දන්නවද , ආදරෙත් හරියට පෙබල්ස් එකක් වගේ..!

අදත් වෙනදා වගේම නුවර වැව රවුම මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා ගිහින් තිබුණා.. කොහොමත් හැමදාම වගේ නුවර කියන්නෙ මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා යන ආදරණීය ම නගරයක්.. සමහරෙක් තමන්ගේ ආදරේ එක්ක නුවර බලන්න එද්දි, තවත් සමහරෙක් මේ නුවරදිම තමන්ගෙ ආදරේ මරලා දැම්මා.. ඉතින් ඒ මිනිස්සුන්ට නුවර කියන්නෙම විරහාවේ නගරයක් වෙද්දි, උන් උන්ගෙ මතක එක්ක ජීවත් වෙන්න මේ නුවරම තෝරගෙන තිබුණා.. වෙලාවකට ඒ මතක වෙදනාවෙන් බර වෙද්දි, තවත් වෙලාවකට ඒ මතක හැඟීම් පොකුරකින් පිරිලා තිබුණා.. සමහරවිට ඒ හැඟීම් වේදනාවෙන් බර නොවුන ඒවා වෙන්න ඇති... නැත්තන් උන් ඒ හැඟීම් ඒ මතක එක්ක ජීවත් වෙන්න මේ නුවරම තෝර ගනීද.. නැත්නම්, වේදනාවක් ඉතුරු උනත් ඒ මතක අස්සෙ උන්ව මොහොතකට හරි සනසවන හැඟීම් ගොන්නකින් පිරිලා තියෙන්න ඇති.. උන්ට නුවර කියන්නෙම විරහවක් උනාට ඒ මතක උන්ව ඒ මොහොතට හරි ආදරෙන් පුරවනවා ඇති.. ඉතින් උන් අර මතක හොයන් මේ නුවරටම එ

ආදරේ කියන්නේ මොකද්ද කියලා මන් තේරුන් ගත්තේ උබෙන් භානු...මන් උබට රිද්දුවා තමයි වස්තු, උහුලන්න බැරි තරමට, සමාව දෙන්න බැරි තරමටම මන් උබව රිද්දුවා,,,,ඒත් මන් දැන් ඒ තරමටම උබට ආදරේ කරනවා භානුක ,මේ බලන්න, එක පාරක් මන් දිහා බලන්න භානූ.මන් පිස්සෙක් වෙලා භානුක ,,,,,,,,,,මන් පිස්සෙක් වෙලා ආධිත්‍ය..............................................

අයාලේ ගිය මොනර පිහාටුවකට, සුවද ගහන අරලිය මලක ආදරේ කොහොම දැනේවිද? 🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍🤍

එයාලා කියනවා ඒවා ඇත්ත නෙමෙයිලු.. එහෙම දේවල් වුනේ නෑලු.. මං මවාගත්ත දේවල්ලු.. ඒත් ඇයි මේ..? ඇයි එයාලා බොරු කියන්නේ..? "මිනිස්සු කියනවා බය කියන්නෙ නරක හැඟීමක් කියලා... නෑ එහෙම නෑ... බය.. මට නං බය කියන්නෙ මම ජීවතුන් අතර කියලා කියන හැඟීම..." -කෝමා- - Please note ⚠️ - Everything in this story is fictional ‼️

කුසුම වදුලු තුරු සිරස හමා ගෙන මේ එන්නේ... ප්‍රේමයේ සුවඳ නොවේ... [Word Count : 30000 - 35000 Words]

''ඉතිං අවසර ද ආලෝක වර්ෂ ගාණක් යනකන් ඕවඩෝසයෙන් ප්‍රේම කරන්නට 💊🩹 "