Sedef hayatı zorluklarla dolu olan genç bir kadındır. Yirmi iki yıl sonra hayatına giren biyolojik ailesi ise Sedef'in hayatında ki zorlukları eksiltecekler mi? Yoksa zorluklara yeni bir zorluk daha mı ekleyecekler? Bunu zaman gösterecektir. "Ben Sedef Kılıç, babasının her zaman güçlü kalmak zorunda olan varisi; annesinin her zaman hanımefendi olmak zorunda olan prensesiyim. Kısacası ailemin hiçbir şeyiydim." Biyolojik ailem kurgusudur.

Önceki hayatımda hep ezilen o kızdım. Sonra bir şey oldu. Okuduğum lise romanına reenkarne oldum. Üstelik kendi doğum gününde katil tarafından öldürülecek olan zorba kızın bedenine reenkarne oldum!

Bazı sırlar vardır. Öğrenildiği anda insanı değiştirir. Ve bazı yaşanmışlıklar vardır. Akıl unutsa da yürek hiç durmadan hatırlatır. Aypare Ulusoy, ona ait olmayan bir dünyanın içinde boğulduğunda, yüreğine saplanan o sızıyla gerçekleri bulmaya çalışıyordu. Fakat her gerçek, onu benliğinden bir adım daha uzaklaştırıyordu. Gördüğü rüyalar artık rüya değildi. Duyduğu fısıltılar, dudaklarından dökülemeyecek kadar karanlıktı. Bir boşluğun hissizliğinde debelenirken, yalanların içinde rast geldiği tek bir doğruya tutundu: Alas Sipahi. Ateşe hükmeden ama yüreğine söz geçiremeyen o duygusuz hükümran... Yenilmez denilen o kalbin, tek bir ışık uğruna diz çökmesiyle tüm dengeler altüst olmuş; düzene çizilen sınırlar çoktan silinmişti. İntikam ve öfke aşkla harmanlandığında bu bir sonun değil, başlangıcın kehanetiydi. Yüzyıllardır saklı bu kehanet, kana bulanmış eller arasında fısıltı gibi yayılırken, kapana hapsolan gölgeler tek bir şeyi mırıldanacaktı: Kalp unutmazdı. Ve aşk alevlendiğinde, bazı ruhlar kül olmadan kavuşamazdı. ....

Burada zamanı yalnızca bir geçiş değil, bir sınavdır. Geçmişten gelen bir insanın, gelecekte "insan" sayılmadığı bir dünyaya uyanışını anlatır. Arkeolojiyle başlayan hikâye; kimlik, güç ve insanlığın tanımı üzerine rahatsız edici sorular sorar: İnsan olmak genetik midir, yoksa hafıza mı? Değer, doğuştan mı gelir yoksa sonradan mı verilir? Yüz yıl sonra geçirilen mutasyonlar, insan bedenini değiştirirken; iktidar, farklı olanı tanımlamaya ve kontrol etmeye çalışır. İki metreyi aşan bir imparatorun karşısında duran genç bir kadın, artık bir buluntu değil; bir istisnadır. Ve istisnalar, her çağda korku yaratır.

Kaderim hakkında bebekken bir anlaşma yapılmıştı on sekizime bastığımda resmi olarak kanlı lordun gelini olacaktım. Kanlı Lordun yaşadığı diyar karanlık, kasvetli, ucu gözükmeyen ormanlarla kaplıydı. O yer nefes alınamayacak kadar ürkütücüydü babam kralın baş danışmanıydı aynı zamanda konsey üyesiydi, kral kanlı lord ile verdiği mücadeleyi kaybetmişti. Ama lord merhamet gösterebileceğini söyledi tek bir şartla kendisine soylu bir kandan gelen bakire bir kız hediye edilmesini talep etti. Bunun sonucunda kurban ben seçilmiştim konsey üyelerinin kızları yoktu ne de kralın, soylu bir kandan gelen bir kızı vardı, kurban biri lazımdı işte o kız bendim ben Diana Miller kanlı lordun geliniydim. Kanlı lord gitmeden önce kulağıma fısıldadı; Omaytra theta tali tau zeta kowdra. "O gün gelene kadar seni bekleyeceğim zümrüdüm." ------ "Biliyor musun sarhoş olabilmeyi çok isterdim." "Ne oldu da bir anda konuyu değiştirdin." "Hiç anlamıyorsun.." "Neyi?" "Bu yaratığın seni ne kadar sevdiğini!" ------ DİKKAT:⚠️ Smut, Yakınlaşma sahneleri ve tralvmatik, korku, şiddet sahneleri içerebilir bunu bilerek okuyun yada okumayın.

