိလာပေးတာ" "ဘာလဲ ရှင်ပြန်ရောက်တာကို ကျွန်မက အိုးစည်ဗုံမောင်းနဲ့ ကြိုဆိုရမှာလား"

"မင်းကို ငါ ဘယ်လောက်ပဲ အမြင့်ရောက်အောင် ဆွဲတင်ခဲ့ပါစေ၊ မင်း ရဲ့ နဂိုဗီဇ က မပျောက်ဘူး ပိုးပန်းချီ၊ မင်း အဲ့ဒီ လမ်းဘေးပန်းသည် ဘဝမှာ ပျော်ရင် ငါ့ နဲ့ မနေနဲ့၊ အဲ့ဒီ ပန်းသည် ဘဝနဲ့ သွားနေ သွား" သူ့ ပုံစံက ဒေါသတွေ ခက်ထန်ကာ မျက်နှာပြင် တစ်ခုလုံး နီရဲလျှက်။ ဂျေး နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေ ဖိကိုက်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ပျော်တယ် ဆရာ၊ ဆရာပြောသလို ဂျေး ဗီဇက ဖျောက်မရဘူး ဆရာ၊ ဂျေးက ဟန်ဆောင်မှု ကင်းတဲ့ လမ်းဘေး ပန်းသည် ဘဝကို မက်မောတယ်၊ အဲ့ဒီဘဝကမှ ဂျေး ရဲ့ ဘဝ အမှန်ပဲ ဆရာ၊ ဒီအတောအတွင်း ဂျေး ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တာတွေ အတွက် ဆရာ့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဂျေး ပျော်တဲ့ ဘဝမှာပဲ ဂျေး နေသွားပါရစေတော့"

TU(မှော်ဘီ)က Tutor ကိုကြီးနဲ့ ဘေးအိမ်က အငယ်ဆုံးသမီးလေးရဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးပါ