Ülkesine dönen delta ve kendi halinde takılan sessiz bir omega bir gece birlikte olur.

! Yarisi ingilizce klavye! Okula yeni gelen, genç ama disiplinli bir öğretmeni okulun serserisi ve derslerde en iyisi Han Jisung'u nasıl karşılayacaktı? ............ 2: #minsung 14/06/2025 1:#chanmin 08/07/2025 1: #changin 08/06/2026 KUFUR VE UYGUNSUZ SOHBET ICERIR SEMEMİN UKESUNG YAN SHİPLER: Hyunlix Chanmin Jeongbin [Angst degil] !!İdoller, sadece isim olarak kullanılmıştır. Yaşanan olaylar, kurgular vb. şeylerin İdolleri cinselleştirme veya özneleştirme yoktur! İyi okumalarr

twitch yayıncısı chris bir gün yayınında seungmo's vlog açıp izler

Ben Han Jisung 12 yaşında geçirdiğim kazadan dolayı ömrüm boyunca tekerlekli sandalyeye muhtacım.. Yada sadece ben öyle sanıyorum. !ANGST DEĞİL! !MPREG! YAN SHİPLER -Chanmin -jeongbin -hyunlix

"Hyunjin, haberin yok, ben ölüyorum. Sen gelirken ben gidiyorum." angst.

Gazeteci Lee Felix, gizemli bir ismin peşine düştüğünde beklenmedik şeyler ile karşılacaktır...

Yazlığa tatil için giderdi insanlar ama ben ruh eşimi bulup nikah basmak için gitmiştim yayinladigim ilk fic biraz gotten sikma oldu qma olsun

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''