එකවරම එයා නැඹුරු වෙලා මගේ දකුණු අත සිපගත්තා. මං කොතරම් තිගැස්සුනාද කියනවා නම් මං අත ඇදලා ගත්තු පාර එයාගේ යුනිෆෝම් එකේ දිග කාබන් පාරක් ඇඳුනා. "සොරි" මං යුනිෆෝම් එක දිහා බලාගෙන මිමිණුවා. තාමත් මගේ අත් දෙකම වෙව්ලනවා. එයා හිනාවෙලා මං දිහා බැලුවා. "හැපි වැලන්ටයින්ස් ඩේ" එයා තොල් අතරින් හිමින් මුමුනද්දි මං නිරුත්තරව එයා දිහා බලාගෙන හිටියා

මන් දන් නෑ 😣 ඇයි මන් එහෙම කරන්න ගියේ 😲 මට පිස්සු ද😟 ඒ කවුද😣 අසම්මතයි කියූ කතාවක සීමා පැන්නූ සම්මතය ඇයට ආලය කිරිම මගේ වරදද මගේ ආලය දමා යාමට සිදුවූයේ සමාජය නිසා ද දයිවය හමුවේ කෙරෙන ආයාචනයක් ༼ つ ◕_◕ ༽つ

🌸 All that I want in my life is the feeling of peace deep within me truely 🌸 [ West Life] Cover photo credit @Jongbin03 💐

හමුවන සියල්ලන්ම අවසානය දක්වා එක්ව ඉන්නට නියම නොවූ මුත්.. දෑඟිලි බැඳෙන මොහොත සියල්ලන්ම පතන ලද්දේ සදාකාලික බැඳීම් වේ..

නුබේ මගේ පමනයි මදාරා මල...

I always Immortalize you as a painting In my heart..

ආදරණීය රැවටීමක, සීමා නොමැති ආදරයක, වේදනාකාරී මතකය.. 🎼

"මම ඒක දැනගෙන හිටියා.. එයත් ඒක දැනගෙන හිටියා... ඉතිං අපි එහෙම්මම හිටියා... " 🥀

කන හරහා මොළයට !!

- "අන්ධකාරෙන් පිරුණු මගෙ මෙ නිහඩ ජීවිතේ, තත්පරයක් නෑර හිත හොයපු එකම ආලෝකය වෙන්න පුළුවන් වුනේ ඔයාට විතරයි..." ______________________________________ මේක කියවන්න කලින්, Seven Years (මගෙ කලින් කතාව) කියවලා ඉන්න... මොකද නැත්නම්,සමහර විට ඔයාලාට මේක කියවද්දි තැනින් තැන අංඤ්ඤං මංඤං වගේ හැගීමක් දැනෙයි...(දැනෙන්න ඉඩ තියෙනවා) ඒ විතරක් නෙවෙයි, කලින් කතාවෙදි වගේම මේකෙදිත් කියන්න තියෙන්නෙ... මේක මං publish කරන දෙවෙනි පොත...මේ වගේ තවත් කතා තියෙනවද කියලා නම් දන්නෙ නෑ...🥲