"Adım Yazgı Karadağ." Adını tane tane, vurgulayarak söyledi. "Ölüm seni korkutmuyorsa..." Dedi üzerimdeki vücuduyla daha çok ezerek. "Günlerce inletirim seni altımda! Ölmek için yalvarırsın!"

Tarz: Dram, aşk, geleneksel köy yaşantısı, 18+ Asmin, köyde güzelliğiyle nam salmış bir genç kızdır. Babasının borçları yüzünden yaşlı Yakup Ağa'ya kuma olarak verilmek istenir. Ancak Asmin, bu kaderi kabul etmemek için tek çareyi, kasabanın zalim ve genç ağası Cihan'la bir anlaşma yapmakta bulur. Cihan, Yakup Ağa'yla düşman olan biridir. Asmin'e yardım etme karşılığında onunla sözleşmeli bir evlilik yapmayı teklif eder. Bu evlilikte aşk yoktur, yalnızca imza ve bir şart vardır: İlk gece onun olacak. Asmin çaresizce kabul eder. Düğün yapılır ama köyde dedikodu çoktan yayılmıştır. O gece geldiğinde, Asmin'in kalbi korku ve öfkeyle doludur... Ancak Cihan'ın da göründüğü kadar acımasız biri olmadığı, zamanla ortaya çıkacaktır.

Sultan Hanım, büyük salonda elindeki tespihi çekerek oturuyordu. Gözleri kararlı, duruşu dimdikti. Hizmetçiler ayakta beklerken, Baran içeri girdi. Annesinin tavrından yine bir şeyler planladığını anladı. "Baran," dedi Sultan Hanım, gözlerini oğluna dikerek. "Ben kararımı verdim. O kızı alacağım." Baran kaşlarını çattı. "Anne, o kız benden çok küçük. Olmaz." Sultan Hanım tespihini masaya bıraktı. "Olmaz diye bir şey yok! Ben bu konağa o kızı gelin edeceğim. Eğer dediğimi yapmazsan, sana sütümü helal etmem!" Baran dişlerini sıkarak yumruklarını sıktı. Annesinin sözleri ağırdı, onu karşısına almak istemezdi. Derin bir nefes aldı, gözlerini kapatıp açtı. "Peki anne," dedi sonunda. "Ama bir şartım var. Eğer kız istemezse, onunla asla evlenmem!" O sırada, Dilan kendi konağının bahçesinde kuşları izliyor, hayatındaki büyük değişiklikten tamamen habersizdi...

Abisinin arkadaşına yaptığı sosyal medya akımından sonra hayatı değişeceğini kim bile bilirdi ki? ○●□■ Siz : Seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim... Yusuf abi: Hayırdır Nazlı, ne diyorsun? Siz: Sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun... "Bir şey mi duydu acaba ? Gerçi duyması imkansız kimse bilmiyor ki. Belli de etmiyorum aslında " Diye düşünüp telaşlandı Yusuf. Yusuf abi: Ne dem vurması. Tövbe tövbe... Siz: Sende sevdiğim çok şey var adı aşk değil... "Bende sevdiği çok şey olmasına mı sevinelim, yoksa aşk olmamasına mi üzülelim anasını satayım" diye homurdandı Yusuf...