"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

0536..:O piç seni kullandı. 0536..: Bu yüzden erkeklere güvenin yok. 0536..: Ben senin güvenini kazanmadan karşına çıkmayacağım. Mina: Onun beni kullandığını nereden biliyorsun? Mina: Yakın bir arkadaşım mısın? 0536..: Hayır değilim. 0536..:Ama seni yakından tanıyorum. Mina: Bu ne demek oluyor? 0536..: Sen beni görmesen de 0536..:Ben seni hep izledim. 0536..:Yanlış anlama sapık değilim 0536..:Sana hiçbir zaman kötü gözle bakmadım. 0536..:Kahveyi soğuk ve şekerli seversin. Türk kahvesini sevsen de çok içmezsin, mideni bulandırıyor çünkü. 0536..:Saçlarını toplamayı pek sevmezsin. Toplu saçı kendine çok yakıştırsan da toplayınca başın çok ağrır. 0536..:Kalabalıklar seni boğar ama tek kalmayı da sevmezsin. 0536..:Kışın, kansızlıktan dolayı ellerin çok üşür. Eldivensiz yapamazsın. 0536..Kaşların istemsizce çatık durur, ara sıra farketmezsin. 0536..:Daha sayayım mı? **** Platoniğin olduğunu ögrensen tepkin ne olurdu?

"Benim hayatıma kim niye girmek istesin oğlum?" dedim öfkeyle. "Baksana şu boktan hayata. Nesi güzel? Güzel tek bir tarafı yok." Hayatım gittikçe daha çıkılmaz bir hal alıyordu. Ben bir bataklığa battıkça batıyordum. Kirlendikçe kirleniyordum. "Para kazanmak için yemediğim bok kalmadı. Sen biliyorsun zaten." Fikret, bana hiçbir şey demiyor, sadece dinliyordu. "Böyle bir hayata kimse girmek istemez anlayacağın." "Bence yanılıyorsunuz," dedi bir ses. Sesin sahibine döndüm. Kızıl saçları vardı. Ağlamaktan gözleri kızarmıştı. Bu kadın nereden çıkmıştı böyle? Üstü başı da toz içindeydi. "Hayatı sizinkinden daha boktan olanlar, belki de sizin hayatınıza girmek isterler," dedi buruk bir şekilde tebessüm ederek. "İyi günler." Ben donakalmış bir şekilde ona bakarken, o gitmeye koyuldu. Adımları yavaştı. Aksıyordu. Oturduğum yerden ayaklandım ve giden kadının arkasından baktım. "Bu da kim lan?" dedim mırıldanarak. "Deliye benziyor. Boş ver gitsin," dedi Fikret omzuma vurarak. "Hadi biz de gidelim artık. Can'ın doğum gününe yetişemeyeceğiz." Rüzgar, kadının saçlarını hafif uçurunca sırtının bir kısmı göründü. Sırtında kemer izleri mi vardı? Ellerime baktım. Gözlerimi kapadım. Yıllar önce o odada tenine temas ettiğim kız geldi aklıma...Pembe Oda'daki o kız...

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"

Ben bir Açelya çiçeğiydim; yolunu kaybetmiş, köklerini bulamayan... Kısa bir süre önce, doğru bildiklerim bir bir yıkıldı. Gerçek sandığım yalanlar, hayatımı bir tokat gibi yüzüme çarptı. "Aile" dediğim insanların ördüğü yalanlarla dolu bir dünyada, yıllarımı çürütmüş ve kendi benliğimi kaybetmiştim. Sonra, karşıma o adam çıktı. Hem deliler gibi aşık olduğum hem de ölümüne nefret ettiğim o adam... Tehlikeli bir aşk şarabının sarhoş edici tadında mutluluğu bulacağımı sandım. Ama yanılmıştım. Sert ve uzak görünen maskesinin ardında itaatkâr bir adam yatıyordu. Yıllar önce, hayatına bir fırtına gibi girmiş, onu kendime aşık etmiş, sonra hiç beklemediği bir anda çıkıp gitmiştim. Ama biliyordum, gün gelecek beni bulacaktı. Ve işte, o gün gelmişti. O adamın ilk sorduğu soru; Niye? Niye yaptın bana bunu? Onun acılar içerisinde sorduğu bu soruya asla bir cevap veremedim. Karşımda bulunan adam beni öylesine çok seviyordu ki, ona ihanet etmeme rağmen, beni affedebileceği bir sebep arıyordu. Ben bir Açelya çiçeğiydim. Ayrılığı simgelerdim. Ama onun için Visal'dim. "Belki de beni içten içe affettiği için kavuşmak anlamına gelen bu adı takmıştı bana. Bir gün ona sordum: "Neden bana Visal adını koydun?" Gözlerime bakarak, usulca fısıldadı: "Çünkü sana kavuştum, Günışığım." Visal, kavuşmayı simgelerdi. Açelya ise ayrılığı... Wattpad'de " Mirafer " isimli ilk ve tek kitaptır. Not: Gerçek ailem, Polisiye ve Mafya kurgusudur. Ayrıca fazlaca kan, vahşet, vb unsurlar ve olumsuz ögeler mevcuttur. Kesinlikle 18 yaşından büyük okuyucular okumalı, bu yüzden uyarıyı dikkate alarak bu kurguya başlayınız. Not 2: * Bu kitapta bulunan kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi kurum ve olaylarla ilgili doğabilecek benzerlikler tamamen tesadüftür.*

Onların kaderi yıllar önce yaşanmış tek bir gece sayesinde birleşti. Bir anda karşısına çıkan ve peşini bırakmayan Atmanlı aşireti genç kızın bütün sokaklarını çıkmaz sokağa çevirecekti. Bu zamana kadar her işini kendi halleden bir kız şimdi nasıl alışırdı etrafındaki kalabalığa? Bazı sırlar, hiç ortaya çıkmayacak sanılırdı.. Fakat hiç bir sır sonsuza kadar saklı kalmazdı.

Kadın koğuşunda yer olmadığı için erkek koğuşuna yönlendirilen Jasmin, bir erkekle aynı odada kalmak zorunda kalır. Ama bu oda, sıradan bir hapishane odası değildir. Onunla aynı odada kalan adam; kuralları umursamayan, karanlık geçmişiyle bilinen, soğuk ve tehlikeli bir adamdır. Adı: Morvan. Ve bu oda artık onun cehennemidir.