මන්? මිනෙල්. And you, darling, are done for!

" හිඟන්නො ඉන්න ඕන අපේ කකුල් යට මිසක් ඔලුව උඩ නෙමෙයි බං..." යීබෝගෙ ඒ වචන වලට මගේ පපුව පිහි තුඩකින් පහුරු ගානවා වගේ දැනෙන්න ගත්තෙ.. මේ මනුස්සයට ඇත්තටම හැඟීමක් දැනීමක් නැද්ද..කිසිම මනුස්සකමක් ගෑවිලවත් නැත්තෙ ඇයි දෙයියනේ...කවද වෙනකන් මම මේ දුක විදින්නද...මම ඇස් වල කඳුලු පුරවන් යීබෝ දිහා බලන් හිතන්න ගත්තා..💔🥀

මුහුදු හතක කරක්ගහල ආවත් මම එදා පාර හොයාගන්න බැරුව අතරමන් උනේ උබේ ඔය නිල් පාට මන්දාකිණි ඇස් අස්සෙ ! 💙👑️🌊🌕

"ලස්සනම දේ?" "නමේම තියෙන්නෙ......" "ආහ්?" "නේත්‍ර " ........................................................ "ආසම තැන?" "මෙතන" "ආහ්?" "සුදු බේබිගෙ පපුතුරුල" ......................................................... "නස් නාරං?" "ඔව්....නේත්‍ර ආසයිනෙ" "හැබැයි දම්මි සුගත්ට දුන්නෙ වෙරළු සුදුබේබි" "ඒත් ආශව නේත්‍රට දෙන්නෙ නස් නාරං" .......................................................... "සුදුබේබි ඇයි ගැටපිච්ච මල් වලට ඔච්චර ආසා?" "පරවුණත් ඒ මල් හරි සුවඳයි නේත්‍ර...ඒකමයි මම ඒ මල් වලට එච්චරටම කැමති"

හසරැල්ලක ඇරඹුම හරිම අයිතිකාරයාට බාර දෙන්න බලාගෙන හරි ලෝබකමට පරිස්සම් කරන අමුතු ඇස් කාරයෙකුගේ දුඹුරු පාට ආදරයක්... ඒ ආදරේ විඳගන්න, ඒක පිළිගන්න මෙච්චර පරක්කු වෙන්නේ ඇයි කියල තේරුම් ගන්න පොඩ්ඩක්වත් තේරුමක් නැති රතු පාට හදවතක් තියෙන තිත් තුනක අයිතිකාරයෙක්... ඉතින් ඒ හදවතට ඒ ආදරය දැනේවිද?? ඒත් ඒ කවදද??? ඒ කවදා වුනත් එයා බලාගෙනම ඉදීවිද??? මේ, ඒ දුඹුරු පාට ආදර කතාවයි 🤎

දේවාශ්....... ආදරෙයිද.......?

❤️එතකොට එ..එයාද මගෙ අලුත් බොඩිගාඩ්....අපේ පපාට මෙච්චර ලස්සන බොඩිගාඩ්ල හිටියද... දෙවියනේ එයාගෙ ඇස් නපුරු පාටයි..... 💚මගෙ අරමුනට යන්න මේ දවස එනකම් මම ඇගිලි ගැන ගැන හිටියෙ...මම මුලින්ම කරන්න ඕනි ශාන්ගෙ හිත දිනාගන්න එක.... ❤️ඔයාලග මට ආරක්ශාවක් දැනෙනව ලියෝ මට ඔයාව විශ්වාසයි.... 💚දකින හැමදේම විශ්වාස කරන්න එපා චිකූ මේ ලෝකෙ ඔයා හිතනවට වඩා දරුනුයි....

අපි කවුද කියලා අඳුරගන්න අපි කොච්චර මහන්සි වෙනවද? ලෝකෙට පේන දේද ඇත්තටම අපිට ඕන කරන්නේ? සමහර දේවල් අපි තේරුම් ගන්නේ කොච්චර පරක්කු වෙලාද? ඒත් ඒ වෙලාවට හරි එහෙම වෙන එක කොච්චර ලොකු දෙයක්ද? මට ලෝකෙට කෑගහලා කියන්න පුළුවන් නම්.. අනේ මන්දා.. මට ඒ ඇති ජීවත් වෙන්න.. මේ මම! මේ මගේ කතාව!! පියවි

" කඩදොර උරුමය නුබයි ! එය රැකගන්න. භාරකරු සොයාගන්න !!"

ඩුකු ඩුකු ඩුකු ! මහ සද්දෙන් සද්ද කරගෙන ඉස්සරහට ඇදුනෙ උඩරට මැණිකේ කෝච්චිය නම් නෙවෙයි. ලාවුළු ගස් අතරින් වැලිගම්බර අසිරිය කියාගෙන ඉස්සරහට ඇදුනු මන්දගාමී බස් රතය ඒ සිරි අසිරි වින්දෙ පාලු කැලේ තනි මකාදාලා. කොස් පොලොස් වලින් සරුසාරෙට තිබුන ලාවුළු වත්ත මැද්දෙ ලන්ද දිහා ඉදපු එලදෙනක් බෙරිහන් දුන්නෙ තමන්ගෙ වහු පැටියා දිහා බලන්. ඒ අතරෙ ඒ ලන්ද මැද තිබුනු පුන්චි ගේ පිලිකන්නෙ ඉදන් ඇහුනු කන්දොස්කිරියාව නිසා ලාවුළු ගසුත් කලකිරීමෙන් හීල්ලුවෙ කාලයක් තිස්සෙ ඇහෙන මේ නාඩගම් වලින් විවේකයක් නැතුව. "තරහ ගන්න එපා සුදු මහත්තයා ! තරහ නිවන්න" අජේ කියනවා ඇහිලා මදුරුවො තල තල ඉදපු අජේගෙ සුදු මහත්තයා බෙරිහන් දුන්නෙ ඔලුවෙ අත ගහගෙන. "අනේ යකා අවුස්සන්නෙ නැතුව පැත්තකට පලයන්කෝ !" _____________________ කතෘ අයිතිය : ගුම්බො බැම්බි *සමරිසි චරිත ඇතුලත් සිංහල යොවුන් නවකතාවකි