«Καληνύχτα» «Κάθε νύχτα που σε βλέπω είναι καλή» «Σε πόσες το έχεις πει αυτό;» «Σε όσες το άξιζαν» ---------------- 𓏲 ৎ୭ Ο Αχιλλέας, ερχόμενος από ένα σκοτεινό παρελθόν γνωρίζει την Βαλέρια. Μια φοιτήτρια ιατρικής, αφοσιωμένη στους στόχους της. Οι δυο τους διαφέρουν πάρα πολύ αλλά αυτή η έλξη που τους ενώνει θα τους οδηγήσει στο να αλλάξουν ο ένας για τον άλλον. Ακόμη και εάν η μοίρα δεν θα τους βοηθήσει. Read and find out 💘

«Πονάς;» «Όχι...» απάντησα . «νιώθω καλύτερα.» Δεν με πίστεψε. Το είδα στον τρόπο που με κοίταξε. «Μου λες ψέματα έτσι;.» Κατέβασα το βλέμμα. «Δεν συνηθίζω να λέω και ποτέ την αλήθεια.» Πρόσθεσα. Χαμογέλασε απαλά. «Τότε θα κάτσω μαζί σου. Μέχρι να νιώσεις έτοιμη να μου πεις.» Σήκωσα το κεφάλι μου. «Κι αν δεν νιώσω ποτέ;» Έσκυψε λίγο πιο κοντά. «Τότε θα περιμένω για πάντα.»

~"Νόμιζα ότι ανάμεσα μας εγώ ήμουν το πειραχτήρι!" "Ε τελικά είμαι κι εγώ λίγο!" ~"Δε τον ζηλεύω δεν έχει τίποτα παραπάνω από εμένα!" "Ίσως! Αλλά σίγουρα αυτός έχει το προνόμιο να με έχει στην αγκαλιά του!"

Ο- «Δεν εχω ξανά ζηλέψει πότε κανέναν. Με τρελαίνεις» Κ- «Αυτο εχεις να μου προσφέρεις μονο;» ρωταω με ειρωνεία «Δεν θα ξανα συμβεί αυτο» Ο- «Ορκίζομαι, δε θα το ξανακάνω» Κ- «Οχι, δεν θα ξανασυμβεί κατι μεταξύ μας» λεω με σιγουριά Ο- «Τι; Γιατί; Τι εγινε;» Κ- «Με πονας» λεω μιας και μου έσφιγγε τα χερια Ο- «Σταμάτα να με παίζεις»

"Σε θέλω" "Κι εγω σε θέλω" "τώρα" ---------------- Μικαέλα,μια κοπέλα 18 χρονών που μόλις διάβασε τα αποτελέσματα των πανελληνιων και αποφασίζει να βρει ένα σπίτι με συγκάτοικο Αλεξ,ενας έφηβος 19 χρονών που φοιτει εδώ και έναν χρόνο σε ένα πανεπηστημιο και φέτος αποφασίζει να βρει έναν συγκάτοικο αφου πλητει στην μοναξιά μέσα στο σπίτι του ένα χρόνο τώρα. Τι θα γίνει όταν αυτοί οι δυο συγκατοικήσουν; Τι θα γίνει αν σε έναν από τους δυο εμφανιστεί ξαφνικά το παρελθον του; --------------------------- nono copyright

"Κοριτσάκι εγώ δεν σε έβρισα" μου λέει καθώς με πιέζει περισσότερο "Κοριτσάκια είναι αυτές που πηδάς" του απαντάω ειρωνικά και νευριάζει ακόμα πιο πολύ "Βλέπω ενδιαφέρεσαι τι κάνω στην ζωή μου και χαίρομαι, στην παρέα σου μιλάς για τίποτα άλλο εκτός από εμένα ή είμαι το κύριο θέμα?" Ρωτάει επίσης ειρωνικά "Αρχικά με πονάς και επίσης ούτε καν που ασχολούμαι μαζί σου αγόρι μου" του λέω ενώ προσπαθώ να φύγω από τα χέρια του "Μικρή μου αρέσεις όταν νευριάζεις" μου λέει ενώ γελάει Έχουμε μπει #1 girl #1 boy #1 teen #1 fanfiction #1 badboy #1 romance #1 kiss #1 humor #1 friendship #1 hotboy #1 jealous Don't copy this story Αυτή η ιστορία περιέχει υβριστικό περιεχόμενο

