"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

İkinci baharlarını yaşayacak olan Çınar Dede ve Manolya Hanım, torunlarının kaynaşmasında kararlılardır. Kimileri buna çoktan hazır olsa da bazılarında durum pek de öyle değildir. Koca bir yaz tatilini dedelerinin yazlığında Manolya Hanım'ın torunlarıyla geçirecek olan Koca soydaşlarından Süsen için ise olaylar daha yazlığa gitmeden başlamıştır. • Burnundan ufak bir nefes verirken gülümsedi; Çok ufakça gülümsedi ve, "Kalbini bana saklar mısın?" diye sordu önce. Gözlerimi kırpıştırarak ona baktığımda söylediği şeyin soru oluşu onu rahatsız etmiş gibi kendisine kaşlarını çattı ve bu kez gerçekten istediği gibi söyledi, "Kalbini bana sakla, Süsen." Çenemdeki elini saçlarıma getirip önüme düşen tutamı nazikçe, dokunmaya ve incitmeye korkar gibi kulağımın arkasına itti, "Oraya birini alacaksan eğer, bu kişi ben olayım. Çünkü fark ettim ki orada bir başkasını görmeye dayanamayacak kadar kaptırmışım kendimi sana..." Dudaklarım şaşkınlıkla aralandı, gözlerim ise bir an olsun gözlerinden ayrılmadı. O ise artık her şeyin bambaşka olacağını ikimize de kanıtlarcasına çekinmeden konuşmaya devam etti, "Kaptırmışım diyorum çünkü en başında her şey kontrolüm altındaydı... Ya da öyle sanmışım," Kendi kendine konuştu, "Bunu çoktan kaybettim, seni kanlı canlı görmem yeterliymiş bunun için..." Ve kararlılıkla gülümsedi, "Senin karşında kontrolsüzüm ve bu beni gram rahatsız etmiyor. Aksine... Bir şeylerin yeterli olabilmesi için elimden geleni yapacağım, Süsen." Beni koridorda dokuz çocuğuyla sokakta kalmış bir kadın gibi bırakıp gitmeden hemen önce son kez konuştu, "Bu saatten sonra yaşanacak hiçbir şey umurumda değil, cennet çiçeği." 24.12.2024 | #yaz 1. 05.01.2025 | #yaztatili 1. 04.03.2025 | #kısakurgu 1. 23.03.2025 | #eğlence 1. 13.07.2025 | #yazaşkı 1. 08.08.2025 | #yarıtexting 2. #kısahikaye 3.

"Beni kendi inşa ettiğim o korkunç okullardan alıyor, uyuz Sokrates gibi sorular sorup konuşturuyor, sistemimdeki tüm karanlığı kendi kendime anlamamı sağlıyorsun." Gülümseyerek yanağını hafifçe okşarken gözlerim yanıyordu. "O itaatkâr karanlığın yanında senin ışıklarının kâfirlik olduğunu söylediğimde bana enfes resimler gösteriyor, aklımı alıyor; bir sahneye çıkartıyor ve kalbimi veriyorsun." Normalde kabul etmeyeceğim kadar yoğun duygular çenemin hafifçe titremesine sebep olurken onun dudakları hafifçe aralanmış, gözleri tamamen bana teslim olmuş bir vaziyette yüzümü izliyordu. "Omuzlarımda olduğunu bile unuttuğum o korkunç yükü çekip alıyorsun..." İç çekerek saçlarını bir kez daha okşadım. "Ama sistemim o karanlığa o kadar alışık ki yalnızca ışık değil, savaşma arzusu da getiriyorsun. Karşıtlıklar... Ortaya çıkarıyorsun. İçimde cadıları yakıyorlar, fikirleri suçluyorlar, çiçekleri izinsiz açtılar diye susuz bırakıyorlar... Yine de başımı döndürüyorsun, beni aydınlatıyorsun, elimden tutuyorsun ve aslında benim bahara ihtiyacım olmadığını, tek başıma baharı getirebileceğimi söylüyorsun. Sen geldiğinde gülümsemek istiyorum." Kısa bir an göz göze kaldık, yutkundum. "Anlıyorsun değil mi?" derken bir sarhoştan ziyade çaresiz bir divane gibiydim. Cevap olarak hafifçe yutkundu, elleri belime yerleşti. Sanki bu bir fitilmiş gibi ona doğru daha da yaklaştım, burnum yanağında bir çizgi çizerek sürtünürken derin bir iç çektim. Nefesi durdu. Sonra ellerimi yüzünden çekerek birini omzuna, öbürünü göğsüne yerleştirdim ve gözlerim yüzündeki en sevdiğim noktaya indi. Ne olduğunu bile anlayamadı, dudaklarım sus çizgisine yaslandı. "Benim rönesansım."

Arkadaşının aklına uyup numara sallayan Ecem Akar, yazdığı kişi mafya çıkarsa ne olur? Kitabımda kendi kitabınızın reklamını yapmayın. Kitabımda başka kitaplardan bahsetmeyin.