Ölümün mevsimidir sonbahar... Sonbaharda seçeneği yoktur yaprağın, dökülmekten başka. Sararmak, dökülmek, sonrası ölüm... Tıpkı insanın ölümü gibi. Ben de tıpkı o sarı yapraklar gibi meçhule savrulurken rastladım ona. Bu kez önümde seçeneğim vardı. Ya ölümden kaçacaktım ya da ölüme aşık olacaktım. Ölüme aşık olur mu insan dedim, cevabını şairin sözlerinde buldum. Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan bahaneydi sonbahar... Aslında ben sıkılmıştım hayattan, yaşamam için bahanemdin sen benim...

Ben Zeynep Sayer yani namı değer GÖLGE benim dünyama hoşgeldiniz. Okuyacak olduğun bu kitap benim geçmişim bugünüm yarınım ve geleceğim okuduğun bu kitapta beni asla aciz yada pis bir insan olarak görme yasadiklarim ve yasattiklarim tamamen karşımdaki insanların kendi istekleri onlar diledi ben yaptım. Bu gölge nin laneti...