Komedia romantyczna, która sprawi, że uwierzycie w miłość, popłaczecie sobie ze śmiechu, ale też z ogromu innych emocji. Hailey Griffith przechodzi właśnie przez najcięższy moment swojego dwudziestoośmioletniego życia. Po dziesięciu latach rozstaje się z facetem, którego uważała za miłość swojego życia. W przypływie smutku i gniewu, zalicza jedną, krótką przygodę z przystojnym nieznajomym, na tyłach jego samochodu. Nie chce znać jego imienia, nazwiska, wieku, ani choćby ulubionego koloru. Bo i tak mają rozejść się w dwie strony, prawda? Te kilkanaście minut rozpusty, zmienia jednak jej życie na zawsze. Odkrywa, że ta przygoda zakończyła się ciążą, a ona nie ma żadnego pojęcia, jak znaleźć ojca dziecka i mu o tym powiedzieć. Aż w końcu znajduje się on sam. Na ekranie telewizora, gdzie ojciec Hailey ogląda mecz hokejowy swojej ukochanej drużyny - Colorado Avalanche. Kiedy reputacja sportowca staje na skraju skandalu, po wielu dyskusjach i kłótniach, przy pomocy prawników, ustalają oni, że zamieszkają razem, aby nie zostali zgnębieni i wyklęci przez bezlitosne media. Ich świat jednak wywrócił się bezpowrotnie i od teraz mogli jedynie spróbować się jakoś dogadać. Nauczyć tolerować siebie nawzajem, a może nawet i lubić. To jednak nie takie proste, kiedy na szali rzucone są ich skomplikowane przeszłości oraz nowe życie, które stworzyli i o które muszą zadbać najlepiej jak potrafią. To nie takie proste, kiedy muszą przygotować się do roli rodziców, chociaż sami najchętniej uciekliby w ramiona swoich rodziców. I to nie takie proste, kiedy pośrodku tego bałaganu, żalu, smutku i chłodu, zaczynają widzieć promyk nadziei na ich przyszłość razem. Z dzieckiem, którego nie planowali. ... co złego to nie ja tom 1 serii #Playing soe, sierpień 2025

Siedemnastoletnia Vivian Parker to dziewczyna, która boryka się z ciężką przeszłością. W wieku pięciu lat, była świadkiem śmierci swojej mamy, co zapieczętowało ranę na sercu Vivian, która się nigdy nie zagoi, a jeszcze bardziej poszerzy. Mieszka z tatą, który jest jednym z lepszych prawników w Californii oraz ze swoim starszym bratem Ethanem, który studiuję ekonomię. Gdy w drodze powrotnej do domu Vivian doprowadza do stłuczki poznaje pewnego chłopaka, który okazuje się jej największym koszmarem. Jednak nie wie, że chłopak jest synem niebezpiecznego przestępcy.

„Co widzisz?" To pytanie rozbrzmiewało w głowie Daphne Pearl, młodej fotografki z Nowego Jorku, przez sześć miesięcy, gdy to jednego wieczoru oczarował ją pewien mężczyzna. Ten sam, który na ulotny moment odczarował przykre wspomnienia po byłym narzeczonym oraz ten sam, który powrócił do jej życia po pół roku i wywrócił świat do góry nogami. „Moje ukryte pragnienie." Ta odpowiedź ciągnęła się za Dylanem Collinsem przez kilka miesięcy, aż zaprowadziła go do miasta, które nigdy nie śpi. Wcześniej zrozumiał te słowa pobieżnie, ale z każdym kolejnym dniem u boku tej kobiety poznawał coraz to głębsze znaczenie. Obiektyw jej aparatu zawsze był skierowany na innych, a jego szkice tworzyły wizję przyszłości. Ich światy, choć zupełnie różne przecięły się ponownie w najmniej oczekiwanym momencie. To nie tylko historia o tym, co widać przy blasku światła, ale także o tym, co skrywa w sobie mrok ciemni. Okładka by: @lolablahaj

