.

အချစ်ရဲ့ အသွင်အပြင်ဟာ ဆံပင်နီညိုရောင်တွေကို လက်နဲ့ မကြာခဏ သပ်တင်လေ့ရှိပြီး ... အချစ်ဟာ ခပ်ထေ့ထေ့ အပြုံးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ။

အချစ်ဦးက သူ ဖြစ်ခဲ့တယ် ။ သူဆိုတဲ့ နေရာကတော့ အဦးအဖျား မို့ ထူးထူးခြားခြား အမှတ်တရ ရှိနေခဲ့တယ် ။ အချစ်ဦးနဲ့ လွဲပြီးတဲ့နောက် အချစ်ဆိုတာကို အဓိပ္ပါယ် သိရှိသွားတဲ့စိတ်နှလုံးသားကသူတကယ်ချစ်ရမဲ့ အချစ်စစ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ် ။ အချစ်ဦးက သူ ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အချစ်ဆုံးက မင်းဖြစ်လာခဲ့တယ်။ မင်းအံ့မော် ဝါရွှေသွေး ချိုရီဝေလွန်း အခဈြဦးက သူ ဖွဈခဲ့တယျ ။ သူဆိုတဲ့ နရောကတော့ အဦးအဖြား မို့ ထူးထူးခွားခွား အမှတျတရ ရှိနခေဲ့တယျ ။ အခဈြဦးနဲ့ လှဲပွီးတဲ့နောကျ အခဈြဆိုတာကို အဓိပ်ပါယျ သိရှိသှားတဲ့စိတျနှလုံးသားကသူတကယျခဈြရမဲ့ အခဈြစဈကို ရှာဖှတှေရှေိ့ခဲ့တယျ ။ အခဈြဦးက သူ ဖွဈခဲ့ပမေဲ့ အခဈြဆုံးက မငျးဖွဈလာခဲ့တယျ။ မငျးအံ့မျော ဝါရှသှေေး ခြိုရီဝလွေန်း

တိမ်ဆိုင်တစ်ခုကို ချစ်မိသည် ။ ဖမ်းဆုပ်ဖို့တော့ မဖြစ်နိုင် ။ တိမ္ဆိုင္တစ္ခုကို ခ်စ္မိသည္ ။ ဖမ္းဆုပ္ဖို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ ။ { Cover photo from Pinterest }

"ဟိုးမှာ ကြည့်လိုက်စမ်းပါ မမရယ်၊ မယ်ဇလီပင်တန်းတွေ ကျန်ခဲ့ပါပြီ"

သံယောဇဉ်တွေက ငြိတွယ်မိရင် သိပ်ကိုကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်။ သို့ပေမဲ့ မောင့်ပုလဲကတော့ မောင် မရမက တွယ်ငြိချင်မိတဲ့ သံယောဇဉ်လှလှကလေးပေါ့။ သံေယာဇဥ္ေတြက ၿငိတြယ္မိရင္ သိပ္ကိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ေမာင့္ပုလဲကေတာ့ ေမာင္ မရမက တြယ္ၿငိခ်င္မိတဲ့ သံေယာဇဥ္လွလွကေလးေပါ့။

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းကပင် ကျွန်မဟာ ဘဝကိုပဲ ဦးစားပေးအာရုံစိုက်တတ်သူဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိခဲ့၏။ ထိုစဉ်တည်းက ကျွန်မတွင် အချစ်နှင့် ပတ်သက်ပြီး စိုးရိမ်စိတ်မျိုးရှိခဲ့သည်။ ကျွန်မနှင့် အံဝင်ခွင်ကျ မဖြစ်သော သူမျိုး၊ ဘဝနဲ့ မကိုက်ညီသောသူမျိုးကို ချစ်မိမှာ သိပ်ကြောက်သည်။ အချစ်ဆိုတာမျိုးကလည်း ဘယ်သူ့ကို ချစ်လိုက်မယ်ဆိုပြီး ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတာမျိုးမှ မဟုတ်ဘဲ။ ကံကောင်းတာလား၊ ကံဆိုးတာလားဟု သတ်မှတ်၍ မရလောက်အောင်ပင် ကျွန်မဘဝကို ဘိန်းပန်းရနံ့တွေ ထုံသင်းစေမည့် အမျိုးသမီးလေးသည် စောစီးစွာပင် ဘဝထဲ ဝင်ရောက်လာ၏။ သူ ဘဝထဲ ဝင်ရောက်လာပုံက မတော်တဆနည်းမျိုးနဲ့လည်း မဟုတ်၊ တမင်တကာနည်းမျိုးနဲ့လည်း မဟုတ်ပေ။ ကံကြမ္မာကိုက ကျွန်မတို့ကို ဒီနေ့ ဒီရက်မှာ ဆရာ တပည့်အဖြစ် ဆုံ‌စည်းစေ ဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

This is a sequel short novel to '𝙏𝙝𝙚 𝙏𝙧𝙚𝙚 𝙤𝙛 𝙔𝙚𝙖𝙧𝙣𝙞𝙣𝙜'.