Człowiek rodzi się nieświadomy. Nieświadomy tego, co los niedbale zapisał na swoich kartkach, nieświadomy powiewu wiatru, który będzie drażnił jego delikatną skórę i nieświadomy tego, że serce nie jest sługą, któremu może nakazać kogoś kochać lub nienawidzić. Z czasem dopiero się uczy, uświadamia sobie różne rzeczy, zdaje sobie sprawę, że woli smak czarnej kawy i kwaśnych jabłek, od zielonej herbaty, że nienawiść i miłość dzieli tylko ledwo widoczna nić, którą przez przypadek można przerwać, a kiedy ona już nie istnieje, tworzy się chaos, amok uczuć, które zalewają osobę, nie pozwalając jej na ucieczkę. I nieważne jak mocno ktoś się broni, nieważne ile tarcz i masek zakłada na siebie, nieważne ile ładunków wybuchowych przygotuje. Nie jest w stanie uciec przeznaczeniu. Ale czy Louis Tomlinson - homofob, który uważa homoseksualizm za coś obrzydliwego i nieludzkiego, Louis Tominson, który, wraz ze swoimi przyjaciółmi, regularnie napada na parady i marsze, uważając te czynności za pomoc i łaskę, będzie w stanie uciec przed samym sobą?

Maddison Monroe myślała, że to nie może się udać. W końcu ona i małe miasteczko? Po siedemnastu latach spędzonych w niespełna dwumilionowej aglomeracji? Ojciec Maddie nie dał jej jednak wyboru. Uznając, że po tym, co przeżyła, przyda jej się zmiana klimatu, wyprowadza się na drugi koniec Stanów, co wcale nie pasuje Maddie. W końcu musi zostawić w Austin całe swoje życie, wszystkich przyjaciół i całkiem już wyrobioną markę w branży malowania karykatur! Ostatecznie jednak Maddie wraz z ojcem przeprowadza się do Elizabethtown, Pensylwania, miasta liczącego nieco ponad dziesięć tysięcy mieszkańców, i rozpoczyna naukę w nowej szkole - w samym środku semestru zimowego, o zgrozo! Wszystko jednak zdawałoby się układać dobrze - Maddie poznaje nowych znajomych, chłopaka, a jej talent zostaje zauważony - gdyby nie jeden drobny szkopuł. Okazuje się bowiem, że w Elizabethtown wystarczy jedna niewłaściwa znajomość, by spotkał cię społeczny ostracyzm. A jeszcze gorzej, kiedy ta znajomość ma jakąś wyraźnie mroczną, traumatyczną przeszłość. Bo Maddie przecież, jak zawsze, nie może się powstrzymać przed ratowaniem zbłąkanej duszyczki... Okładka: @jennhills

Stres był nieodłączną częścią życia Louisa od kiedy pamiętał. Spędzał sen z powiek, sprawiał że kofeina traciła swoje pobudzające właściwości, a żołądek i metabolizm wariowały. Tak było, dopóki przez przypadek - niezupełnie, ale to szczegół - nie odkrył małej aplikacji, za którą już po pierwszym użyciu był gotów zapłacić wszystkie pieniądze świata. I wcale nie chodziło tylko o jej zbawienny wpływ. Nie, chodziło o ten głos, który od pierwszego słowa obudził w Louisie coś czego czuł nigdy. I w końcu za jego sprawą mógł spać, jeść i żyć, nie będąc kłębkiem nerwów. Dlatego kiedy nowa aktualizacja zmienia przyjemny męski tembr w kobiece piszczenie, a Louis znów nie może spać, podejmuje kilka z najbardziej szalonych decyzji w swoim życiu. Postanawia znaleźć chłopaka, którego głos towarzyszył mu przez ostatnie miesiące. Nie wie gdzie zacząć, nie wie co będzie, jak już go znajdzie, ale tym będzie martwił się później. Póki co jest boleśnie świadomy, że nie może żyć bez jego głosu. Czyli coś co chodziło mi po głowie od dłuższego czasu i w końcu zostało przelane na papier (wirtualny). To nie tak, że ta aplikacja naprawdę istnieje :) Miłość męsko-męska, ogromne ilości sarkazmu i zbawienne w skutkach działanie dźwięków. OKŁADKA ZOSTAŁA ZROBIONA PRZEZ @darrrow (http://my.w.tt/UiNb/icm424EXrz)

Pociągnęło go to, że ona go nie chciała. Chciał ją wykorzystać. Zakochał się. Znana historia. Banał. Ale dla niej nic nie jest łatwe po stracie najważniejszych jej osób. Książka będzie powoli akualizowana.. Fabuła nic się nie zmieni, jednak będę zmienia sposób pisowni ☺ #541 w FanFiction 13.11.2016