𝐃𝐰𝐚 𝐭𝐲𝐠𝐨𝐝𝐧𝐢𝐞. 𝐍𝐢𝐞𝐜𝐡𝐜𝐢𝐚𝐧𝐚 𝐰𝐲𝐜𝐢𝐞𝐜𝐳𝐤𝐚. 𝐃𝐳𝐢𝐜𝐳... 𝐳𝐧𝐚𝐜𝐳𝐲 ł𝐨𝐧𝐨 𝐧𝐚𝐭𝐮𝐫𝐲. 𝐙𝐞𝐫𝐨 𝐬𝐳𝐚𝐧𝐬 𝐧𝐚 𝐬𝐩𝐨𝐤𝐨́𝐣. Claire marzyła tylko o jednym: wakacjach w ciszy, spokoju i... najlepiej bez ludzi. Niestety jej kuzyn Mark miał zupełnie inne plany. Według niego wycieczka to idealna okazja na odnalezienie drugiej połówki. Według Claire ─ strata czasu. Pogardliwie prychała na jego entuzjazm związany z wizją zakochania się. Już przed autokarem los postanawia jej dopiec. Wpada na jakiegoś typa, który wyłącznie podnosi dziewczynie ciśnienie. 𝐸𝑤𝑖𝑑𝑒𝑛𝑡𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑏𝑟𝑒 𝑚𝑎𝑛𝑖𝑒𝑟𝑦 𝑠𝑐ℎ𝑜𝑤𝑎ł 𝑤 𝑘𝑖𝑒𝑠𝑧𝑒𝑛𝑖. A to dopiero początek! Na wycieczce jest również przyjaciel, który od dawna czuje do Claire coś więcej. 𝐼 𝑐ℎ𝑐𝑒 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜𝑠́ 𝑤𝑖𝑒̨𝑐𝑒𝑗. Pech Claire dopiero się rozkręca. A ten irytujący chłopak z autokaru... Nie raz przyprawia Claire o szybsze bicie serca. I nie mylmy tego z zauroczeniem! 𝑳𝒆𝒌𝒌𝒂 𝒐𝒑𝒐𝒘𝒊𝒆𝒔́𝒄́ 𝒛 𝒏𝒖𝒕𝒂̨ 𝒉𝒖𝒎𝒐𝒓𝒖 𝒊 𝒔𝒛𝒄𝒛𝒚𝒑𝒕𝒂̨ 𝒓𝒐𝒎𝒂𝒏𝒔𝒖. 𝒁 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒎𝒓𝒐́𝒛̇𝒆𝒏𝒊𝒆𝒎 𝒐𝒌𝒂.

𝐍𝐢𝐠𝐝𝐲 𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨𝐝𝐚̨𝐳̇𝐚𝐣 𝐳𝐚 𝐜𝐳𝐚𝐫𝐧𝐲𝐦 𝐦𝐨𝐭𝐲𝐥𝐞𝐦. Shero czuł, że towarzyszące mu niemal każdej nocy sny nie są jedynie echem dawnego życia - lecz ostrzeżeniem. Straciwszy bliską osobę, został podopiecznym i wspólnikiem wygnanego boga. A wraz ze snami powraca przeszłość - odległa i skryta za mgłą. Powrót do domu stawia na jego drodze osobę do złudzenia podobną do cienia przeszłości. Ilar przyjął rolę kapitana pałacowej straży i osobistego nauczyciela księżniczki, z głęboko ukrytą nadzieją. Liczył, że odkryje, choć część prawdy - tej, skrytej przed nim od dnia, gdy na jego dłoni usiadł czarny motyl. Jednak bogowie mają co do niego własny plan, a on nie zamierza się im podporządkować. Chce sam przekonać się, ile prawdy kryje przeszłość - i czy uczucia, które pojawiły się wraz z Shero, należą tak naprawdę do niego. Ich losy splotły się w jeden na długo przed pierwszym spotkaniem. Tajemnice i rozgrywki bogów staną się częścią ich życia. 𝐃𝐨 𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐲 𝐰𝐢𝐞𝐝𝐳𝐢𝐞 𝐝𝐫𝐨𝐠𝐚 𝐩𝐨𝐤𝐫𝐲𝐭𝐚 𝐩𝐚𝐣𝐞̨𝐜𝐳𝐲𝐦𝐢 𝐥𝐢𝐥𝐢𝐚𝐦𝐢. ――――――――――――――――――――――――――――――――――― Okładkę wykonała @lolablahaj

W zatłoczonym Stambule mieszka Naz Kunt, która po niespodziewanych i bolesnych przeżyciach zaczyna żyć na nowo. To nie jest łatwe, ponieważ trudno jej unikać wszystkich miejsc, a zwłaszcza tych, które przypominają dziewczynie o kimś, kto był szczególnie bliski jej sercu. W tym wielkim mieście mieszka również Serkan Aslan. Mężczyzna mimo sprzeciwów brata, wkracza do rodzinnego holdingu, aby podnieść jeszcze bardziej jego wartość rynkową. Zanim jednak zasiądzie za biurkiem, swojego nowego gabinetu, zgadza się spełnić pewien warunek. Musi przedstawić bratu na piśmie decyzję lekarza, że nie widzi przeciwwskazań, aby wrócił do pracy na pełnych obrotach. Naz i Serkan wpadają na siebie w miejscu, gdzie dla obojga przed dwoma laty zaczął się zupełnie nowy rozdział. ©whitefeather99 [2024] Okładkę wykonała @Margaret_Annie Korektą do 33 rozdziału zajmowała się @korektur Korektą (od 34 rozdziału) zajmuje się Amelia Kamińska @poemka_ Publikowane: 30.11.2023 -25.06.2025

