Kanserin son evresindeyken yalnız hayatım son bulacaktı. Bedenimin tükendiğini hissediyordum evet, ölüyordum ya da öldüm sandım, hayatımın devrime uğradığını çok sonradan fark edecektim.

DÜZENLENECEK! "Saklankaç...saklan ve kaç benden" Deniz ne kadar soğuk olursa olsun, ateşin yeterince büyükse, dalgaları aşarsın... Koca 17 yıl düzensiz bir hayatla geçer miydi? Aslında doğru soru şu olmalı: Düzensiz bir hayatta 17 yıl geçer miydi? Derin, çok düzensiz bir hayatta koca 17 yıl geçirmişti. Tam hayatını düzene soktuğunu sanarken, bu seferde kaderin büyük dalgası onu tekrar düzensiz bir hayata itti. Derin, bu büyük dalganın içinden çıkabilecek miydi yoksa dalganın içinde boğulacak mıydı? Koca bir belirsizlik... Abi kitapları kıtlığı çekiyorsanız burası ilginizi çekebilir★ *KİTAPTA REKLAM YAPMAK YASAKTIR!*

Dümdüz baktım ona, hislerimi belli etmek istemedim. "Ben Narin." dedim sabırla. Saatlerdir beklediğim tanışma şu anda yaşanıyordu. Sağ elimi onunla tokalaşmak için kaldırdım. "Tanıştığıma memnun oldum Koray Soykan." Tuttu uzattığım elimi, benim aksime parmakları sıcacıktı. O elimi tutana kadar kaskatı kesildiğimi ve hatta parmaklarımı hissetmediğimi anlamamıştım. "Buraya Ankara'nın diğer ucundan geldim resmen. Bana 5 dakikanı ayırmak zorundasın." Gülümsemeye çalışsam da beceremedim. "Eğer ayırmazsan internetten hastanenin puanına bir yıldız veririm, ayrıca senin adına ve soyadına çok berbat bir psikiyatrist. Kendisinin terapiye ihtiyacı var yazarım." Bakışları usul usul dehşete ve şoka kaydığı zaman işte bu sefer içtenlikle gülümsedim. Merhaba sevgili Koray, seninle tanıştığıma memnun oldum. Ve umarım bana babamı bulmamda yardımcı olursun. Başlangıç: 20 Mart 2026

Hiç bir şeyden haberi olmayan dışarıya karşı çok sert, kuralcı fakat ailesine karşı pamuk gibi olan ve sadece evlatları için yaşayan bir baba. Bir kız kardeşleri olduğunu öğrenen abiler. Küçüklüğünden beri en büyük yarası babası olan ve yaşadıkları yüzünden dışarıya karşı sert duvarlarını örmüş bir kız. Peki ya bir gün her şey ortaya çıkarsa? Ve ya gerçekler söylenenin aksine daha farklıysa? Efsun babasını ve abilerini kabul edebilecek miydi? Ya da onları kabul etse bile asıl gerçekler ortaya çıktığında Efsun ne yapacaktı? Mutlak doğru neydi? Babası mı? Annesinin mektupları mı? Ya da yaşadıkları mı?

"Aile... Ben aile nedir bilmem, hiç ailem olmadı. Hep yalnızdım, çığlıklarımı duyanların bile umursamadan üç maymunu oynadıkları, kimsenin umrunda olmadan bir oyuncak gibi ordan oraya savurduğu kızdım." "Efil Arıcı (Soykan)" *-Daha 4 yaşında ailesinden koparılan Efil'in Hikâyesi. -Sonradan dahil olan bir abi var.*

On altı yıl boyunca vatanına ihanet etmesi için yetiştirilmiş bir kız, Nefes. Sadece Nefes Hiç kimseye ve hiçbir şeye ait olmayan, Sadece Nefes. Yetişmiş olduğu cehennemden kurtulduktan hemen sonra kendini başka bir cehennemde bulur ve orada bazı gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalır. Ya da gerçek adı altındaki yalanlarla. Başka bir tarafta ise on altı yıldır kızlarını ölü bilen bir aile. iki tarafında kader bağları çok geç bir zamanda birbirine bağlanmışsa peki? Onlar küllerinden yeniden doğup tekrardan temeli sağlam bir aile olabilecek miydi? Yoksa hepsi farklı şekillerde aynı noktada mı buluşacaktı? Ölümde. Nefes, hayatının herhangi bir zaman diliminde ne bir anneye sahip olmuştu, ne de bir kardeşe. Yanında tek olan kişi; babasıydı ama o da bir teröristti. Ve Nefes, vatanını ailesinden önce tutardı. Hatta bir tek ailesi değil, kendi canından bile önce ilk vatanında atardı kalbi.