Siz: Merhabalar Baran Bey, bugün saat 13.45'teki psikoloğumuz ile olan seks terapisi seansınızı hatırlatmak isterim, iptal veya gecikme durumunda bilgilendirmeyi bu numaradan yapabilirsiniz. Danisan13: Ne? • Uyarı: Küfür ve argo içerir! 28032026

Aşık olduğu yüzbaşıya müstehcen mesajlar atan Beliz Yıldırım. Bunu yaparken iki şeyi hiç hesaba katmamıştı: 1. Yüzbaşının numarasını daha ilk günden bulacak kadar kararlı olmasını, 2. O mesajları ertesi gün bizzat kapısına dayanacak kadar ciddiye almasını. && "Şimdi..." dedi Göktuğ, ses tonundaki yumuşaklık aniden yerini o flörtöz ve tehlikeli tınıya bırakırken. Dudaklarında yaramaz, hesap soran bir gülümseme belirdi. "Gelelim bana o ekranın arkasından attığın, kanımı beynime sıçratan o çıldırtıcı mesajlara..." Siktir... İçimden okkalı bir küfür savurdum. Elbette o mesajların bir bedeli, sorulacak bir hesabı olacaktı. Karşımdaki adam bir kural adamıydı ve kaçmama izin vermeyecekti. Gözlerimi zorlukla aralayıp doğrudan yüzüne baktım. Yakalanmış bir suçlu edasıyla dudaklarımı istemsizce birbirine bastırıp dişledim. Göktuğ bu hareketimle birlikte bakışlarını dudaklarıma indirdi. Benim dişlediğim, eziyet ettiğim o tam noktaya kendi dudaklarını değdirdi. Fakat beni öpmedi... Sadece dilinin ucunu yavaşça, hissettire hissettire o çizginin üzerinde gezdirdi. Adeta aklımı başımdan almak, beni tamamen çaresiz bırakmak ister gibi bir işkenceydi bu. "Onları bana yazarken, o kafandan tam olarak ne geçiyordu, hm?" Sesi fısıltı halindeydi, gülümser gibiydi ama gözlerindeki o karanlık parıltı tehlike çanlarını çalıyordu. "Her şeyi... Her şeyi böyle sorgulayacak mısın gerçekten, Göktuğ Yüzbaşı?" dedim, aldığım kesik nefeslerin arasında zar zor konuşarak. Başını hafifçe yana doğru eğdi, dudaklarının kenarı alaycı bir tavırla yukarı kıvrıldı. "Yok..." dedi, sesi erkeksi bir hırıltıya dönüştü. "Bugün sorgu odasında değiliz, bugün sorgulamak yok. Çünkü daha seninle yarım kalan çok önemli işlerimiz var. Onları bitirelim, sonrasında uzun uzun konuşuruz."

İki yıl önce üzerime atılan bir iftira ile tüm hayatım değişti. Sevgilim, abim, ailem... Peki ya yıllar sonra geri döndüğümde karşılıklı villalarda her gün eski sevgilimle karşılaşmaya hazır mıydım.? Üstelik ailelerimiz bu kadar yakınken ve onun kardeşi ile en yakın arkadaşken karşılaşmamak mümkün müydü.? Ateş Çağlayan Efsun Gediz. Hazır mıyız.?

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

21 yaşına gelmiş olmasına rağmen bir aileye sahip olamamış bir kız Ve karışmış olduğunu yeni öğrenen ailesi evet yine bir klasik karışmış bebekler ama bu seferki biraz farklı. Çünkü ailemiz bir mafya ailesi.

Kitabın tüm hakları şahsıma aittir, en ufak bir çalıntı söz konusu olduğunda derhal yasal işlem başlatılacaktır!! 🕷🕊 İspanyol bir mafyanın, masum bir Türk kızına bağımlı olma hikayesi. 🇹🇷🇪🇸 Una Turco hizo lo que el Demonio no pudo. +18 sahneler vardır

" Bunu siz mi yaptınız ? Bu resmen vahşet " " Asena hanım bu adamlar sizi kaçıran adamlar yalnız. " -----------------------------------------------------------

Başarılı bir borda bereli aynı zamanda da istihbarat askeri olan Ayperi'nin gerçek ailesiyle kavuşma hikayesi ve beraberinde gelen aşk...

(Argo kelimeler bulunur!) √TAMAMLANDI√ ~Karışan bebekler gerçek aile klasiği denebilir~ Kadından asker olmaz dediler ama o oldu. Hemde bordo bereli! Yüzbaşı Arya Çelik! Yada Öztürk mü demeliyim? Hayatı ondan duygularını almış... Geçmişinde çok acı çeken Arya bu acıların boşa olduğunu öğreniyor. Gerçek ailesiyle tanışan Arya onlara alışıp uyum sağlayabilir mi? Peki ya gerçek ailesi Arya'nın kalbini ve güvenini kazanabilir mi? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~