Annesinin işi nedeniyle İzmirden İstanbul'a taşınan Rüya Yıldırım yeni okulunda , yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile kurduğu arkadaşlık planladığı gibi ilerlemez

Can ve Zehir Bir gece, babasının karanlık planlarından kaçmaya çalışan Cansu Karaca, yeraltı dünyasının en tehlikeli isimlerinden, "Zehir" diye anılan Miran Veleno Alakan'la çarpışır. O an bunun sıradan bir tesadüf olduğunu düşünür... ta ki onu gittiği her yerde görmeye başlayana kadar. Abisinin düzenlediği baloda Miran Veleno tarafından kaçırıldığında ise, tüm perde aralanır. Bu adam, yıllardır ona aşıktır... ve aynı zamanda abisinin en tehlikeli düşmanıdır. Artık Cansu'nun önünde iki yol vardır: Kaçmak... ya da Zehir'e teslim olmak. Can ile Zehir'in yollarının kesiştiği bu hikâyede, ölüm ile nefes intikam ile arzu birbirine karışıyor ve onlara unutulmaz bir son yaratıyor. Bazı aşklar, kaybettikçe daha da derinleşir; ve derinleştikçe bu aşkın içinde savrulan bu iki ruhlar ölümün sunduğu acımasız bir dansa tutuşur. İşte bu aşkın adı Canzehir. ❗️Bu isme sahip olan tek kitaptır ve kendi şahsıma aittir.❗️ ❌BU HİKEYEDE OKUDUĞUNUZ HER ŞEY TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.❌

"Sadece tutku olmalıydı. Aşık olmak kural dışıydı. Ama bilmiyordum; kalbime söz geçirmeyeceğimi, bu kadar erken mağlup olacağımı bilmiyordum." Lizge Kıvanç, kendi dünyasını katı kurallarla örmüş, sınırlarını belirlemiş, kalbini ve ruhunu korumaya almış bir genç kadın. Geçmişin gölgesinde saklanan, yasaklara saygı duyan ama içinde fırtınalar kopan Lizge kendi kabuğunda yaşarken, dokunulmazlık zırhını hiç indirmemiştir. Ta ki Arvas Koral ile karşılaşana dek. Arvas Koral, güçlü, karanlık ve etkileyici bir adam. O, sadece tek bir kural koyar: Aşk yok, sadece tutku. Lizge, kendi katı kurallarından sıyrılıp daha özgür yaşayabilmek için ona sunulan o teklifi kabul eder fakat her türlü kurala uyan Lizge, istemeden bu kuralın dışına çıkar. Lizge ve Arvas'ın birbirine dokunduğu anlarda, geçmişin zincirleri kırılırken yeni ve daha önce hiç tatmadıkları duygularla tanışırlar. Bağlanmak yasak. Aşık olmak kural dışı. Sadece tutku.

Tılsal Bengi Mirza hem okul tarafından sevilen hemde okulu tarafından güzelliği açısından nefret kazanan o kızdır.Sınıf başkanı olmak ise onun gibi üşengeç bir kız için fazla trajikomikti. Okula yeni gelen bir öğrenci ile gözlerini uykusundan mahrum bir şekilde açar ve karşısında dikilen taştan sert yüzlü çocuğa bakar, aralarında ki diyalog ve atışmalardab sonra nihayet, orta yolu bulurlar ancak bu orta yolu bulma nedenleri ise -Sınıfa yeni gelen motorcu ve sert yüzlü çocukla daha ilk günden proje almasıdır. merhabalar keyifli okumalarınız olsun. Oy ve yorumlarınızı yazip-vermeyi unutmayınız. Yazım başlama süreci; 10/05/26 tüm ihlâller saklıdır aksi takdirde her hangi bir (ç)altını söz Konusunda savcılığa gidilecektir.

Güç, kontrol ve takıntı... Bazı evlerde sevgi bile bir emir gibidir. Yade Sanem Yiğit babasını toprağa verdikten sonra hayatını yeniden kurmak ister ama Pulsar Averin, o gece Yade'yi yanında tutmaya karar verir. Malikânenin duvarları sessizdir... kuralları değil. Pulsar Averin'in dünyasında ise tek bir kural vardır: direnmek acıyı uzatır. Bu karanlık dünyanın içinde hiçbir yara ardında iz bırakmadan kapanmaz. Kurşun iz bırakır, ten hatırlar. "Seçeneklerin var gibi davranıyorsun ama sana daha önce de söyledim, bu evden içeri adımını attığın andan itibaren hiç olmadı, olmayacak da."

"Eğer bu herifi ringde yenersem senden bir şey isteyeceğim." "Ne isteyeceksin?" "Seni öpmeyi."

"Avımsın adam..." "Avınım kadın..." Avlamak bir sanattı, ta ki o hırçın ateşe çarpana dek. Kimin av, kimin avcı olduğu birbirine karıştığında; asıl yangın sessizce başladı. Biri, kendi kimliğini kendisini yok etmeye yeminli bir ruhun içinde keşfederken; diğeri, elindeki silahın aslında kendi kalbine doğrulduğunu çok geç fark etti. Bu; birinin kaçtığı, diğerinin kovaladığı basit bir oyun değil; bu av ve avcının oyunuydu. Ve sorun şuydu ki; avcı, avına aşık olduğunda ormanda ilk ölen hep gurur olurdu. KİTABIN TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR, (Ç)ALINTI DURUMU OLURSA HUKİKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR. 31/03/2024

Başparmağı avucumdaki ince yaraların üzerinde dolaştı. Tırnaklarımla kendime açtığım izlerin üzerinden geçti. Soluğum kesildi. Yaralar yanmadı, ama içimde bir şeyler alev aldı. "Bırak." dedim, sesimden nefret akıyordu. Bırakmadı.