Miri jest ostatnią wiedźmą zamieszkującą Las Wiedźm w Królestwie Valmorii. Nieszczęśliwa szesnastolatka każdej nocy wzmacnia klątwę, która chroni całe królestwo. Po zmroku schodzi do studni, by oddać część siebie czemuś, czego nawet nie rozumie. Co się jednak stanie, gdy dziewczyna zapragnie wolności bardziej niż bezpieczeństwa królestwa? Dlaczego jedna chwila słabości sprawi, że wszystko zacznie zmieniać się na gorsze?

Okładka od utalentowanej @elusive_writes ❤️ Kasia przyjeżdża na wakacje do domu prababci - starego, drewnianego, pachnącego ziołami i rzeczami, których nikt już nie używa. W korytarzu wisi obraz, jesienny i zbyt żywy, by był tylko farbą na płótnie. Kasia zauważa w nim drobiazgi, które zdają się zmieniać za każdym razem, gdy na niego spojrzy: przesuniętą gałąź, inne światło, cień skrzydeł drgający tuż nad horyzontem. W domu toczą się szeptane rozmowy, najczęściej wtedy, gdy myślą, że nie słyszy. O chorobie. O czasie. O czymś, czego nikt nie umie jej powiedzieć wprost. To opowieść o dziewczynce stojącej między dwoma światami: tym, który ją przeraża, i tym, który rozumie ją lepiej niż ludzie. O tym, że czasem trzeba wejść w głąb obrazu, żeby znaleźć własny głos. A czasem - wyjść z niego, kiedy ktoś na nas czeka

Oczy czarnego kota to zbiór krótkich opowiadań. Nie koniecznie o kotach. Nie koniecznie o miłości. Smutne, radosne, czasem żartobliwe opowieści. Zapraszam.

Iria pracuje w Z.U.P.I.E. - siedzi za okienkiem, obsługuje petentów i przyjmuje niekończące się formularze z prośbami o korektę przeznaczenia. Nigdy nie była bohaterką. Właściwie to nawet nie ma własnej teczki, a jej przyszłość pozostaje pod znakiem zapytania. Do czasu. Kiedy największy antagonista tego świata - Mroczny Książę - wpada do urzędu i składa reklamację na własną historię, system zaczyna się sypać. Rytuał naprawczy idzie kiepsko, w wyniku czego przeznaczenia zupełnie się mieszają, a w archiwum nagle pojawiają się akta Irii. Status: Bohaterka (tymczasowa). To nie brzmi zbyt dumnie, prawda? Z szarej urzędniczki, Iria nagle staje się kimś, kto ma za zadanie utrzymać świat w całości, dopóki system nie zdecyduje, co dalej. Problem w tym, że ona wcale nie ma ochoty ratować naruszonej narracji. Interesuje ją tylko jedna historia. Liry, niesłusznie uśmierconej ukochanej Mrocznego Księcia. Żeby odwrócić bieg historii, musi współpracować z kimś, kto podobnie jak ona nie zamierza pogodzić się z urzędowo poprawną decyzją. A świat bardzo nie lubi, gdy bohater i antagonista chcą tego samego. Żeby tego było mało, aby ruszyć w drogę, trzeba zebrać drużynę. A ta... nie spełnia nawet minimalnych norm bezpieczeństwa fabularnego. Rycerz, który zgubił miecz podczas panicznej ucieczki z pola bitwy. Wiedźma niepotrafiąca używać swojej magii. Smok panicznie bojący się ognia. I on - zmęczony życiem Mroczny Książę, balansujący na granicy całkowitego wypalenia. To opowieść o przeznaczeniu jako procedurze, schowanej pod stertą niekończącej się biurokracji, bohaterstwie, które nikogo nie pyta o zdanie, i tym, co się dzieje, gdy ktoś odmawia odegrania przypisanej mu roli. Fantasy z ironicznym pazurem, absurd urzędowy, rozmontowanie motywu „wybrańca" i quest, który nigdy nie powinien się wydarzyć. Bez epickich fanfar, za to z dużą ilością problemów narracyjnych.

Świat to tylko farma i baśnie ojca. Świat to walki na kije z bratem i marzenia o wstąpieniu do armii króla. Świat to przygotowanie do zamążpójścia i unikanie tego jak ognia. Do dnia, gdy w wiosce pojawiają się strażnicy, zabierając młodych chłopców, by wcielić ich do armii. Wtedy Nawojka dostrzega, że świat to o wiele więcej niż ich osada i rodzinna farma. Baśnie ożywają, bogowie istnieją, co gorsza potwory też, a ona musi się z tym zmierzyć daleko od domu. Przy życiu trzyma ją jedno - jeszcze raz zobaczyć brata. Ale czy w pogoni przez świat, który wcale nie jest spokojny i łagodny, a króluje w nim cicha wojna, uda jej się spełnić tę obietnicę?

