Fıtratın fıtrata karışmasıyla başladı her şey. Cehennem kazanı kaynarken, nurdan dualar süzülürken ve "insan" denen varlık hamlanırken, bir kargaşa koptu alemlerin birinde. Melekler lanet okuyacak, şeytanlar yüz çevirecek ve insanların farklarına varması asırları alacaktı. Ve belki de bir soru olacaktı bu mahlukların aklında. Tanrı, hata yapar mıydı? *** _Benden ne bekliyorsun bilmiyorum ıslık hırsızı! Beni sömüreceksen benimle oynamaktan vazgeç. Bak bakıyorum gözlerine. Ruhuma davet ediyorum vahşi dürtülerini. Peşimi bırak artık, ben senin düşündüğün kişi değilim. O asla konuşmuyor ve bakışlarını da gözlerimden çekmiyordu. Bir hipnoza maruz kalmış gibi kitlenmiştik. Gördükleri hoşuna gitmiyor olmalı ki, bana garip bir şekilde bakıyordu. Tutuşu sertliğini koruyordu. Ve yüzünde açtığım kesik, onu fazlasıyla asabi ve korkunç kılıyordu. _Senin ruhunla hiç bu kadar bakışmamıştım cehennem çiçeği. Bana bunu asla göstermedin ve belki de senin hakkında merak ettiğim tek şey ruhunun rengiydi. Şimdi tüm çıplaklığıyla karşımda ruhun. Ama bana asla istediğimi vermiyor. Sen arınmış gibisin. Tüm o hislerinden, tüm nefretinden ve sanırım tüm sevginden. Bunu nasıl yapabildin? Ruhundan bizi, beni nasıl silebildin? Koca bir diyarı benim yüzümden yangına verdin sen. Şimdi ruhunda bana karşı hiçbir his yok, neden?

Yaşamı boyunca hiç kimsenin onu "tehlikeli" olarak nitelendireceğini düşünmezdi. Eh, hayat bazen hoş olmayan sürprizler yapabiliyordu. "Nefes al," dedi kendine. "Çünkü her an biri gelip onu senden alabilir." Ölüme kapadığı gözlerini bir öncekilerden çok farklı, çok daha karanlık bir dünyaya açmıştı. Tek bir bakışla tüm o renklerin, o sihrin ve mükemmeliyetin ondan çok uzakta, geçmişte kaldığını anladı. Yakında uğruna savaşması gereken tek şeyin canı ile sınırlı olmadığını da anlayacaktı. Belki bu gökyüzü bile olmayan evrende, kalbini verdiği cesaret timsali oğlan, belki de sayısız esir ve acılı ruh. Her biri Alessia'nın büyüsünü ve kılıcını savurması için dualar ediyordu. Yüzlerce Labradorit, Garnet, Sitrin ve Yem edilmiş ruh refaha kavuşacak ya da daha karanlık günler ile karşı karşıya kalacaktı. Alessia ruh yiyen bir imparatoru yerle bir edebilir miydi? Edemezsin demişlerdi. Göreceklerdi.

İklim Akağaç, yaşıtlarının arasında en iyi patencilerden biridir, ancak etrafa saçtığı gülümsemelerin, kazandığı ödüllerin ve zarafetinin ardında başka bir hikaye vardır. Onu son noktalarına kadar zorlayan, mükemmel olması için elinden geleni yapan bir anne. Karza Dinçer ise hırs kelimesinin anlamını öğrendiğinden beri yalnızca kazanmaya oynamıştır. Umurunda değilmiş gibi davranıyor olmasına rağmen buz patenine büyük bir önem veriyordur. Bu yüzden partneri yaralandıktan sonra Karza ile eşleştirilen İklim, bunu reddetmeye çalışsa da zirveye ulaşabilmek için ona ihtiyacı vardır. Tek sorun ikilinin birbirinden öldüresiye nefret ediyor olmasıdır. Bunu görmezden gelip kendilerini kandırmaya devam etseler de partnerliklerine başladıkları anda aralarındaki gerilimi inkar edemezler.

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?