Hogwarts'ta sadece cadılar ve büyücüler değil de, vampirler, kurt adamlar, Avvarlar, Sirenler ve Periler okusaydı nasıl olurdu? İşte Arvenia böyle bir hayatta büyük zorluklar eşliğinde yaşamaya çalışıyordu. Hayat ondan çok şey götürecek ama karşılığında da çok şey verecekti. Peki asıl istediği şeyi elde edebilecek miydi? Slytherin'e bulanık diye anılarak giren bir kızın hayatı nasıl olur da güzel olabilirdi? Kanla yıkanıp yazıları yine kanla yazılan günlük, bir kızın hayatının dönüm noktası olmayı nasıl başarabilirdi? 𝐃𝐫𝐚𝐜𝐨 𝐋𝐮𝐜𝐢𝐮𝐬 𝐌𝐚𝐥𝐟𝐨𝐲 & 𝐀𝐫𝐯𝐞𝐧𝐢𝐚 𝐋𝐢𝐥𝐢𝐭𝐡 𝐖𝐚𝐠𝐧𝐞𝐫 Başlangıç: 03.10.2025

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

Kuğular eşlerini kaybedince ölürler. Bazı istisnalar haricinde. 18 yaşına yalnızca birkaç ay kalan Lidya Kıran hayatında neleri kaybettiğini biliyor ve artık kaybettiklerinin canını yakamayacağını sanıyordu. Oluşturulan yeni düzene çoktan alışmış, kendine kendi içinde de olsa yeni bir hayat kurmuştu. Bir daha canı eskisi gibi yanamaz sanmıştı. Ta ki yanlış zamanda ve yanlış yerde karşılaştığı en sevdiği kayıp parçası tekrar hayatına girene dek. Verilip tutulmamış sözler, terk edip kalan insanlar ve doğru sanılan yalanlar. Şimdi sırf bozulması için taşlar tekrardan diziliyor. Belki de doğru son için yanlış zamanda yanlış yerde olunması gerekiyordur. *** Söyle bakalım, kuğu av mıydı avcı mıydı? Yoksa eşini de mi o öldürdü? Kim siyahtı kim beyaz ve kimdi aslında karanlıktan çıkan? "Her şeyimdin. Gittin ve geriye hiçbir şey bırakmadın." Eksik Parçalarımız Serisi 1. Kitap.

Güneş, henüz üç buçuk yaşında yaşına sığamayacak kadar kırılgan, sessiz ve içine kapanık bir çocuktu. babası bildiği adamla büyürken yaşadığı travmalar, onun dünyasını korkularla doldurmuş,güven duygusu onun için fazlasıyla zor bir hale getirmişti.Hele ki hayatına bir anda giren "baba" kavramı ile herşey dahada zorlaşmıştı küçük kız için... İki yabancı... Aynı kandan, ama birbirine tamamen uzak. Baba-kız Alparslan..başarılı, disiplinli ve işine fazlasıyla bağlı bir adamken, hayatını ülkeden ülkeye koşturarak, duygularını ikinci plana atarak geçiriyordu. onun için hayat; planlar, toplantılar ve bitmek bilmeyen sorumluluklardan ibaretti. Ta ki hiç bilmediği bir gerçekle yüzleşene kadar: Bir kızı vardı. Alparslan, kızı ile kaçırdığı zamanları telafi etmeye çalışırken, küçük kızın kalbine ulaşmanın düşündüğünden çok daha zor olduğunu fark etmişti.. kızına sevgiyle yaklaşsa da, her bir adımı duvara çarpıp geri sekiyordu. çünkü, bazı yaralar, sadece zamanla değil; sabır, anlayış ve gerçek bir bağ ile iyileşirdi.. Peki, bu küçük kız, babasına kalbini açabilecek miydi? Alparslan, baba olmayı gerçekten öğrenebilecek miydi?