"Όταν θα παρακαλάς για ένα βράδυ μαζί μου Φαιδρακι θα σου λέω όχι" Λέει ολο σιγουριά "Πολύ σίγουρος είσαι ότι θα σου κάτσω. Αλλά ξεχνάς κάτι δεν πάω με αγοράκια. Μόνο με άντρες" Ωχ τα πήρε τα πήρε. Άνοιξε πέτρα να κρυφτώ 😕 No copying❎

"ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΜΕΊΝΟΥΜΕ ΜΑΖΊ;!" Φωνάζω σοκαρισμένη. "Μην ανησυχείς κερασάκι. Θα περάσουμε ωραία μόνοι μας στο σπίτι μου για τρεις ολόκληρες μέρες" Είπε ο Λουκ με ένα πονηρό ύφος. ↓ Η Μελίνα είναι 17χρονών, μετακομίζει μετά από πολλά χρόνια πάλι στην Αθήνα. Καινούργιο Σχολείο, καινούργιο σπίτι. Με τις φίλες και τους φίλους είχε κρατήσει επαφές με ελάχιστους. Ήθελε να δει τον Λουκ τον πρώτο παιδικό της έρωτα πως έχει γίνει, τι διαφορές έχει με το πριν και το τώρα. Άλλαξε ή όχι; Και όμως έχει αλλάξει πάρα πολύ από την τελευταία φορά που τον είχε δει. Είναι πιο αναίσθητος, πιο απόμακρος, είναι ένα από αυτά τα αγόρια που προκαλούν προβλήματα, έχει πολλούς φίλους και όλοι θέλουν να τα έχουν καλά μαζί του. Τι θα γίνει όταν η Μελίνα και ο Λουκ έρθουν πιο κοντά; Θα βγει πουθενά ή είναι ένας απλός ενθουσιασμός που κρατάει ένα μήνα και τέλος; ↡ Ευχαριστώ για την υποστήριξη που έχετε δώσει σε αυτό το βιβλίο. Είμαι πολύ ευγνώμων πραγματικά. (Διορθώνονται σιγά σιγά τα κεφάλαια γιατί το έγραψα 3η γυμνασίου και είναι μες τα ορθογραφικά σορρυ😭) -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατ

ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ (𝙲𝙾𝙼𝙿𝙻𝙴𝚃𝙴𝙳) "Θα είναι ο δικός μας χιονάνθρωπος, Έλλη" Χριστούγεννα. Χιόνι και ροδοπέταλα. Η Έλλη, μια όμορφη κοπέλα με ένα δύσκολο παρελθόν, ένας χιονάνθρωπος που ξυπνάει αναμνήσεις, ένας bad boy «αδερφός» εξ αγχιστείας και ένα δέσιμο που δεν έπρεπε να γίνει, εν τέλει όμως έγινε.

Εγώ, εσύ και ένα καλοκαίρι. ⭑･ﾟﾟ･*:༅｡.｡༅:*ﾟ:*:✼✿　　✿✼:*ﾟ:༅｡.｡༅:*･ﾟﾟ･⭑ Η Αμάρυλλις, μια ζωγράφος που άλλοτε έβλεπε τον κόσμο μέσα από τις πιο φωτεινές αποχρώσεις του, επιστρέφει στη Γαύδο αναζητώντας γαλήνη· μια γαλήνη που η ζωή της στέρησε με τρόπο κατακλυσμιαίο. Ο Μιχάλης, ένας άνδρας που είχε μάθει να θριαμβεύει, βλέπει τον κόσμο του να διαλύεται, μόνο και μόνο για να καταλάβει πως δεν του ανήκε ποτέ. Στρέφεται ξανά στη δουλειά του, στο επόμενο μεγάλο έργο του -κι αυτό το έργο τον φέρνει στη Γαύδο. Εκείνη είναι το λευκό, εκείνος το μαύρο. Και το μαύρο, πάντοτε, μοιάζει ικανό να καλύψει το λευκό. Εκτός κι αν το λευκό προλάβει να λάμψει, να το διαπεράσει, να το μεταμορφώσει. Και τότε... γεννιέται το γκρίζο.