Aaron started his day like any other, but this particular one would lead him down a path he never imagined would happen, and neither did anyone else. Everything shifted, from his view of life, down to his humanity. (Don't mind the cover, this started as a short story but quickly grew into a bigger thing in my head)

" මේ මහා කැලේ මැද්දේ මොකානම් කියලා මගේ වස්තුවට උදවුවට එන්නද.. ඇරත් මොකාටද බොල හයියක් තියෙන්නේ මගේ බැල්මක් වැටෙන අහලකවත් ගැවසෙන්න.. " ඌ කියෙව්වා කට කොනේ රැඳුන හිනාව මැදින් ඒකා කියෙව්වා විතරක් නෙවේ මහ හයියෙන් අහස් කුස දෙබෑ කරන් අකුණක් පල්ලම් බැස්සේ මුලු පළාතක්ම එළිය කරන් වෙද්දි ඒකාගේ සම්පූර්ණ ඇඟම මගේ ඇස් වලට අහු උනා.. උසයි, ඒකා සාමාන්‍ය මිනිහෙක්ට වඩා සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයකි උසයි වගේම ඒ කොන්ඩේ උරහිස් වලට ටිකක් පහලට වෙන්න වැවිලා තිබුනා,ඒ විතරක්ද උසටම හරියන්න වැඩුණු ඇඟක් ඌට තිබුනේ.. මම හිතන්නෙ ඌට මීහරක් දහයක් එක්ක උනත් හරි ලේසියෙන් ඔට්ටු වෙන්න පුලුවන් ඒ ඇඟත් එක්ක.. පළල් උර හිස්,ඝනකම ඇහිබැම,වියරු වැටුන ලේ රතුපාට ඇස්,ඒ විතරක්ද කට කොනටම ගිය හිනාවත් එක්ක ඒ රූපේ දිහා බලන ඕනිම කෙනෙකුගේ බය නිකන්ම ඇවිස්සෙනවා.. Jezzy