Sumru, küçük bir ailede yaşayan sıradan lise öğrencisiyken, kafasını parkeye vurması sonucu hayata en baştan başlayacaktır. (ciddiye almayın canım sıkıldığı ve yapacak bir şey bulamadığım için yazıyorum)

Çocukluğu yarası olmuş, yarasını göğüs kafesinde taşımak zorunda bırakılmış herkese. Yaranı yaralama, izini taşı daima ama asla kanatma. Ruhundaki yaraları, yara bantlarıyla kapatmaya çalışma, yara bantları izler kadar güçlü değildir. Bazı yaralar sonsuza kadar kalır. Kimse merhem olamaz sana. Yara bantlarıda her yarayı kapatamaz. Bırak dikiş izlerine takılı kalmayı, onlar senin ilk vazgeçişin olsun. LAVENA. ୨ৎ DİZİLİM SERİSİ, birinci kitap. ❝Zamanın doldu. Gerçekler ortaya çıktığında mahvettiğin kadar mahvolacaksın. Çünkü bu oyunda masum yok. Şeytanlar yüzünden yanan kurbanlar var. Hiçbir şey tesadüf değil.❞ 190824

(+18) Yabancı çevik bir hamleyle beni çevirip masaya dayarken elimdeki hançere gülerek baktı, buz mavisi gözleri bana dönerken gölgeler sıklaştı, uyarıları birer çığlığa dönüştü. Onun sadece sıradan bir yabancı olmadığını anladığım anda ise geç kalmıştım çünkü o çoktan yırtıcı bir hayvan edasıyla bana yaklaşmıştı bile. "Çok yanlış yerdesin küçük kız," diye fısıldadı Batının Tanrılarının lanetlediği sesiyle. "Hem de olabilecek en yanlış yerdesin ve ben seni görüyorum." Pelerinimin kol kısmında gizli hançeri parmak uçlarıma doğru kaydırdım, sivri ucunu kalbinin tam üzerine yaslarken gülümsedim. "Ve ben de seni görüyorum vampir." Uyarı: Cinselllik, kan ve şiddet içerikli ögeler içerdiğinden yetişkin okurlar için uygundur. Her haklı saklıdır.

17 yaşında bir trafik kazasında ailesini kaybeden lavin Altuğ aslında tüm hayatının yalan olduğunu öğrenir. ölen Ailesinin bıraktığı vasiyette gerçek babasının İstanbulun en güçlü mafyalarindan biri olan Ekrem Alasoyun biyolojik kızı olduğunu öğrenir. hayatı bir gecede değişen lavin kendini bir oyunun içinde bulur. 3 yıl sonra düzenlenen bir partide düşman ailenin ikiz kardeşlerinin ellerine düşer. Kıvanç demirkan ve Savaş demirkan. Kim dost? Kim düşman? ☆ "hayat ile oynadığım ladeste Kim dost kim düşman belli olmaz. Taki oyunun ipleri benim elime geçene kadar."

"Kalemimden hiç mi neşe damlamaz hep mi gözyaşları reva görüldü satırlarıma diye düşünürdüm.Sonra anladım ki insan yüzünde tebessüm oluşturan hisleri tatmadan yazamıyor o hisleri,bilmiyor çünkü...Gitmediğin bir şehrin meydanını tarif edebilir misin?Hiç yemediğin bir yemeğin tadını bilebilir misin?Sevilmeyi hiç tatmadan onu yazabilir misin?Benim kalemimden yalnızca sevmek dökülürken,sevilmenin boynu hep bükük.Yürüdüğüm yollara dökülen güller değil,gözyaşlarımın olduğu mendiller." Bizi aynı mahallede büyüyen çocukluk arkadaşları zannediyorlar oysa ki; Birimiz Delik'in lideri Birimiz kafes dövüşçüsü Birimiz biyolojik silah uzmanı Birimiz kimyasal silah uzmanı Birimizin soyu hepimizden koyu Ama burası bir maskeli balo ve biz ise onun sahte yüzleriyiz... Avenoir evrenine hoş geldiniz,burada geçmiş;aslında hiç geçmemiş. Yayınlanma tarihi: 26.03.2025 Tüm hakları saklıdır.