Trans kadın dövme sanatçısı Felix, dokunulma fobisi ve öfke kontrol bozukluğu olan yeraltı dövüşçüsü Hyunjin'e hayatının en büyük dövmesini yaparken, mürekkep derilerine işlerken tutkuları da tehlikeli bir bağımlılığa dönüşür. (Minific)

"Jungkook abi evin yanıyor" "Yansın" 《05.05.2021-24.10-2022》

arkadaşlığımızı korumakla hiç ilgilenmedim çünkü arkadaşın olmak istemiyorum 'taekook 'friends to lovers

Kore'nin büyük şehrinden, küçük bir kasabaya öğretmenlik yapmak için gelen Felix ve başına bela olan homofobik Hyunjin

leelix: merhaba leelix: öpüşebilir miyiz lütfen •texting •minific

Omega Felix'in garip bir uğursuzluğu vardı, ayrıldığı sevgilileri ruh eşini buluyordu. ✓omegaverse ✓texting+düzyazı ✓chanmin, jeongbin

Dansın ve müziğin yasak olduğu bir krallıkta Prens Hwang Hyunjin kral olan babasının tüm emirlerine karşı gelerek gizli gizli dans ediyordu bir gün terk edilmiş bir binada dans ederken aslında oranın başka bir dansçıya ait olduğunu anladı... Dans etmeyi seven birini müzik ve danstan koparamazsınız o kişi küllerinden yeniden doğar...

Felix: Sana aşık olmak istemiyorum Ama bana başka seçenek bırakmıyorsun *texting-hyunlix

[Hogwarts au] Felix öfke problemleri olan bir gençti, Gryffindor evinde adı "Kuduz köpek" olarak biliniyordu. Üç büyücü turnuvasının olduğu dönemlerden birisine denk gelen altıncı sınıf öğrencisiydi. İçinde olan çatışmalara son vermeye çalıştığı bir dönemdi. Onun için bu sene çok zor geçecekti." note: Öncelikle merhaba, daha öncesinde Harry Potter fanfiction'lar yazdığım için bu evrene çok hakim olduğumu düşünüyorum ve bu hikâyeyi de sizinle paylaşmak istedim. Wolfstar kitabım vardı adı "But he's my best friend" diye umarım okuyanlar vardır ki yalancı durumuna düşmem.. çünkü hesabım artık olmadığı için yayımda yok. FirstEpisode: 170822 LastEpisode: unknown © hyunlixiy presentation

"düşünmeden sev Felix. Eğer düşünürsen sevemezsin çünkü" "Ama Bu yanlış" "kime göre? Benim tek doğrum sensin." endişeyle dudağımı dişlerken tuttuğu elimi bırakır gibi oldu. Bir an korktum ama neden korktum onu da bilmiyordum. Ellerimizi kenetleyip aramızda ki o bir adımlık mesafeyi kapattı ve diğer elini yüzüme doğru uzattı. "korkuyorsan bana sığın, seni son nefesime kadar korurum" elleri çillerimin üzerinde gezinmeye başladı. Sanki dokunmaya korkuyormuş gibi öyle hafif dokunuyordu "ya senden korkarsam?" titreyen sesime lanet edemezken elini çeneme doğru indirmeye başladı. "O zaman..." diye fısıldadı dudakları bana doğru yaklaşırken. Kalbim delice atmaya başladığında dudaklarını az önce ellerinin dolaştığı çillerime bastırdı. Bu hareketi delice atan kalbimin intihar ipi olmuştu. Dudaklarını tenimden çekmeden dudaklarını aralayıp fısıldayarak cümlesini bitirdi. "Seni kendimden korurum" Not: Angst değildir