Yavuz: Hayırlı sahurlar Yavuz: İşe gitmeden hazır aklımdayken yazayım dedim Yavuz: Anneniz benden bahsetmiştir diye düşünerek Yavuz: Yarın görüşmelerimizin ilkini gerçekleştirmek niyetinde olduğumu ve hakkımızda hayırlısını dilediğimi iletiyorum Yavuz: Ailenize selamlar

(54...): Kar tanesi... İnatla dediğini düşünüp dişlerimi sıkarak bekledim. Yazıyordu. Mesaj gelmesini beklemeden telefonu kapattım. Masaya koydum. Sütüm soğumuştu onun yüzünden. Ben onun gıcıklığına sinir olurken ve o sinirle hışımla kek yerken yine mesaj geldi. Mesajin geldiğini ekranın yanmasından anladım. Bakmak istemedim. Ama çok da merak ettim. Kek dilimini bitiresiye kadar bakmama kararı aldım. "Ne alaka?" Bende bilmiyorum ki, dedim iç sesime. İlk başta yavaş yavaş yemek isterken kendimi bir anda hızlı hızlı yerken bulmuştum. Boğulmamak için sütten de içtim. (54...): Kar tanesi, sen benim hayatıma zihnindeki sesleri susturmak için yavaşça, sakince ve çok güzel bir şekilde geldin. (54...): Ve kar tanesi sen sadece bana özelsin. 26.02.26 🥇 Mühendis

"Yıllarca sevilen ama sevmeyen adam, Yıllarca seven ama artık yorulan bir kadın.." Onlar birbirini tanıyan iki yabancıydı.. Defne yıllarca İlyas Ege'nin yok sayan bakışlarında,kalbinde eridi. Her kırgınlığında da biraz daha eksildi. İlyas Ege içinse Defne, hep orada olan ama hiç fark edilmeyen bir detaydı. Zaman her şeyi değiştirirdi ; İlyas Ege nihayet görmeye başladığında , Defne ise artık bakmamaya başladı. Aralarındaki o bağ hiç yaşanamamış bir geçmişin ağırlığıydı...

'' Ben Zeliha.'' Dedim ağlayan sesimle. Sonra daha çok ağlamaya başladım ama telefonu kendimden uzaklaştırdım. ''Buyrun tanıyamadım.'' Dedi. Biraz nefes alıp tekrar kulağıma götürdüm telefonu. ''Ben Zeliha... Hani bana çarpmıştınız.'' Dedim kısık sesimle. Bir müddet ses gelmedi. ''Evet buyrun?' Dedi düz bir şekilde. Biraz durdum. ''Bana istediğim zaman sizi arayabileceğimi söylemiştiniz.'' Dedim kısık sesimle. ''Evet.'' Dedi. ''Müsait olduğunuzda gelebilir miyim?'' Dedim. Gözyaşlarım yanaklarımdan akarken. Zeliha ailesinin ölümü ile yetimhaneye bırakılmış bir kızdı. Tek istediği yetimhaneden kaçıp hakkı olan mirası için dava açmaktı. Bu yolda tevafuk karşısına çıkan adam ve sonrasında peşi sıra gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalan genç kız artık önüne çıkan engelleri aşarak hayatın ona çizdiği yolda sabit adımlarla yürümek istiyordu.

➤TAMAMLANDI 0534***; Sevgilin seni aldatıyor. 0534***; Hem de en yakın arkadaşın Rüya ile. 0534***; Annen de babanı aldatıyor. 0534***; En yakın arkadaşlarından biri olan Akcan'ın babası ile. 0534***; Üstelik Akcan da bunu biliyor ve saklıyor. 0534***; Hani birisi fake hesabın birinden sana escord iftirası atarak adını çıkarmıştı ya, 0534***; Haftalarca evden dışarıya adım atmamıştın. 0534***; O hesabın sahibi, yine en yakın arkadaşlarından birisi olan Petek idi. 0534***; Gerçekten görmüyor musun, yoksa görmüyormuş gibi mi yapıyorsun? 0534***; Aç artık gözlerini, 0534***; Etrafındaki herkes sahte. 0534***; Arkadaş dediklerin, 0534***; Aile dediklerin, 0534***; Sevgili dediğin pislik herif de dahil olmakla. 0534***; Hepsi maskelenerek çıkıyor karşına. 0534***; Sen ise ısrarla görmemezlikten geliyorsun. 0534***; Yalnızlıktan mı korkuyorsun? 0534***; "Men câle nâle" 0534***; Kötüyü terkedip iyiyi ararsan, ona kavuşursun. 0534***; Ve eğer yalnızlıktan korkuyorsan, 0534***; Korkma. Allah sana yeter. 0534***; İnsanlara değil Allah'a güven. 0534***; O elbet seni yarı yolda bırakmaz. 0534***;"Elâ bi zikrillâhi tatmâinnul kulub" 0534***; Allah'a emanet ol. 🎠 Sizi bir imtihan olarak hayır ile de şer ile de deniyoruz. Enbiyâ/35

