dincerkoral: Talibim dincerkoral: Ödemeyi nasıl hallediyoruz? (17:47) efnn.art: Anlamadım, ne demek istiyorsunuz? (17:56) dincerkoral: Son yaptığın resimden bahsediyorum, almak istiyorum ...

"Üç haftalık kayboluşun ardından Defne Aydın'ın nasıl ve ne şekilde Türkiye'ye döndüğü ise hâlâ belirsizliğini koruyor. Genç şarkıcının kaçırıldığı mı, yoksa kendi isteğiyle mi ortadan kaybolduğu soruları sosyal medyada gündem oldu. Ünlü ismin, Devran Arıkan ile ne tür bir ilişki yaşadığı ise henüz netlik kazanmış değil..." . . . Defne Aydın, hayallerini sahne ışıklarıyla büyüten genç bir şarkıcıydı. Hayatında yalnızca iki arkadaşı ve onu seven dinleyicileri vardı. Bir gecede özgürlükten karanlığa, alkışlardan şiddete sürüklendi. Defne Aydın, yabancı bir ülkede alıkonuldu, öldürülmek istendi. Devran Arıkan. Güçlü, tehlikeli, kaçışı olmayan bir adam. Defne'yi kurtardı ama aynı zamanda onu kendine bağladı. O bir kurtarıcı mıydı, yoksa hayatına giren en büyük felaket mi? Bu, minnetle başlayan bir yakınlık. Korkuyla büyüyen bir tutku. Ve gitmek istedikçe daha çok çekildiği bir aşktı. Devran onun kalkanıydı. Ama aynı zamanda kafesiydi. Ve aralarında, her nefeste hissedilen bir gölge vardı: Akdeniz belası. #4 Sevda - 24.01.2026 #11 Romantik - 26.11.2025 #13 Aşk - 07.01.2026 #28 Aksiyon - 26.11.2025 #117 Mafya - 12.01.2026 #682 Romantizm - 13.01.2026

🌪️ BİR KIZIN GÖZYAŞLARI, BİR KARADENİZ İMPARATORLUĞU'NU NASIL YIKAR? Karadeniz'in en güçlü soyadı Dalkıran, on altı yıldır bir sırrı, bir ihaneti ve bir terk edilmişliği gölgelerin ardına saklıyordu. Ama yaz güneşi, İstanbul'un arka sokaklarında gizlenen o acı gerçeği, Cemre'yi, bulup çıkaracaktır. "Bütün bunlar yetmezmiş gibi, benim abilerim de varmış. Kardeşleri yetimhaneye düşerken, bir kul bile arayıp sormadı! Ben onların kardeşiyim ya! İnsan kendi kanından olana bunu yapar mı? En zor vaktimde yanımda yoktunuz ya, bir daha gelmeyin!" Sıradan bir genç kız mı, yoksa Dalkıran ailesini içeriden patlatacak Karadeniz'in Hırçın Kanı mı? Dalkıran Konağı'nın kalın duvarları ardındaki sır ne? Hakan'ın, Yusuf'u elinde tuttuğu o karanlık tehdit ne? Ve Rüzgar, hem abisine hem de babasına karşı gelip, kalbini kızı korumak için kullanabilecek mi? Haziran'da başlayan bu fırtına, sadece bir kızı değil, koskoca bir holdingi yerle bir edecek. Nefretin Tohumları, Vicdanın Çatlaklarında Yeşerecek. Çok Yakında...

Aşk hiç beklemediğin bir yerden gelecek Zaman seni aşka götürecek. Biz insanlar benciliz. Yanlız kendi dertlerimizi kendi hayatlarımızı düşünürüz. O kadar odaklanmışız ki kendi hikayelerimize bir başkasının hikayesinde kapladığımız noktayı ne yazık ki farkedemeyiz. Oysa bazen seçimler yapmamız gerekir. Bazen ilerleyebilmek için kendi hikayelerimizden Vazgeçmemiz gerekir. Peki kaçımız bunu Göze alabiliriz . Kaçımız kendi hayallerimizden bir başkası için vazgeçebiliriz? Belkide asla geçemeyiz. O da öyle düşünüyodu. Ta ki gözlerini yüzyıllar öncesine açana kadar. Çünkü o zaman büyüdü. Düştüğü kadar kalkmayı öğrendi. Ve bir gün tekrar zamanına açınca gözlerini kalkanım dediği herşeyin birer birer yıkılmasını izledi. Yıkılan onca harabe arasında yinede aşka tutunmayı seçti. Peki yıkılan bir hayat aşık olmak isterse ne mi olur? İmkansız Aşk, intikam, ihanet, savaş, acı yıkılmalar, görev, yalanlar, direnme, suçlar, ölümler ve en önemlisi gerçek aşk... Peki ya sonra? Sonrası da mı var? Elbette var...