𝐎𝐧𝐚 𝐜𝐳𝐮𝐣𝐞 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨 𝐳𝐛𝐲𝐭 𝐦𝐨𝐜𝐧𝐨. 𝐎𝐧 𝐨𝐝 𝐭𝐫𝐳𝐞𝐜𝐡 𝐥𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞 𝐬ł𝐲𝐬𝐳𝐲 𝐧𝐢𝐜. Leila jest wrażliwa, delikatna oraz... brakuje jej mamy, która wybrała karierę zawodową, opiekę nad córką powierzając cioci Dianie. Po bolesnym rozczarowaniu wraca do domu ze złamanym sercem. Właśnie wtedy zauważa na poboczu młodego mężczyznę... i samochód, któremu zamierza wtargnąć przed maskę. Adrian od dnia wypadku żyje w ciszy. Utrata słuchu zabrała mu również radość z życia oraz odwagę. Pełen frustracji, poczucia niesprawiedliwości zaszył się w swojej kawiarence „Pink Coffee", gdzie świat wydaje się prostszy, w końcu nie musi z nikim wchodzić w żadne interakcje. 𝑇𝑒𝑔𝑜 𝑑𝑛𝑖𝑎 𝑜𝑏𝑜𝑗𝑒 𝑝𝑜𝑠𝑡𝑎𝑛𝑜𝑤𝑖𝑙𝑖 𝑧𝑟𝑜𝑏𝑖𝑐́ 𝑘𝑟𝑜𝑘 𝑛𝑎𝑝𝑟𝑧𝑜́𝑑. 𝐶𝑜𝑠́ 𝑧𝑚𝑖𝑒𝑛𝑖𝑐́ 𝑚𝑖𝑚𝑜 𝑠𝑡𝑟𝑎𝑐ℎ𝑢. 𝑊𝑦𝑗𝑠́𝑐́ 𝑖 𝑠𝑝𝑟𝑜́𝑏𝑜𝑤𝑎𝑐́. Czy Leila odważy się przyznać przed mamą, że chce uratować ich utraconą więź? Czy zawalczy z własną niepewnością i nadmiernym analizowaniem? Czy Adrian zrozumie, że cisza nie musi być więzieniem? Że świat nadal ma dla niego miejsce, a życie wiele do zaoferowania? 𝐶𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑛𝑎𝑗𝑔𝑜𝑟𝑠𝑧𝑦𝑚 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐𝑖𝑤𝑛𝑖𝑘𝑖𝑒𝑚 𝑗𝑒𝑠𝑡𝑒𝑠́𝑚𝑦 𝑚𝑦 𝑠𝑎𝑚𝑖. 𝑷𝒔𝒚𝒄𝒉𝒐𝒍𝒐𝒈𝒊𝒄𝒛𝒏𝒂 𝒐𝒑𝒐𝒘𝒊𝒆𝒔́𝒄́ 𝒕𝒓𝒂𝒌𝒕𝒖𝒋𝒂̨𝒄𝒂 𝒐 𝒏𝒊𝒆𝒑𝒆ł𝒏𝒐𝒔𝒑𝒓𝒂𝒘𝒏𝒐𝒔́𝒄𝒊 𝒊 𝒏𝒂𝒅𝒘𝒓𝒂𝒛̇𝒍𝒊𝒘𝒐𝒔́𝒄𝒊.

Treści +18 Idaho, rok 1892. Valentina Bowen musiała wyjechać z rodzinnego Seattle, porzucając wszystkich, których kochała, a także rozrywki, jakim lubiła się oddawać. Licząc, że szybko wróci do rodziny, nie spodziewa się, że w niewielkim Ketchum, spotka nie tylko zapierające dech w piersiach widoki, spokój oraz nietuzinkowych ludzi, ale także małomównego kowboja - Morgana Andersona. Mężczyzna nie tylko każe jej pracować na swoje utrzymanie, ale zdecydowanie wzbudza w niej uczucia, o które sama by się nie podejrzewała. Przecież uważała się za taką rozsądną młodą kobietę, tymczasem coraz częściej widzi się u boku pana Andersona, mimo że ten nie tylko uważaj ją za zbyt młodą dla niego, ale również posiada sporo tajemnic.

Jestem pewien, że to Mimosa. Kosmyk kasztanowych włosów, błysk sadystycznej uciechy w brązowych tęczówkach, szeroki uśmiech zdobiący wąskie wargi i ten wampirzy wdzięk. Podążam za nią w głąb lasu, przez zwalone drzewa, przez drapiące gęstwiny, potykam się, zapadam w miękkim mchu, ledwo utrzymuję równowagę. Jednakże nie poddaję się, nie poddaję się, ponieważ niezrozumiałe dla mnie uczucie przejmuje kontrolę nad ciałem i nie pozwala mi na odnalezienie ścieżki, którą mógłby bezpiecznie powrócić do swojego świata.