"Uraz, daha fazla uzatma bu işi! Senin bu kızla hisseleri almak için evlenmeni istedim ve sende kabul ettin. Haftalardır karşıma geçmiş evcilik oynuyorsun!" "Baba, Behçet babamla konuşup ortak olmayı niye denemiyorsun?" "Behçet ortak olma taraftarı değil olacak olsa zaten evlendirmezdim seni! O yüzden karını ikna et, al o hisseleri! Yoksa ben daha güzel(!) bir yolunu bulurum, biliyorsun!" Doğru mu duymuştum ben?! Uraz gerçekten şirket hisseleri için mi evlenmişti benimle!? Haftalardır bana atılan onca mesaj gerçek miydi yani?! Uraz'a güvendiğim için göz ardı ettiğim, umursamadığım o mesajlar gerçek miydi?! Kalbime giren ağrıyla nefesim kesilirken bir anlık gözümün kararmasıyla elimdeki tepsi yerle buluşmuş, bardaklar paramparça olmuştu. Çalışma odasının kapısının hızla açılmasıyla korku dolu bir ifadeyle bana bakan Uraz ile karşı karşıya kalmıştım. "Zümra!?" Şu an bana söyleyeceği en saçma gerekçeye bile inanabilirdim. Öyle yoğundu içimde ona olan sevgi. Kendi kulaklarımla duymuş olmama rağmen söyleyeceği tek kelimeyle ona inanabilirdim. Hayal kırıklığımı, öfkemi, gururumu bir kenara koyar yine ona güvenirdim, güvenmek de istiyordum. Tek kelime de olsa bir şey söylesin aksini iddia etsin istiyordum ama hiçbir şey söylemiyordu. Konuşmuyordu, konuşmayacaktı... Hiçbir zaman aksini iddia edemeyecekti..

"Keşke hep çocuk kalsaydın,hep o masum çimen gözlü kız olsaydın." "Ben hala masumum Hamza." "Değilsin,inan öyle olsaydın çoktan kalbimde bir yerin olmuştu." #Namaz1 #Tefekkür1 #Sevap1 #Allah1 #Helal1 #Kuran1 #Ankara1 #İman1 #Hanım1 #Haram1 #Günah1 #Zehra1 #Eş1 #Love1 #Dava1

Bahar, "Keşke şu an sana sarılabilseydim." diye fısıldadı göz yaşlarının arasında, kömür gözlerini sevdiği kahvelerle buluştururken... Fısıltısını duymuştu Serdar. Öfkesi bir anda sönüp kül olurken şaşkınlığı arşa çıkmıştı. Yutkunup nefesini kontrol altına almaya çalıştı önce. Ellerini arkasında birleştirip kendine engel olmak istedi hal diliyle. Çünkü şu durumda Bahar'ın isteğine karşı onu tutan tek şey Allah'ın rızasıydı. ~~~~ Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Komşularının oğlu Serdar'la değil de, doğrusunun bu olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı zamanında. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu olan binbaşı Çelebi'ydi o...

'Özel numara...'' O olabilirmiydi? Sinirle kapattım telefonu. Başka kim saat iki buçukta arar ki? Tekrar çaldı telefon. ''Özel numara arıyor...'' Bıkkınca açtım telefonu. Ben daha alo dememiştim ki karşıdan gelen öfkeli ses ile donup kalmıştım. Kulaklık taktığım için mi bilmiyorum ama ses daha gür geliyordu. ''O lanet otobüsün önünü kesmeden in çabuk!'' Bu ses... Kimdi bu? ''Sana diyorum civciv benimle inatlaşma ve in!'' Sinirle fısıldadım. ''Sen kimsin ki seni dinlemeliyim ha!'' Derin bir nefes alma sesi geldi. ''Sana in diyorum eğer inmezsen köyüne gelir ve...'' Dediğinde bir anda küfür savurarak sözünü kesti. ''Sapık mısın?'' Diye sordum tüm korkumla. ''Hayır!'' Diye kükredi. ''O zaman?'' Dedim ağlamaklı. Kapattığım telefon ile korkuyla göz yaşlarım yanaklarımdan aktı. Bu kişi gerçekten de beni takıntısı haline getirmiş olmalıydı. Beni takip ettiriyordu.