İtalya'ya dil geliştirmek ve ünlü moda tasarım şirketiyle çalışmak için giden İzge, havaalanında talihsiz bir olay yaşar. Tüm gerekli evraklarının olduğu çanta havaalanında karışır. Kendi elindeki çanta ise İtalyan mafya Michele Romano'ya aittir. 39*: sence polise gitmeye kalkışsan ben bunu anlamaz mıyım? İzge: anlar mısın? +39*: anlarım ve seni bulurum İzge: bok bulursun *** 30.11.2025

" Çıkar üzerini!" " Uğraşma benimle yüzbaşı." Gözlerim dudaklarına kayarken, elimin altındaki çıplak tenine tırnaklarımı bastırdım. " Ya uğraşmak istiyorsam?" Gülümsedim. Altındaki bedenim sinsi bir yılan gibi kıvrıldı. Alaylı ifadesi dağıldı. " Uğraşırım seninle o zaman." Gür bir kahakaha attı. " Bu şekilde mi sayın savcım? " Gözlerim karardı. Elimin altındaki bedenine bacaklarımı dolayarak ensesinden başını kendime çektim. Ateş gibi yanıyordum. " Bu şekilde yüzbaşım." Dudaklarımı dudaklarına bastırmamla dona kaldığını hissettim. Karnında gezdirdiğim elim karnının içeriye çökmesiyle parmaklarım da içe kıvrıldı. Her hafta sonu cumartesi yeni bölüm yayımlanıyor. 4/10/2024 Tutku bir.🥇 Şehit bir.🥇 Örgüt bir.🥇

Acının geri de kaldığı sıcacık bir aile hikayesine var mısınız? Bir baba, Dansa aşık bir kız çocuğu, Ve bir balerin... Yusuf, Duru, Ve Güneş... Huzur nedir bilir misiniz? Huzur Bir adam... Bir kadın... Bir çocuktur. Huzur derin bir nefes aldığınızda sevdiğinizin kokusunu işitmenizdir. Huzur iliklerinize kadar sevilmek ve iliklerine kadar sevmektir. Çok basit bir formülü vardır aslında. Sizi koşulsuz sevecek birileri + Sizin koşulsuz seveceğiniz birileri ya da bir şeyler... Yerin ya da mevkiinin hiç bir önemi yoktur. En basit yerler bile huzuru yakaladıysanız cennet olur çünkü size. Ritim yükseldikçe kalp atışı hızlanır. Hareketler müziğin içinde akıp giden bir hikayeye dönüşür ve masal böyle başlar.

Damarlarında, kaderin acımasızlığı ilmek ilmek gezen Mehir Mirzan, yalnızlığın en zift tonunu yaşadığı bir dönem olan klinik sürecinde kendisine yeni bir aile kurmuştur. Bir yıl iki ay sonra, madde ve nikotin bağımlılığı ile olan savaşını kazanıp, hayatla olan savaşının başladığından habersiz hayallar kurarken, kurduğu ailenin dağılma eşiğinde olduğundan da habersizdir. Habersiz olduğu bir diğer konu ise insanları ölümün ya da insanların ayırdığıdır. Geçmişten gelen yabancı bu sorularına cevap olacaktır. ❝Ölüm kapıyı çalar, kaburgandan bir kemik alır. Başka bedende vücut bulacak o kemik, ruhun bedenden ayrılışıdır. Ölüm bitiş sanılır, aslında kalanlara başlangıçtır. Bir kara kışın ortasında, yanan bir ateş, uzanan bir daldır. Yanan bir adam ise derdine belki devadır.❞ ❝Özgürdük çünkü kurtulmuştuk. Tutsaktık çünkü kurtulduğumuz sadece korktuğumuz bağımlılığımızdı.❞ ❝Zihnimiz hâlâ dolu, kalbimiz deli gibi vurgundu. Her nefesin göğüs kafesimizde bir çiçek soldurduğu dört duvarın arasından çıktığımızda bitti sandığımız bağımlılığımız yeni başlamıştı.❞

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

+18 (Cinsellik, şiddet ve özendirici maddeler içermektedir!) Yağmurun altında iki yabancı... Biri geçmişinden kaçıyor, diğeri geçmişiyle yaşamayı öğrenemiyordu. Banu, her şeyden uzaklaşmak isterken kendini, karanlığın içinde kaybolmuş bir adamın bakışlarında buldu. O gece parkta sadece yağmur yağmadı; bir sırrın, bir ihanetin ve imkânsız bir aşkın da ilk damlaları düştü. Ivan tehlikeliydi. Soğukkanlı, güçlü, ama kırılmış. Banu ise saf bir huzur ararken, yavaşça onun suç dolu dünyasının içine çekiliyordu. Geçmiş, yağmur gibi üstlerine yağarken, aşk ikisini de kurtaracak mıydı... Yoksa en büyük felaketi mi getirecekti? Bazı buluşmalar kaderdir. Bazı aşklar ise yağmurla başlar ama kanla biter.