Wspomnienia, którym nie można ufać. Sekrety, które mogą zabić. Dzięki humanoidalnym robotom wróg zajął większość kontynentu. Dopóki jednak istnieje ruch oporu, dopóty będzie trwać walka. Solis zostaje wciągnięta w śmiertelnie niebezpieczną grę. Tajemniczy szpieg działający po stronie wroga chce przekazać informacje, które mogą odmienić losy konfliktu. Jego tożsamość pozostaje jednak zagadką. Czy można zaufać człowiekowi, który chce zdradzić swój naród? Aby dotrzeć do prawdy, Solis zatrudnia się w mrocznej posiadłości zajętej przez okupantów i potajemnie przekazuje dane ruchowi oporu. Tutaj najmniejsze potknięcie może sprowadzić na nią śmierć. Gdy udaje jej się odkryć, kim jest szpieg, staje przed czymś gorszym niż zdrada - własną przeszłością. Jej wspomnienia zawierają bowiem niebezpieczny sekret.

Izabela i Amelia zostały porwane przez tą samą istotę, w ten sam sposób oraz w tym samym czasie. Dlaczego jednak ta pierwsza wylądowała w elfickim lochu, zaś druga delektuje się luksusami i tytułem wybawicielki? Obie dziewczyny chciałyby poznać odpowiedź zarówno na to, jak i wiele innych pytań, które mnożyły się wraz z każdą kolejną minutą spędzoną w obcej krainie. Ściany Różanego Pałacu słyszą wiele plotek, podobnie jak kwatery niższych rasą od elfów ludzi. Pytanie brzmi, które z nich dziewczyny uznają za prawdę oraz, co najważniejsze - po której stronie staną?

W świecie, w którym Aurëni i Nocthël od wieków żyją w podziale, każdy krok niesie konsekwencje, a magia - odmienna dla każdej rasy - kształtuje zarówno ich moc, jak i przeznaczenie. Akademia Noxlum, „Szkoła Zmierzchu i Świtu", kryje tajemnice dawnej Jedni, a w jej cieniu wciąż działa Brzask - ruch oporu, o którym wszyscy zdążyli zapomnieć. Gdy stare porządki zaczynają chwiać się w posadach, Virelith zostaje wplątana w intrygi, które mogą odmienić los całego świata. W cieniu murów Akademii odkrywa zakazaną prawdę o miłości, przyjaźni i lojalności - a także o sobie samej. Jej wybory będą musiały pogodzić serce, rozum i moc, której znaczenia jeszcze nie rozumie. Wkrótce nic nie będzie takie, jak wcześniej. Świt i zmierzch zbliżają się ku sobie, a jedno serce może zmienić wszystko.

Czterdziestoletnia Annie Variyan próbuje nie oszaleć pośród panoszącej się społeczności wampirów. Jej samej los poskąpił rzekomo zdolności właściwych dla owego gatunku, stąd ma pod tym względem pewne problemy. Jakby tego było mało, urodziła się i wychowała pośród sławnego rodu krwiopijców. Właśnie ów aspekt powodował powstawanie na jej temat uciążliwych, nieprawdziwych plotek. Jedna z nich głosiła, że córka urodziła się "wybrakowana" w wyniku zdrady, którą rzekomo miała popełnić jej matka. Finalnie, mając tego po uszy, przyjęła pseudonim i wyprowadziła się z rodzinnej rezydencji. Przez pewien czas, w jej życiu panowała oczekiwana po wszystkim monotonia. Zajęta pracą filharmonika kobieta nie zważała już tak bardzo na różnorakie docinki. Lecz w jednej chwili względny spokój przerywa pewien zapomniany krewny, który ma do Annie pewną sprawę. Dodatkowo, na przekór powszechnemu przekonaniu twierdzi on, iż jednak drzemie w niej wampiryczna potęga. Jest to spowodowane intrygą, która miała miejsce sto lat wcześniej. Jak się bowiem okazuje, z jej powodu w dalszym ciągu cierpi ważna dla nich obydwojga osoba. Lecz cóż można zdziałać przeciwko potężnemu sprawcy wszystkich nieszczęść, który na dodatek ma wielkie wpływy? O tym dowiecie się czytając...