********** LÜTFEN KİTABINIZIN REKLAMINI YORUMLARDA YAPIN.********** Ben Zijan, kalbi kara , taş olmuş kadın, umudunu bir resme bağlamış kadın, günaha bulanmış kadın, sevdası uğruna ölen kadın, evladını kaybeden kadın, ben o kadınım, eti lime lime edilirken bile bu koca şehre boyun eğen kadın, ben ilk sevdama sonra Şırnağa yenildim ... Şimdi sana yenildim ağam ... ...........**********.............**********............ Töre burası, burası Doğu, burası binlerce ölünün ayakta dolaştığı yer, burası benim öldüğüm ama bir türlü gömülemediğim yer.. Burası Şırnak. Ağaların öfkeli olduğu Kadınların töreye kurban edildiği Gencecik çocukların töreye kurban gittiği . Şırnak burası , ne sandım onu bu imkansızlıkta severken ne olacağını düşündüm , o babasının yerini alıp ağa olduktan sonra ne olacaktı peki , iki değil üç adamın ortasın da kalmış zavallı Zijan'ım ben , töreye kurban gitmemek için , kendimi kurban ettim .. Yazın hepiniz taşlara, duvarlara , Şırnağ'ın sokaklarına haykırın... "Zijan xanım artık yaşamıyor." Bir kere ölmek yerine her gün öldüm .. .....***********........********.......... Yakında acınıza acı katmaya gelecek bir kitap , bir kadının neler yapacağını , neler yapmayacağını göreceğiniz kitap , bir kadını en iyi kim bilir? Bu kitapta kadını , kadın bile tanımıyor. ............................................... TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALAMA YAPMAYINIZ.(çalmayınız!!!) İlk yayınlanma tarihi = 27 OCAK 2019 Sıralamalar: 16.04.2019- Edebiyat : 2.sıra 29.05.2019- Korku : 128.sıra 29.05.2019- Ölüm : 100.sıra 28.07.2020- Edebiyat: 4.sıra 07.02.2022-Acı: 2. sıra 29.09.2023- Ölüm: 23.sıra 17.03.2024-Korku: 1.sıra

. . . 16 yaşındaki Leyal Saye Kılıç 10 yaşında onu bırakıp giden öz ailesi sandığı kişiler tarafından çocukluğu elinden alınan astım hastası olan ve bir çok fobisi olan sıradan bir kız yani öyle sanıyor iken , 6 yıl sonra hastaneden aranması ile gerçekler ortaya çıkacak mı . . Başlıyoruz 🥳🥳🥳🥳🥳

Seneler... Seneler sonra, dünya, nefes almanın bile zarar verdiği geri dönülemez bir felaketle sarsıldı. Ve hiçbir şey aynı kalmadı. Milyonlarca insan öldü, geriye kalanlar ise hayatta kalmak için dünyalarını yeniden kurmak zorunda kaldı. Burada doğmak ve ölmek yasaktı! Kuzeyin en uç noktası, gecenin aylarca hüküm sürdüğü o yer kuruldu. THALRON! Ve insanlar dört sınıfa ayrıldı... Din İnsanları, Asiller, Tüccarlar ve Köksüzler... Fakat yarattıkları dünya onları daha da büyük bir felakete sürükleyecekti. Çünkü duygular yok edilemezdi: Güç, Savaş, Tutku, Aşk, İhanet, İntikam, Fedakarlık ve Kader... Kaderle savaşmak mümkündü ama kazanmak asla. Çünkü kader çoktan kararını vermişti.

Sene 1992, ülke sağ ve sol çatışmasının izlerini hâlâ taşıyorken henüz yoluna girmiş bir düzen yoktur. Bu çatışmanın içerisinde aynı evde doğup büyümüş olan Firuze ve Ecevit birbirlerinin tek ve en sevdiği oyun arkadaşıdır. Yetişkinlerin kavgalarının ötesinde, boya kalemleri ve oyunlarıyla büyüyen iki çocuğun doğarken beraber yazılan hikayeleri; bir doğum gününde sert bir silgiyle silinir, hiç var olmamış gibi koparlar birbirlerinden. Silgi yazıyı siler, kağıdı hırpalar ve Ecevit bir ailenin avucunun içinde yok edilir. Suçlar ve cezalar. Cezaları yalnızca suçlular mı çeker? Silgi yazıyı siler, leke bırakır ve Firuze en sevdiği oyun arkadaşını kaybeder. Suçlananlar ve cezalandırılanlar. Suçlular sadece yetişkinlerden mi çıkar? Firuze Akın ellerinde fırçalar, karşısında tablolarla yıllardır oyun arkadaşını beklemektedir. Seneler sonra aynı sayfa açılır, silgi de kalem de tek kişinin eline düşer. Ali Ecevit Tarhan, yazıp silmek için yok edildiği o yere geri döner. *** "Firuze sen benim çocukluğumsun," Gözleri derin bir şefkatle bana bakıyordu. Konuşan Ecevit'ti. Onu evvelden tanıyordum. Gözlerindeki şefkat avucunun içine düştü, un ufak edildi. "Firuze sen benim çocukluğumun katilisin," dedi acıyla, nefesini keskin bir bıçak kesti, o bıçağı ben tuttum sandım. Konuşan Ali Ecevit Tarhan'dı. Onu yeni tanıyordum.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.