Boek is voltooid! (Moet nog wel een x herschreven worden, ik weet het) Tamara, een meisje wat denkt een normaal leven te leiden. Vrienden, school, huiswerk, dat soort dingen. Maar als haar ouders opeens beslissen dat ze naar een kostschool moet, baalt ze daar natuurlijk verschrikkelijk van. Ze is het er totaal niet mee eens. Uiteindelijk gaat ze toch, totdat ze ziet dat het geen normale school is. Het is een engelen en demonen school denkt ze. Maar waarom nou juist deze school? Gelukkig ontmoet ze een stel geweldige vriendinnen die haar wegwijs maken. Het blijkt uiteindelijk dat Tamara geen engel èn geen demoon is. Maar wat is ze dan? Wat gaat er gebeuren? Zal ze veel avonturen mee maken? Of staat ze op het punt van dood gaan? Lees dan dit boek om achter erachter te komen! Ps, ik ben slecht in beschrijvingen, maar het verhaal is leuk (: Cover credits naar @isabelanne_ Alle rechten voorbehouden. Hoogste Ranking Fantasy <3 #50, 4-08-2017 /4/augustus/2017/ #22, 14-08-2017 /14/augustus/2017/ #9, 7-09-2017 /7/september/2017/ #7, 20-09-2019 /20/september/2019/ Thankyouuu!

Waar kan je heen, als zelfs de duisternis niet meer veilig is? Melody Summers vreest voor haar leven, wanneer ze in de handen valt van degenen die haar al maanden lang achtervolgen. Zelfs haar duistere gave kan haar niet meer redden uit de schrijnende situatie waarin ze beland is. Maar hoop bloeit in onverwachte plaatsten en misschien heeft ze meer dan alleen de nacht aan haar zijde.

Ze was altijd bang voor monsters, maar nu is zelf het monster geworden. Nadat Melody Summers een dodelijke keuze heeft gemaakt, probeert ze onder een andere naam een nieuw leven op te bouwen. Maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan, want zowel de schaduwen onder haar huid, als de mensen van vroeger laten haar niet zomaar met rust. Zelfs als ze zich op de meest ondenkbare plek verstopt, weet het haar opnieuw te vinden. En ditmaal is er niemand om te voorkomen dat haar leven voor de tweede keer in een diepe duisternis stort.

Wat als je aanraking dodelijk is? Wanneer Melody erachter komt dat ze een levensgevaarlijke gave heeft, krijgt haar zestiende verjaardag een onverwachte wending. Ze wordt naar het Niverium gebracht, een instituut voor jongeren met bijzondere krachten. Maar ook op deze nieuwe plek trekt haar dodelijke kracht veel aandacht. Een klein groepje elite leerlingen heeft net wat veel interesse in haar gave. Maar hoe gevaarlijk haar nieuwe omgeving ook blijkt te zijn, het geeft Melody wel de tweede kans die ze hard nodig had. Een kans op vriendschap, op succes en misschien zelfs wel op liefde. Alleen maakt de duisternis die onder haar huid kruipt het niet makkelijk.

Als de twaalfjarige Fay met tegenzin de middelbare school binnenstapt, weet ze meteen drie dingen. 1: ze hoort hier niet. 2: Lucas is een enorme leugenaar. 3: deze school houdt geheimen verborgen. Haar zoektocht naar de waarheid lijkt niets prijs te geven. Als ze de radeloosheid nabij is, lijkt ze gered te zijn door één berichtje: ik kan je helpen. Je staat er niet alleen voor. Voor ze het weet, wordt ze in een draaikolk van geheimen en verraad getrokken en is er geen weg terug. ~ Mijn voeten schoven het lange gras opzij. Ik verstopte me achter een struik. De gestalte draaide zich om en keek verbaasd om, opgeschrikt door het geluid. Toen zag ik wie het was. Ik gniffelde en bedacht om een streek uit te halen. Ik dempte mijn stem tot fluistertoon en zei met mijn griezeligste stem: 'Welke verdwaalde geest stampt hier nu weer lomp door mijn tuin?' De lach in mijn stem was onmogelijk te missen. De persoon keek onmiddellijk mijn richting uit. Zijn bruine haar glom in het maanlicht en zijn gezicht zag er spookachtig uit - duidelijk een verdwaalde geest. 'A-Amara?' Lucas' stem trilde van angst en hij keek paniekerig rond. Amara. Het eerste wat uit zijn mond zou komen, zou altijd haar naam zijn. Ik beet op mijn tanden. Een emotie schoot door me heen en het duurde tientallen seconden voordat ik besefte wat het was. Jaloezie. Was ik jaloers omdat Amara en Lucas zo perfect bij elkaar pasten en dat me eraan herinnerde dat ik nooit iemand zou hebben? Ja. Ja, ik was jaloers. En ik had er alle recht toe. ~

"I..Ik..'' probeer ik nog, maar hij duwt me tegen de muur aan. Hij komt zo dicht op me staan dat ik zijn adem kan voelen in mijn nek. Ik sluit mijn ogen, bang voor wat er gaat komen. Maar er gebeurt niks. "Als ik jou was zou ik me wat meer bezig gaan houden met luisteren, in plaats van ontsnappen, want dat gaat je niet lukken.". Een eenzame traan rolt over mijn wang. Niet van bangheid of boosheid, maar van pijn. Echte pijn. ~ All rights reserved @shewaxo ™